حتما تا به حال به این موضوع فکر کرده اید که چرا همیشه یک سمت ماه رو به زمین است؟

واضح است. برای اینکه همواره یک سمت ماه از زمین دیده شود باید سرعت گردش ماه در مدار به دور زمین با سرعت گردش به دور خودش متناسب باشد. ماه در هر 2360448.78 ثانیه یعنی 27 روز و 7 ساعت و 44 دقیقه و 2 ثانیه و 78 صدم ثانیه یک دور کامل به دور زمین میچرخد. پس برای اینکه از دید ناظر زمینی ماه به همان حالت باقی بماند میبایست در هر 2360448 ثانیه یک دور نیز به دور خودش بچرخد. این چرخش برخلاف جهت چرخش عقربه های ساعت است.

اما این مسئله باعث بر انگیخته شدن کنجکاوی بسیاری از افراد بود که انسان را به فکر واداشت تا نمایندگانی به ماه فرستد فقط برای اینکه بداند آنسوی این همسایه دیرینه چه میگذرد...؟

پس از دهه 1950 عصر فضا آغاز شد.

در سال 1959 سفینه لونیک3 برای نخستین بار به سوی ماه نشانه رفت و توانست تنها 2 تصویر از سمت دیگر ماه به زمین ارسال کند. این سفینه افتخاری برای شوروی محسوب می­شد.

در سال 1964 آمریکا رینجر را به سوی یگانه قمر زمین پرتاب کرد. رینجر ها توانستند تا لحظه سقوط بر سطح ماه تصاویری با کیفیت و تلویزیونی برای زمین ارسال کنند.

در سال 1966 تا 1968 دنباله­ی سفینه های سرویور که آنها نیز آمریکایی بودند، بر سطح ماه فرود آمدند و علاوه بر تصویر برداری، خاک ماه را نیز مورد آزمایش قرار دادند.

این ماموریت ها به کشفیاتی منجر شد که انسان را به ماه برد.

1 . انسان دانست که ماه قادر است وزن سفینه را تحمل کند

2 . خاک ماه از دانه هایی با اندازه های مختلف تشکیل شده است.

3. ذرات مانند ماسه­ی تر به هم میچسبند.

4. چگالی خاک 1.5 گرم بر سانتی متر مکعب است.

5. اجسام متعددی بر سطح ماه وجود دارند. برخی به سختی سنگ و برخی مانند کلوخ با ضربه از هم میپاشند.

6. مواد سطح ماه مانند بازالت در زمین اند.

و این بود که در سال 1969 میلادی در 16 ژانویه آپولو11 در نزدیکی دریای آرامش بر ماه فرود آمد و آرم استرانگ اولین فضانوردی بود که بر ماه قدم نهاد. (البته سفر انسان به ماه امروزه توسط گروه های زیادی نقض میشود. برای کسب اطلاعات بیشتر میتوانید عبارات زیر را در گوگل جست و جو کنید: Apollo 11 fake – Apollo11 big lie - one big lie for apollo11)

بر اساس کتاب نجوم به زبان ساده نوشته­ی مایر دگانی

Image above: Expedition 20 Flight Engineer Michael Barratt is surrounded by support personnel shortly after landing in Kazakhstan. Credit: NASA TV

Expedition 20 Commander Gennady Padalka, Flight Engineer Michael Barratt and Canadian spaceflight participant Guy Laliberte have returned to Earth, landing on the steppe of Kazakhstan in their Soyuz TMA-14 spacecraft. Landing occurred at 12:32 a.m. EDT, 10:32 a.m. Kazakhstan time.

Padalka and Barratt stayed aboard the orbiting laboratory for 197 days. The duo arrived at the station in March to begin Expedition 19 then transitioned to the six-member Expedition 20 crew in May. Padalka commanded both Expedition crews. Laliberte launched Sept. 30 with the Expedition 21 crew and spent nine days on the station.

The three were scheduled to fly back to the Gagarin Cosmonaut Training Center in Star City, Russia outside Moscow early Sunday for reunions with their families, and for Padalka and Barratt, the start of their reorientation to a gravity environment after a half year off the planet.

با شروع سال تحصیلی جدید و یکسال نزدیکتر شدن به کابوس کنکور توانایی و  فرصت به روز رسانی این وبلاگ را با روش معمول (ترجمه یا برداشت) در خود نمیبینم. همچنین فرصت نگارش مطالب پایه و غیره را نیز ندارم.

لذا تقاضا دارم در صورتی که مایلید در این امر به بنده حقیر کمک کنید میتوانید مطالب خود را با درج "مطلب - عنوان مطلبتان" در ابتدای فیلد "your message" از طریق لینک تماس مستقیم  برای من ارسال کنید تا در اسرع وقت با نام خودتان در نجوم ۸۶ ثبت و به روز شود.

اگر مطلبتان شامل عکس بود در محل مورد نظر عبارت "٪عکس٪" را تایپ کرده و لینک تصاویر را به ترتیب درج بین مطالب در پایان متن قرار دهید.

با آرزوی توفیق برای جامعه نجوم ایران و جهان

التماس دعا

شاد و پیروز باشید.

سجاد صابری

آخرین خبر از روح گرفتار شدن آن در شن های مریخ است. وب سایت ناسا اخبار و گزارشی مفصل در این رابطه منتشر کرده است که (از اونجایی که تنبل شدم، متن انگلیسی رو) در ادامه مطلب میتونید بخونین و همچنین از لینک  http://www.nasa.gov/mission_pages/mer/freespirit.html  میتونین به صورت مستقیم این خبر رو توی سایت ناسا بخونین.

شاد باشید. (براش دعا کنین از این معرکه در بیاد)

هزاران تصویر تازه از بیش از 1500 مشاهدات تلسکوپی توسط مدار گرد مریخ ناسا نمایش دهنده طیف وسیعی از دره کوچک ، تپه ، دهانه ، لایه بندی زمین شناسی و ویژگی های دیگری بر روی سیاره سرخ است.

دوربین عکسبرداری با وضوح بالای آزمایشگاه علوم (HiRISE) در این مدارگرد کار تصویر برداری را از ماه آوریل تا اوایل آگوست سال جاری ، انجام میدهد.

تصاویر جدید در:  http://hirise.lpl.arizona.edu/releases/sept_09.php .

 هر تصویر از HiRISE نواری 6 کیلومتری (3.7 مایل) وسیع از سطح مریخ را کاملا پوشش می دهد ، که حدود دو تا چهار بار طول دارد و برای نشان دادن جزئیات کوچک تا 1 متر یا یک یارد در سراسر سطح بکار گرفته شده است.

مدار گرد مریخ در حال مطالعه این سیاره با مجموعه ای از ابزار های پیشرفته از سال 2006 میباشد. این بازگشت داده ها نسبت به تمام ماموریت های گذشته بیشتر است. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد ماموریت ، این صفحه را مشاهده کنید : http://www.nasa.gov/mro

 مدار گرد مریخ توسط آزمایشگاه پیشرانه، پاسادنا در کالیفرنیا ، مدیریت می شود. همچنین بخش JPL موسسه فناوریِ کالیفرنیا در پاسادنا است. سیستم های فضایی لاکید مارتین، دنور ، اولین پیمانکار برای این پروژه و ساخت سفینه فضایی است. دوربین عکسبرداری با وضوح بالای آزمایشگاه علوم، توسط دانشگاه آریزونا ، توسان مدیریت میشود. و ابزار دقیق توسط Ball Aerospace و تکنولوژی های Corp. ، بولدر و Colo. ساخته شده است.

منبع خبر: ناسا

(خواهشا اگه بر میدارین منبع بدین.)

حدود سال‌هاي 1350 ميلادي، اروپاييان با عدسي‌هاي شيشه‌اي آشنا بودند. اين عدسي‌ها بعدها باعث شد تا صنعت جديدي به نام عينک‌سازي در اروپا باب شود و با کمک استفاده از عدسي‌هاي شيشه‌اي افرادي که ديد آنها تضعيف شده بود توانستند بار ديگر بينايي طبيعي خود را به دست آورند. اما حدود 250 سال پس از آن بود که ردپاي نخستين تلسکوپ يا دوربين خود را نشان داد و اين ردپا ما را به هلند و جايي برد که هانس ليپرشي براي نخستين بار ادعاي ساخت تلسکوپ را ثبت کرد. ليپرشي (Lippershey)، متولد وسل (Wesel)در غرب آلمان فعلي بود. او عينک‌سازي با استعداد بود که در هلند کار مي‌کرد. در 2 اکتبر 1608 او درخواست ثبت تلسکوپ را به عنوان اختراعي جديد مطرح کرد.اگرچه درخواست وي مورد پذيرش قرار نگرفت، ولي اخبار اين اختراع بسرعت در سراسر اروپا پراکنده شد. در نامه‌اي که تاريخ 25 سپتامبر 1608 را بر سربرگ خود دارد، ادعاي ليپرشي در خصوص اختراع دستگاهي اعلام شده است که مي‌تواند تمام نماهاي پيش رو را بزرگ کند.

البته بعد از ليپرشي، چند نفر ديگر نيز ادعاي اختراع تلسکوپ را مطرح کردند. يکي از اين افراد زاخاري جانسن (Sacharias Janssen )، عينک‌سازي است که در ميدلبورگ کار مي‌کرد و همکار و رقيب ليپرشي بود. جانسن يکي از 2 مخترع احتمالي تلسکوپ به شمار مي‌رود و احتمال دارد او تلسکوپي لوله‌اي را پيش از سال 1600 ساخته باشد؛ اما اين موضوعي است که هنوز کسي نتوانسته صحت آن را تاييد کند و بنابراين طرح ليپرشي تا امروز عنوان نخستين طرح ثبت شده يک تلسکوپ در تاريخ را از آن خود دارد.

اما تاريخ، نخستين استفاده‌کننده تلسکوپ در نجوم را به نام گاليله مي‌شناسد؛ مردي که با وجود تلاش‌هاي درخشان و خيره‌کننده معاصرانش از او به نام يکي از بنيانگذاران ستاره‌شناسي جديد ياد مي‌کنند. رصدهاي مختصري که او با تلسکوپ دست ساز خود از آسمان انجام داد، بنياد قرن‌ها مطالعه و پژوهش را بنا نهاد. بر اساس شواهد موجود گاليله تلسکوپ خود را در در تابستان 1609 ساخت و پس از چند رصد مقدماتي در 25 آگوست 1609، کار کرد تلسکوپ خود را براي قانونگذاران ونيز و در جمع آنها شرح داد. اين نخستين فعاليت و نمايش عمومي تلسکوپ بود و همچنين نخستين استفاده مستندي که از تلسکوپ براي ستاره شناسي صورت گرفته است.

گاليله پيش از آن‌که کتاب ديالوگ را بر مبناي مشاهدات و طرح‌هايش بنويسد، بارها توانايي تلسکوپ خود را ارتقا داد. اکتبر سال 1609 گاليله توانست تلسکوپي با قدرت بزرگنمايي 20 برابر بسازد و از آن براي بررسي لکه‌هاي خورشيدي و اهله زهره استفاده کرد تا با کمک رصدهايش انقلابي در ستاره‌شناسي به وجود آورد و چشم‌انداز جهان را به گونه‌اي ژرف دستخوش تغيير سازد.

با وجود اين، برخي معتقدند پيش از گاليله مرد ديگري نيز از تلسکوپ براي رصد آسمان استفاده کرده است. توماس هريوت(Thomas Harriot)دانشمند و ستاره‌شناسي بود که در آکسفورد زندگي مي‌کرد. او همچنين در يک گروه اکتشافي که از سوي سر والتر رالي، (Sir Walter Raleigh) ترتيب داده شده بود به عنوان نقشه‌بردار خدمت مي‌کرد و برخي احتمال مي‌دهند او نخستين کسي است که از تلسکوپ براي کارهاي ستاره‌شناسي استفاده کرد. توماس هريوت، اخترشناس انگليسي چندان در جهان معروف نبود. البته نه به دليل ضعف کارهايش، بلکه به دليل آن‌که بسياري از رصدهايش فراتر از زمان خود او بود.

ي از افراد (از جمله محققي به نام وان هلدن در سال 1995) ادعا کرده‌اند که هريوت در 26 جولاي 1609، ماه را رصد کرده و طرح‌هايي از آن را نيز رسم کرده بود. اين تاريخ چند ماه پيش از زماني است که گاليله رصدهاي خود را آغاز کرد و اگر اين موضوع اثبات شود، بايد هريوت را نخستين کسي دانست که از تلسکوپ استفاده نجومي کرده است.

رصدهاي هريوت از لکه‌هاي خورشيدي اگرچه به شهرت رصدهاي گاليله نرسيد، اما رصد و ثبت اين لکه‌ها از سوي او و به چنين روشي براي نخستين بار صورت گرفته و راه جديدي را پيش روي ستاره‌شناسان بازکرد.

(داخل کمانک بگم که گالیله بیناییش به خاطر رصد خورشید تضعیف شد.)

بعد از انتشار خبر استفاده نجومي از تلسکوپ بود که اين ابزار به داغ‌ترين موضوع و ابزار دانشمندان تبديل شد.

بنابراین احتمالا گالیله و هریوت هر دو اولین استفاده کننده های این ابزار بوده اند. در صورتی که از کار یکدیگر بی اطلاع بوده باشند. و از طرفی میتوان گفت گالیله از آنجایی که هوشمندانه تر عمل کرده بود و بیشتر مورد تایید عامه بود به عنوان اولین رصد گر با ابزار یا حتی مخترع تلسکوپ به شمار آمد.

به هر حال شاید اگر گالیله نبود بسیار ناگفته ها مطرح نمیشد و به سپاس این خدمات گالیله او را فعلا به عنوان اولین رصدگر با ابزار شناخته و از تلاشش تقدیر میکنیم.

چهارصدمین سالروز رصد تلسکوپی مبارکباد.

بر شما باد کشف جهان...

به نقل از شاماش با تصرف و تصویر

رویدادهای پس از انفجار

ستاره نوترونی

به دنبال انفجار ابرنواختری یک ستاره نوترونی به وجود می‌آید که احتمال دارد در مرکز پوششی کروی از ابر باشد که این ابر همان مواد ستاره است که به بیرون پرتاب شده‌اند. این سحابی، باقیمانده ابرنواختری (Supernova remnant) نام دارد. باقیمانده‌های ابرنواختری که یک تپنده در میان آن باشد سحابی باد تپ اختر (Pulsar wind nebula) یا به طور مخفف (Plerion) نامیده می‌شود.

 تعداد ابرنواخترها

آهنگ مشاهدهٔ ابرنواختر در یک کهکشان معمولی در حدود یک ابرنواختر در صد سال است و در کهکشانهایی که از لبه دیده می‌شوند به دلیل غبارهای تیره کننده بسیار کم هستند. در هزاره گذشته تنها پنج ابرنواختر در کهکشان راه شیری مشاهده شده‌اند به علاوهٔ ابرنواختر SN ۱۹۸۷ که در ابر ماژلانی بزرگ روی داد. با آمدن فن آوری سی سی دی به میان اخترشناسان آماتور همواره بر تعداد ابرنواختر هایی که در دیگر کهکشان‌ها کشف می‌شوند افزوده شده‌است. تلسکوپ‌های خودکار نیز که با هدایت رایانه به طور اتوماتیک به عکسبرداری ومقایسهٔ عکس ها از هزاران کهکشان طی یک شب می‌پردازند کمک بزرگی به کشف ابرنواخترها کرده‌اند.

 ابرنواختر ۱۰۵۴

ابرنواختر سال ۱۰۵۴ به عنوان منشاء سحابی خرچنگ در صورت فلکی گاو توسط ادوین هابل معرفی شده‌است. مانند دو ابرنواختر سال ۱۰۰۶ و ۱۱۸۱ این ابرنواختر نیز توسط ستاره شناسانی از مشرق زمین ثبت شده بود. ستاره شناسانی از چین، شبه جزیره کره، جغرافیای اسلام و اروپا در ثبت این ابرنواختر ها سهم داشته‌اند. نشانه‌هایی از ابرنواختر سال ۱۰۵۴ در نقاشی هایی در قاره آمریکا به چشم می‌خورند.

سحابی خرچنگ

 ابرنواخترهای بعد از سده ۱۵

ابرنواختر سال ۱۵۷۲ با دقت توسط تیکو براهه رصد شده‌است. او به ثبت موقعیت و تغییرات درخشندگی آن بطور روزانه پرداخت. او متوجه شد که باوجود گردش زمین هیچ اختلاف منظری وجود ندارد بنابراین این جرم باید ماوراء مدار ماه باشد. حرکت نکردن این جرم طی ۱۸ ماه که ناپدید شد نشان می‌داد که مدار آن باید ماوراء مدار کیوان باشد (در آن زمان دورترین سیاره شناخته شده زحل بود). این مشاهدات آن را در میان بقیه ستارگان آسمان قرار داد. ابرنواختر سال ۱۶۰۴ بانام ستاره کپلر شناخته می‌شود گرچه او اولین نفری نبود که آن را مشاهده می‌کرد. نشانه‌هایی وجود دارد که در سال ۱۶۸۰ نیز ابرنواختری در صورت فلکی ذات الکرسی وجود داشته‌است. توده ابری بزرگ و در حال گسترش در این منطقه وجود دارد که دارای تابش قوی امواج رادیویی نیز می‌باشد این سحابی با نام ذات‌الکرسی آ شناخته می‌شود. هیچ انفجار نوری از این انفجار گزارش نشده‌است. امکان دارد ستاره قبل از انفجار لایه‌های بیرونی خود را پرتاب کرده باشد یا اینکه انفجار آن ضعیف بوده‌است.

رده بندی ابرنواختر ها

بر پایهٔ وجود هیدروژن

یک انفجار ستاره‌ای که در آن کل ستاره تحت تاثیر قرار می‌گیرد. به دنبال انفجار درخشندگی ستاره حتا به اندازه ۲۰ قدر می‌تواند درخشان تر شود. ابرنواختر ها با توجه به بودن یا نبودن هیدروژن در طیفشان به دو دسته یعنی ابرنواختر نوع یک و نوع دو تقسیم می‌شوند. ابرنواختر های نوع یک (Type I) نشانی از وجود هیدروژن در طیفشان ندارند در حالیکه ابرنواخترهای نوع دو (Type II) دارند. در حال حاضر می‌دانیم که دلیل اصلی انفجار بودن یا نبودن هیدروژن نیست بنابراین دسته بندیهای جدیدی تعریف شده‌اند. دو مدل برای توجیه انفجار وجود دارد.

در مدل اول، ابرنواخترهای با هسته رمبنده می‌باشند که در حقیقت ستاره‌های پرجرمی هستند که سوخت هسته‌ای درونشان به اتمام رسیده‌است و با توجه به اینکه جرم هسته به ماوراء حد چاندراسکار می‌رسد انقباض هسته تا رسیدن به تبهگنی نوترونی و در واقع تبدیل شدن ستاره به یک ستاره نوترونی ادامه پیدا می‌کند و در نتیجه این وضعیت مواد ستاره در لایه‌های بالایی جو به بیرون پرتاب می‌شوند. در مدل دوم ابرنواختر در ستاره‌های دوتایی بسیار نزدیک رخ می‌دهد که در آن جرم ستاره کوتوله سفید بدلیل جاری شدن مواد از ستاره همدم به سوی آن از حد چاندراسکار بیشتر می‌شود و ستاره کوتوله سفید به حالت انفجار می‌رسد و ابرنواختر به وجود می‌آید.

 نوع Ia

ابرنواخترهای نوع Ia در تمام کهکشانها وجود دارند اما در بازوهای مارپیچی کهکشانهای مارپیچی کمتر به چشم می‌خورند. این ابرنواخترها دارای عناصری مانند منیزیم، سیلیکون، گوگرد و کلسیم هستند که در زمان حداکثر نورانیت در طیف آشکار می‌شوند و بعد از گذشتن از حال حداکثر نورانیت با کاهش نور٬ آهن نیز خودنمایی می‌کند. نمودار نور این گونه ابرنواخترها طی حدود دو هفته افزایش نورانیت را نشان می‌دهد و پس از آن با کاهش نورانیت طی چند ماه روبرو می‌شود. تصور براین است که ابرنواخترهای نوع Ia ناشی از انفجار بدلیل انتقال جرم بین ستاره‌ای پیر باعمر زیاد در یک ستاره دوتایی بسیار نزدیک به هم باشند. از آنجایی که درخشندگی این ابرنواخترها زیاد است از آنها برای تخمین فاصله کهکشانهای بسیار دور استفاده می‌شود.

 نوع II

ابرنواخترهای نوع II در کهکشانهای بیضوی به چشم نمی‌خورند، اما به جای آن در بازوهای کهکشانهای مارپیچی و گاهی در کهکشانهای نامنظم بچشم می‌خورند. این ابرنواخترها طیف معمولی مانند بقیه ستاره‌ها از خود نشان می‌دهند. منحنی نور این ابرنواختر‌ها طی حدود یک هفته به حداکثر می‌رسد، برای حدود یک ماه تقریباً ثابت می‌ماند، و سپس طی چند هفته ناگهان کاهش می‌یابد و طی چند ماه در همین وضعیت با نور ناچیز باقی می‌ماند. تصور براین است که این گونه ابرنواخترها نتیجهٔ انفجار در هستهٔ یک غول سرخ با یک گسترهٔ پرجرم باشند.

نوع Ib و  Ic

ابرنواخترهای نوع Ib و Ic فقط در بازوهای کهکشانهای مارپیچی رخ می‌دهند. هر دو گونه نشانه‌هایی از اکسیژن منیزیم و کلسیم بعد از حداکثر نورانیت در طیفشان دارند. علاوه بر آن ابرنواخترهای گونه Ib در نزدیکی حداکثر نورانیت نشانه‌هایی از وجود هلیم در طیفشان دارند. منحنی نوری هر دو گونه Ib و Ic مانند گونه Ia می‌باشد، ولی با این تفاوت که در زمان حداکثر درخشندگی نور آنها کمتر از نور ابرنواخترهای گونه Ia می‌شود. دو گونهٔ Ib و Ic معمولاً چشمهٔ امواج رادیویی هم می‌باشند، در حالی که ابرنواخترهای Ia دارای چنین خاصیتی نیستند. تصور بر این است که ابرنواخترهای گونه Ib و Ic ناشی از انفجار در ستارگان پرجرمی باشند که محتوای هیدروژنی شان به اتمام رسیده و در گونهٔ Ic محتوای هلیومی نیز به اتمام رسیده باشد.

Ic                                                                   Ib

هنگامی که تمام سوخت هسته‌ای یک ستاره با جرم بیشتر از حد چاندراسکار (۱٫۴۴ جرم خورشیدی) به پایان برسد، نیروی گرانش برتری یافته و ستاره شروع به انقباض می‌کند. دراین حالت به دلیل عدم وجود فشار کافی داخلی، ستاره شروع به فروریزش می‌کند، برای وقوع یک انفجار ابرنواختری سرعت فروریزش باید بسیار زیاد باشد. فشار روی هسته ستاره سبب فشردگی آن می‌شود که در نتیجهٔ آن الکترون ها و پروتون های مجزا ترکیب شده و نوترون‌ها را به وجود می‌آورند زیرا در آن فشار شدید تنها نوترون‌ها می‌توانند وجود داشته باشند. سرانجام بخش بیرونی ستاره منفجر شده و تبدیل به سحابی ابرنواختری می‌شود.

رده بندی ابرنواختر ها

پایهٔ نحوهٔ تشکیل

ابرنواختر ها بر پایهٔ نحوهٔ تشکیل به دو دستهٔ کلی تقسیم می‌شوند:

گونهٔ اول

گونهٔ اول ابرنواختر ها از یک ستاره دوتایی به وجود می‌آیند. در این نوع ابرنواختر ها یکی از ستارگان که کوتوله سفید است و بسیار چگال می‌باشد، بر اثر جذب مواد ستارهٔ دیگر به افزایش جرم دچار می‌شود، این افزایش تا جایی ادامه پیدا می‌کند که جرم کوتوله سفید از حد چاندراسکار بگذرد. ابرنواختر هایی از این دست را می‌توان اغلب در ستاره‌های کهن سال جستجو کرد.

 گونهٔ دوم

گونه دوم ابرنواخترها، مربوط به ستارگانی با جرم بیشتر است که به شکل طبیعی اتفاق می‌افتد. اساس کار در هر دو نوع ابر نواختر یکسان است و در مراحل تحول و انفجار تفاوتی نمی‌کنند.

ادامه دارد...

چهارشنبه ۲۱ امرداد ماه آسمان نور باران میشود. هر سال در چنین روز هایی زمین در مدار خود به دور خورشید به نقطه ای میرسد که دنباله دار سویفت- تاتل  از آن عبور کرده است. این دنباله دار در سال ۱۸۶۲ (؟) کشف شد اما ظاهرا این دنباله دار از هزاران سال پیش از این ردی از خود برجای گذاشته است...

zhr این بارش حدودا 100 تا 200 شهاب در ساعت است. شهاب ها در این بارش با سرعتی معادل 60 km/s زمین را نشانه میروند.

راس این بارش را میتوانید زیر صورت فلکی ذات الکرسی پیدا کنید. این بارش به "برساوشی" مشهور است.

صورت فلکی ذات الکرسی را به راحتی میتوانید در آسمان پیدا کنید. کافیست رو به سمت شمال بایستید و شکل M یا W را در نظر بگیرید که یک زاویه آن کمی بازتر است و دهانه زاویه ها به سوی ستاره جدی است.

در زمان اوج این بارش متاسفانه ماه نیز میهمان آسمان است. در این شب ماه با فاز حدود ۵۰ درصد و قدری معادل ۱۰- شما را از دیدن شهاب های کمنور محروم میکند. اما شب بسیار زیبایی خواهد بود.

اگر دوربین عکاسی SLR یا دوربینی که قابل تنظیم باشد را در دسترس دارید ، در ساعات اولیه این بارش که ماه به جمع میهمانان افزوده نشده میتوانید شکارچی خوبی شوید...

در دوربین های دیجیتال دقت کنید که به هیچ وجه از حساسیت بالای ۴۰۰ استفاده نکنید.

جدول های زیر میتواند به شما کمک کند. البته (به قول آقای شاه محمدی ) وحی منزل نیست. و بهتر است خودتان به دلخواه تنظیم کنید...

دیافراگم	سرعت	ISO
f. 5.6	4-6 min	400
f. 4	3-5 min	400
f. 2.8	1-4 min	400

دیافراگم	سرعت	ISO
f. 5.6	5 - 8 min	200
f. 4	4 - 6 min	200
f. 2.8	3 - 5 min	200

صورت فلکی عقرب در نیم کره جنوبی آسمان جمعه شب پذیرای ماه در کنار آنتارس است. البته از آنجایی که فاز ماه در این شب زیاد است قلب العقرب کمنور تر دیده میشود اما دیدن چنین پدیده زیبایی خالی از لطف نیست.

فاصله ظاهری: ۳ دقیقه قوسی

زمان رصد: از غروب آفتاب تا غروب ماه

فاز ماه : ۶۴٪

قدر ظاهری ماه: ۱۲.۵-

قدر ظاهری قلب العقرب : 1.3

بقیه تصاویر (البته به کسوف مربوط نمیشه)

اولین و آخرین دانشمندی که روی ماه پا گذاشت، از تجربیات خود و نظراتش در مورد آینده زمین سخن می‌گوید.

مجید جویا: هریسون اشمیت، تنها زمین‌شناس در گروه «دانشمندان فضانورد» ناسا در سال 1965 بود، علاوه بر این، او تنها دانشمندی بود که روی ماه راه رفت. او از سال 1977 تا 1983 در مجلس سنای ایالات متحده نیز خدمت کرد، و اکنون یک نویسنده، مشاور و تاجر است. وی در گفتگو با خبرنگاران هفته‌نامه نیچر در مورد نقش خود در برنامه آپولو و موارد فضایی دیگر صحبت کرده است.

مهم‌ترین و واضح‌ترین سوال را اول می‌پرسم: بودن روی ماه چه حسی داشت؟
یک منظره عالی. مخصوصا آسمان سیاه، با خورشیدی درخشان؛ منظره‌ای که معمولا نمی‌توانید دیدن چنین چیزی را تصور کنید، مخصوصا از روی زمین. فقط حس بودن روی ماه به کل قسمت‌های دیگر برنامه می‌چربید.

بعد از این که کارهای زمین‌شناسی روی ماه تمام شد، چکشت را به هوا پرتاب کردی تا ببینی چقدر می‌رود. در مورد آن تجربه برای ما بگو.
بعد از نمونه‌برداری از ماه، چکش فقط برای ما یک بار اضافی بود و مجبور بودیم که آن را جا بگذاریم. در نتیجه من کمی چرخیدم و سعی کردم که آن را به دورترین جای ممکن پرتاب کنم. دلیل آن کار فقط همین بود.

شما یکی از 6 فضانوردی بودی که در سال 1965 / 1344 و به دلیل پیشینه علمی خود انتخاب شدی؛ شما تنها زمین‌شناس از میان آن جمع بودی. آیا در آینده ناسا فضانوردان زمین‌شناس دیگری خواهد داشت؟
آنها به تازگی اسامی سری بعدی فضانوردان خود را اعلام کرده‌اند و به رغم کوشش‌های من، در میان آنها هیچ دانشمند زمین‌شناسی به چشم نمی‌خورد. و من فکر می‌کنم که ما به چیزی بیشتر از یک نفر که ناگهانی و تقریبا به طور تصادفی پیدا شود نیاز داریم.

شما در ماموریت آپولو 17 که آخرین ماموریت به ماه بود، حضور داشتی. آیا فکر می‌کنی که ما باید به آنجا بازگردیم؟
ایالات متحده به طور ویژه‌ای نیاز دارد که در اعماق فضا فعال و توانا باشد. ماه آسان‌ترین قسمت از اعماق فضا است که کسی با این حجم عظیم از ظرفیت‌های علمی می‌تواند به آنجا برود. این هم‌چنین جایی است که ما می‌توانیم شروع به یاد گرفتن خیلی از چیز‌هایی کنیم که در نهایت هنگام سفر به مریخ به دردمان خواهد خورد. این راه را برای برخی از منابع عظیم انرژی که در ماه و جود دارند و تقریبا در هیچ جای دیگری موجود نیستند باز می‌کند: سوخت همجوشی هلیوم 3.

البته خیلی‌ها می‌گویند که به لحاظ اقتصادی استخراج این هلیوم 3 عملی نیست.
مردم این را می‌گویند، ولی این تحلیل‌ها بیشتر یک جور اظهار نظر نسنجیده و فی‌البداهه به نظر می‌رسد. من فکر می‌کنم که این نظریات بیشتر بر پایه این احساس نهفته است که هر کاری در فضا باید خیلی گران‌قیمت باشد. در گذشته این گونه بود، چون این کارها را دولت‌ها انجام می‌دادند، و خوب پروژه‌های دولتی و حکومتی گران‌قیمت هستند. ولی پروژه‌های بخش خصوصی معمولا خیلی ارزان‌تر و با حاشیه سود قابل توجهی تمام می‌شوند.

بیشتر کسانی که از همجوشی حمایت می‌کنند، به دلایل زیست محیطی این کار را می‌کنند. انگیزه شما چیست؟
به عقیده من ما باید به این سمت برویم که از تمام چیزهایی که داریم (هر منبع انرژی که اقتصادی باشد) برای تامین نیازهای تقریبا 10 تا 12 میلیارد انسان در روی زمین استفاده کنیم تا تمام آنها بتوانند به آن سطح استاندارد از زندگی برسند که ما در ایالات متحده داریم.

بیشتر دانشمندان اعتقاد دارند که ماه هنگامی شکل گرفت که سیاره عظیمی به زمین برخورد کرد. ولی شما از این نظریه طرفداری می‌کنی که ماه در اثر جاذبه زمین گیر افتاد. چرا؟
مدل‌های کامپیوتری‌ای که نشان می‌دهند سیاره‌ای در اندازه‌های مریخ با زمین برخورد کرد و ماه را پدید آورد، هنوز نتوانسته‌اند تمام اطلاعاتی را که از نمونه‌های گرفته شده توسط ماموریت‌های آپولو به دست آمده‌اند توجیه کنند. مسئله عمده‌ای که مرا نسبت به این نظریه بدبین می‌سازد، این است که ما از گروهی از نمونه‌هایی که از ماه گرفته شده‌اند و شیشه‌های پیروکلاستیک نامیده می‌شوند، دریافتیم که ذخایری از عناصر فرار در اعماق ماه وجود دارد که با قبول فرضیه یک برخورد عظیم، نمی‌توانست در آنجا بماند.

فکر می‌کنی که به چه دلیل نظر شما در مورد نحوه شکل‌گیری ماه با اکثر دانشمندان دیگر متفاوت است؟
از اوایل دهه 1980، علاقه روزافزونی به مدل‌سازی کامپیوتری شکل گرفت. ما این علاقه را نه تنها آن را در رابطه با علوم فضایی، که در رابطه با هواشناسی نیز می‌بینیم.

شما را به عنوان کسی می‌شناسند که تغییرات آب‌وهوایی را انکار می‌کند. چه پاسخی برای آنها داری؟
من یک زمین‌شناس ناظر طبیعت هستم و خود را یک واقع‌گرا می‌دانم. من فکر می‌کنم که شواهد زمین‌شناسی کاملا گویای این امر است که گرمایش زمین صدها سال پیش از این شروع شده است، و در هر صد سال تقریبا 0.5 درجه سانتی‌گراد گرم می‌شود. این یک نرخ غیر عادی گرم شدن نیست. به همین دلیل، من فکر می‌کنم که به هیچ وجه نشانه‌ای از این که دی‌اکسید کربن سبب این گرمایش شده باشد وجود ندارد. اگر شما در مورد فرایندی که در ورای ارتباطات بین دول در زمینه تغییرات آب‌وهوا در جریان است تحقیق کنید؛ در می‌یابید که بیشتر این بروکرات‌ها هستند که به چنین نتیجه‌گیری‌هایی می‌رسند، چرا که آنها همیشه قدرت و کنترل بیشتری را برای خود می‌خواهند. این یک مشکل واقعی است که افرادی را که می‌خواهند با واقع‌بینی به مسئله تغییرات آب‌وهوایی نگاه کنند، به طور بنیادین از این مباحثات حذف کرده‌اند.

به عنوان تنها دانشمندی که روی ماه راه رفته است، خیلی از مردم به شما به عنوان یک منبع الهام نگاه می‌کنند. فکر می‌کنی این واقعیت که شما در بعضی از مسائل اساسی نظری متفاوت با دیدگاه اکثریت داری، چگونه می‌تواند در کنار بازی کردن نقش الگو برای دیگران قرار گیرد؟
امیدوارم که تاثیر کاملا مثبتی داشته باشد. چون اگر کاری باشد که دانش باید انجام دهد، آن ادامه دادن به پرسش است. کاری که علم هیچگاه نباید انجام دهد، پذیرفتن اجماع و نظر عام است.

به نظر نمی‌رسد که رئیس‌جمهور باراک اوباما علاقه زیادی به فضا یا سفرهای فضایی انسان‌ها داشته باشد. شما چه پیامی به او خواهی داد که وی را در مورد اهمیت اکتشافات آتی فضایی قانع کند؟
این به لحاظ راهبردی خیلی مهم است که ایالات متحده نقش راهبری خود را در فضا حفظ کند. اگر ما این نقش را از دست بدهیم، این کار به طور مستقیم و غیر مستقیم بر ارتباطات ما با هر کشور مهم دیگری تاثیر می‌گذارد. من همچنین این را می‌گویم که به لحاظ اقتصادی، داشتن یک برنامه فضایی خیلی محکم، چالاک و نوآورانه فواید خیلی زیادی در گذشته برای ما داشته است. هیچ دلیلی هم وجود ندارد که فکر کنیم در آینده این گونه نخواهد بود.

چین و هند در تدارک برنامه ریزی اعزام انسان به ماه هستند، و حتی برخی از شرکت‌های خصوصی نیز در مورد آن صحبت می‌کنند. آیا این که همه این‌ها در این بازی شرکت داشته باشند خوب است؟
من همیشه باور دارم که رقابت چیز خوبی است؛ من حتی آرزو دارم که روزی ایالات متحده و اروپا بیدار شوند و خود را درگیر یک رقابت با هم ببینند. من فکر می‌کنم که مردم امریکا، مردم اروپا و کانادایی‌ها به هیچ وجه دوست نداشته باشند که چین به کشوری پیشرو در فضا تبدیل شود و ایالات متحده از جایگاه خود به زیر کشیده شود.

افرادی وجود دارند که اعتقاد دارند که انسان هیچ گاه بر ماه قدم نگذاشته است. شما با این افراد چه می‌کنی؟
در دنیایی که بیش از 6 میلیارد نفر در آن وجود دارند، همیشه افرادی پیدا می‌شوند که عقاید عجیب و غریبی مانند این داشته باشند.

منبع: خبر آنلاین

واژه گرفت زماني به كار ميرود كه سه جرم زمين ، ماه و خورشيد در يك راستا قرار بگيرند و يكي بر ديگري سايه افكند. گرفت تنها يك اصطلاح است و قدمتي بسيار كهن دارد. در شرق دور افسانه هايي براي اين پديده وجود داشته است كه امروز نيز بقاياي آن را در فرهنگ هاي سنتي شاهديم.

خور گرفت زماني رخ ميدهد كه ماه دقيقا بين زمين و خورشيد قرار بگيرد. اين نقطه را در اصطلاحات نجومي گره ميگويند. همه ساله دو (يا در موارد خاص حد اكثر سه) خور گرفت داريم. كه به سادگی ميتوانيد متوجه شويد چرا دو كسوف در سال اتفاق مي افتد.

اگر تا كنون به محل ظاهري ماه و خورشيد در فصول چهارگانه توجه كرده باشيد حتما دريافته ايد كه در تابستان خورشيد به اوج ارتفاع و ماه به كمينه ارتفاع ميرسد. و در زمستان ماه به بيشينه ارتفاع و خورشيد به حد اقل ارتفاع ظاهري خود دست ميابد. با اين شرايط در سير تابستان به زمستان (و بالعکس) خورشيد از ارتفاع حد اكثري خود به سمت پايين و ماه از ارتفاع كمينه خود به سمت بالا در حركت است. در اين ميان نقطه اي هست كه مدار ظاهري ماه و خورشيد بر هم منطبق ميشود. (امسال 31 تير ماه) اما تنها در نقطه اي ماه دقيقا بر روي قرص خورشيد قرار ميگيرد. آن نقطه همان گره است. امسال گره گرفت بر روي نواري از شرق چين تا غرب اقيانوس آرام شمالي حركت ميكند و پس از آن ماه از گره و خورشيد از گرفت خارج ميشود. اما اگر ماه دقيقا در گره قرار نگيرد ، كسوف جزئي خواهد بود. و اگر از لحاظ فاصله از حد معمول به زمين نزديكتر باشد خورشيدگرفتگي حلقوي رخ ميدهد. ما نيز در ايران خورشيد گرفتگي جزئي اي را شاهد خواهيم بود. اما این بدان معنا نیست که ماه در گره قرار نخواهد گرفت. دلیل این امر این است که کشور ما در نیمسایه قرار دارد. به عبارت دیگر زاویه ای که ما گرفتگی را مشاهده میکنیم مایل است و پرتو های خورشید کمتر اما به ما میرسد.

مکانیزم خورگیر را در زیر مشاهده میکنید.

*  امسال در ایران خورشيد با كسوف طلوع خواهد كرد.

*  بهترين نقاط رصد جنوب شرق كشور است.

*  برنامه رصدي اي بدين منظور تدارك ديده شده (به www.asiac.ir  مراجعه كنيد.)

-------------------------------

خورشید گرفتگی امسال

--*--*--*--*--*---*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*---*-*--*--

اما گرفت کاربرد دیگر هم دارد. خور گرفت و مه گرفت واژه های آشنایی هستند. در بالا خور گرفت را شرح دادم و اکنون مه گرفت یا خسوف...

با توجه به توجیه بالا ماه گرفتگی هم می بایست در همین حدود زمان رخ دهد. بله. ماه گرفتگی هم زمانی رخ میدهد که زمین دقیقا بین خورشید و ماه قرار داشته باشد. از آنجایی که ما ماه را متحرک اصلی میدانیم اینطور بیان میکنیم که زمانی مه گرفت رخ میدهد که ماه دقیقا در نقطه مقابل گره قرار گیرد. اما مشکل اختلاف زاویه مدار ماه و زمین است. میدانیم که مدار ماه با مدار زمین ۵ درجه اختلاف دارد. بنابراین باید شرایط فراهم شود تا ماه در آن نقطه قرار گیرد. امسال ما مه گیر یا همان خسوف کامل نداریم چون ماه کاملا در سایه زمین فرو نمیرود.

مکانیزم مه گیر  را در زیر میتوانید مشاهده کنید.

پرتاب شاتل ایندیورتاعصریکشنبه به تاخیرافتادتادانشمندان بتوانندتمامی سیستم هاوقطعات شاتل رابعدازاینکه ١١باردرمناطق ٣٩Aمورداصابت رعدوبرق قرارگرفت بررسی کنند.

هیچکدام ازاین برخوردهاآسیبی به بدنه وقسمت پیشران شاتل واردنکردامابرج مخزن آب وسکوی پرتاب دچاربرخوردشده بود.سکوی پرتاب به یک سیستم محافظت دربرابرآذرخش مجهزاست که شامل سیمهایی است که جریان رعدوبرق راازشاتل دورمیکنند.

"ماتااینجاموردی ازاین که سیستمهادر اثر این برخورد دچارمشکل شده باشند پیدا نکردیم."(مایک موسس سرپرست تیم مدیریت پرتاب)

دوتا ازاین برخوردها به اندازه ای قوی بود که بتواند مهندسان رامجبورکند تا سیستمهای شاتل راقبل ازپرتاب دوباره بازرسی کنند.اگرچه بازبینی اولیه مشکلی رانشان نداد اماکارشناسان وقت بیشتری را برای اطمینان از کارکرد درست سامانه  شاتل تقاضا کردند.

"مابه اطمینان صددرصد نیازداریم تامطمئن باشیم قطعات سالم هستند"(مایک موسس)

 برنامه صدوبیست وهفتمین مامویت شاتل

این ماموریت 16 روزه شامل شش راهپیمایی فضایی برای تکمیل ساختارآزمایشگاه سازمان فضایی ژاپن(kibo)میباشد.که درطی آن فضانوردان یک سکو را به این سازه ژاپنی اضافه خواهند کرد.

فضانوردان این ماموریت شامل:مارک پولانسکی(فرمانده) ,داگ هارلی(خلبان)ومتخصصین ماموریت :دیوولف, کریستوفر کاسیدی, تام مارش بورن, تیم کوپرا وفضانورد سازمان فضایی کانادا جولی پایت میباشد.

قراراست کوپرا,جایگزین فضانوردژاپنی ,کوییچی واکاتا درایستگاه فضایی شود.کوییچی بعدازاتمام 3ماه ماموریت درایستگاه فضایی به زمین بازمیگردد.

زمان پرتاب برای روزیکشنبه (7:13 عصربه وقت محلی )تعیین شد.به پیشبینی گزارشهای هواشناسی احتمال اینکه وضع جوی برای پرتاب مناسب باشد60 درصداست.

منبع خبر:http://asemanebedonemarz.persianblog.ir /مترجم محمدمهدی فخرایی

استرلاب را ایرانیان اختراع کرده‌اند، ولی جای تعجب که اختراع آن را به یونانیان نسبت می‌دهند. ابوریحان بیرونی دانشمند بزرگ قرن چهارم هجری در کتاب «الاستیعاب لصناعته استرلاب» می‌نویسد: «استادم ابی سعید احمدبن عبدالجلیل سجزی (سیستانی) استرلابی از نوع ساده ساخت که آنرا ذورقی نام نهاد و من طرح استادم را که طبق اعتقاد او بر حرکت زمین به دور خورشید ساخته شده است، تحسین نمودم، زیرا این استرلاب بر اساس این اعتقاد ساخته شد که حرکت دائمی موجود که محسوس می‌گردد از خود زمین است نه از دیگر افلاک ...

نظریه بطلمیوس و کتاب المجسطی او که زمین را ثابت و خورشید و اجرام آسمانی را بدور زمین گردان تصور می‌نماید، لغو و بی‌اعتبار است و دانشمندان و آگاهان علوم نمی‌توانند با دانش قاطع نظریه حرکت زمین را لغو کنند. مگر فلاسفه و طبیعی‌دانان بتوانند از راه خیالبافی لغو این نظریه را اعلم نمایند.» نکته مهم دیگری که از گفته‌های بیرونی بر می‌آید این است که او و استادش احمد سیستانی ، 580 سال قبل از کپرنیک حرکت زمین را درک کردند. حال آنکه این کشف بزرگ به کپرنیک نسبت داده شده است.

کل شرکت کنندگان: ۱۴ کاربر

۱. رد نظریه زمین مرکزی با ۵ رای ۳۵.۷٪

۲. دهانه های بر خوردی و آلودگی نوری هر کدام ۴ رای ۲۸.۵٪

۳. رد نظریه خورشید مرکزی با ۱ رای ۷.۱٪     (۱<۳.۵=۴/۱۴)

توضیحات بیشتر به زودی به اطلاع خواهد رسید.

انسان از زماني كه به عمق آسمان پي برد در اين فكر بود كه آيا موجوداتي فرا زميني و مشابه انسان در آسمان ها زندگي ميكنند؟  و به دنبال اين افكار داستان ها افسانه هايي خلق شد كه ميتوان به سفر مريخي ها به زمين اشاره كرد.

سال ها بعد باور ها مسير خود را به سوي حقيقت تغيير دادند. تا حدي كه از پرستش ستارگان به حقيقتي نسبي كه همان دوران خورشيد مركزي است رسيدند. اولين نقشه آسمان در چين ترسيم شد. اما آن زمان چيني ها نمدانستند چه خدمتي به علم نجوم كرده اند. در قرن 18 ميلادي با استفاده از نقشه هاي آسمان در يافتند كه اگر زمين مركز عالم باشد تمام ستارگان بايد به دور كره ما يكنواخت در گردش باشند و حال ميدانيم كه منشا نقض زمين مركزي كشف ثابت المحل بودن پلاريس يا هان ستاره راهنما بوده است. و از اين مرحله به بعد ميتوان گفت نجوم به معناي واقعي آغاز شد. پس از آنكه گاليله با تلسكوپ خود به ديدار آسمان رفت اطلاعات بسياري از آن انسان شد. گاليله در يافت كه :  فضا بسي عميق تر از تصورات است ؛ لكه هاي خورشيدي را به قيمت از دست دادن بينايي خود كشف كرد و شايد از همه مهم تر مريخ را با تلسكوپ خود كره اي سرخ و خاكي مشاهده كرد.

آن روز ها بود كه شايئات بسياري درباره زندگي موجوداتي آدمنما در مريخ گسترش يافت.

جهشي بر زمان حال ميزنيم. تا دهه 1980 وجود حيات در مريخ سوالي اساسي در ذهن بشر بود. و با ارسال ربات هاي كاوشگر به بهرام احتمال وجود حيات بيشتر شد. و هر روز اطلاعات تازه اي درباره زمين شناسي مريخ به زمين ارسال ميشد. در سال 2006 كاوشگر ققنوس به نقطه تازه اي از مريخ سفر كرد. ققنوس قطب شمال مريخ را براي مطالعه انتخاب كرد و توانست وجود عنصر آب را در عمق بسيار كمي از سطح مريخ ثابت كند. اما تا كنون خبري از حيات در مريخ نيست...

با اين وجود بايد از منظومه خورشيدي خود فاصله بگيريم و به سوي ديگري از عالم بنگريم. مطالعات نشان داده اند كه ميليارد ها كهكشان در عالم وجود دارد كه هر كدام شامل 1000 ها منظومه است. وجود سيارات فراخورشيدي زمين مانند در دور دست امري بديهي و اثبات شده است. و با اندكي تعمق در آيات قرآن كريم ميتوان دريافت كه حيات در ماوراي زمين حقيقتي خيال انگيز است چنانكه ميگويد : و خلق ما في السماوات و ما في الارض به اين معناست كه در آسمان چيز هاي زيادي وجود دارد و ميفرمايد: سبح لله ما في السماوات و ما في الارض يعني آنچه در آسمان و زمين است خداوند را تسبيح ميكنند. و همچنين فرموده است: ... له اسلم من في السماوات و الارض طوعا و كرها و اليه يرجعون يعني هركه در آسمان ها و زمين است خواه نا خواه مطيع امر خداست و همه به سوي او باز ميگردند ( آيه 83 سوره آل عمران) و چندين و چند آيه دال بر وجود حيات در آسمان ها.

براستي ما در مقابل خداي بزرگ كه آفريننده هفت آسمان است و ما در مشاهده آسمان اول همچنان عاجزيم، چقدر كوچكيم؟

بيانديشيم و باور كنيم. جهاني كه تصور بزرگيش در ذهن نميگنجد تنها قسمت كوچكي از آفرينش است. و كل آفرينش نسبتي در برابر خدا ندارد. و بزرگي خدا در برابر كوچكي ما چه نسبتي خواهد داشت؟

این نقشه‌ از آسمان نیمکره‌ی شمالی٬ بخشی از اطلس ستارگان دون هوانگ (یکی از موثر‌ترین مدارک در تاریخ علم نجوم) است. این اطلس قدیمی‌ترین اطلس ستاره‌ای کامل شناخته شده است که تاریخ آن به سال‌های 649 تا 684 پیش از میلاد می‌رسد و در سال 1907 در شهر دون هوانگ که در مسیر جاده‌ی ابریشم قرار دارد٬ کشف شد. تحلیل‌های اخیر و نقشه‌های به کار گرفته در آزمون صحت دقت این اطلس نشان می‌دهد که این اطلس موقعیت بیش از 1300 ستاره را نشانه گذاری می‌کند و به طور کلی 257 گروه ستاره‌ای و جمع اختری را نیز مشخص می کند. موقعیت ستارگان در این اطلس دستی با دقتی در محدوده‌ی چند درجه مشخص شده‌ است.در تصویر بالا که منطقه‌ی قطب شمال را نشان می‌دهد٬ آبگردان  بزرگ صورت فلکی مدرن دب اکبر‌ در بخش پایین نقشه قرار دارد. 12 نقشه‌ی دیگرمناطق استوایی را در بخش‌های 30 درجه‌ای نشان می‌دهند و گروهی مشابه با صورت فلکی مدرن جبار را نیز در بر می‌گیرد. این اطلس در حال حاضر در کتابخانه‌ی بریتیش در لندن به منظور برپایی سال جهانی نجوم در معرض نمایش قرار دارد.

عکس از:

J.-M. Bonnet-Bidaud (CEA, Saclay),

 F. Praderie (Obs. Paris) S. Whitfield (British Library)

باشگاه نجوم خرداد مشهد لغو شد

وعده دیدار جشنواره ساعت های آفتابی

یکشنبه ۱۱ صبح سالن کنفرانس دبیرستان فاتح

ابو جعفر محمد بن محمد بن حسن طوسی (زاده توس بسال ۵۹۸ ه.ق. مطابق با ۵۸۰ ه.خ. و متوفای ۱۸ ذی الحجه ۶۷۲ هجری قمری - کاظمین) ملقب به خواجه نصیر طوسی یا خواجه نصیرالدین طوسی (توسی هم نوشته شده)، فیلسوف، متکلم، فقیه، دانشمند، ریاضیدان و سیاستمدار ایرانی شیعه سده هفتم است.
طوسی یکی از سرشناس‌ترین و با نفوذترین چهره‌های تاریخ فکری اسلامی است.
وقتی که هولاکو به فرمانروایی اسماعیلیان در سال 635 هجری قمری پایان داد طوسی را در خدمت خود نگاه داشت و به او اجازه داد که رصدخانه بزرگی در مراغه ایجاد کند، که شروع آن از سال 638 هجری قمری بود. برای کمک به رصدخانه علاوه بر کمکهای مالی دولت اوقاف سراسر کشور نیز در اختیار خواجه گذاره شده بود.

او در مراغه رصدخانه‌ای ساخت و کتابخانه‌ای بوجود آورد که حدود چهل هزار جلد کتاب در آن بوده‌است. او با پرورش شاگردانی (همچون قطب الدین شیرازی) و گردآوری دانشمندان ایرانی عامل انتقال تمدن و دانش‌های ایران پیش از مغول به آیندگان شد.

اِبْنِ هِیْثَم، ابوعلی حسن (محمد؟) بن حسن (حسین؟) بن هیثم بصری

 مهندس بصری نزیل مصر، معروف به ابن هیثم (۴۳۰-۳۵۴) که در غرب در آثار لاتینی سده‌های میانه به آونتان یا آوناتهان و بیشتر به آلهازن شناخته می‌شود، از دانشمندان سرشناس ایرانی و یا عرب است که در زمینه شناخت نور و قوانین شکست و بازتاب آن نقش مهمی ایفا کرده‌است. شرح اصول تاریک‌خانه و اختراع ذره‌بین از کارهای برجستهٔ این دانشمند مسلمان است.به دید برخی پژوهشگران او نخستین دانشمند جهان است که سرعت صوت را محاسبه کرده‌است. او با معیارهای متعارف اندازه‌گیری در زمان خود، که واحد ذرع بود، سرعت نور را محاسبه کرد و دور کره زمین را اندازه گرفت. وی نخستین کسی است که به بررسی خواص نور پرداخت.

ابن هیثم رساله‌ای در نور نوشت و ذره بین را کشف کرد. به نسبت زاویه تابش و زاویه انکسار پی برد و اصول تاریکخانه را شرح داد و در مورد قسمت‌های مختلف چشم بحث کرد.

شهرت ابن هیثم در نجوم بیشتر به سبب تالیف رساله‌ای است به نام مقاله فی هیئته العالم.

وی آسمان را متشکل از مجموعه‌ای از پوسته‌های کروی (با افلاک) هم مرکز فرض کرده‌است که بر هم مماسند و درون یکدیگر می‌چرخند، در داخل ضخامت هر پوسته، که نماینده فلک یکی از سیارات است، پوسته‌های هم مرکز و خارج از مرکز و کرات کامل دیگری وجود دارد که بترتیب با افلاک خارج از مرکز و افلاک تدویر متناظرند. همه پوسته‌ها و کره‌ها سرجای خود و به گرد مرکز خود می‌چرخند، و از ترکیب آنها حرکت ظاهری سیاره که طبق فرض روی استوای فلک تدویر قرار دارد پدید می‌آید. ابن هیثم با توصیف دقیق همه حرکاتی که در کار می‌آیند، در واقع گزارشی کامل و روشن و غیرفنی از نظریه بطلمیوس درباره سیارات ارائه می‌کند، و همین نکته راز محبوبیت رساله او را آشکار می‌کند.

ابوریحان بیرونی

ابوریحان محمد بن احمد بیرونی (زادهٔ ۲۹ شهریور ۳۵۲، کاث، خوارزم - درگذشتهٔ ۲۸ آذر ۴۲۷، غزنین)، دانشمند بزرگ و ریاضی‌دان، ستاره ‌شناس و تاریخ ‌نگار ایرانی سده چهارم و پنجم هجری است و بعضی از پژوهندگان او را از بزرگ‌ترین فیلسوفان مشرق‌زمین می‌دانند.

بیرونی گردش خورشید، گردش محوری زمین و جهات شمال و جنوب را دقیقا محاسبه و تعریف کرده است. خورشیدگرفتگی هشتم آوریل سال ۱۰۱۹ میلادی را در کوههای لغمان (افغانستان کنونی) رصد و بررسی کرد و ماه‌گرفتگی سپتامبر همین سال را در غزنه به زیر مطالعه برد.

کتب و رسالات بسیار که شمار آنها را بیش از ۱۴۶ گزارش کرده‌اند نوشت که جمع سطور آنها بالغ بر ۱۳ هزار است. مهم‌ترین آثار او التفهیم در ریاضیات و نجوم، آثار الباقیه در تاریخ و جغرافیا، قانون مسعودی که نوعی دانشنامه است و کتاب تحقیق ماللهند درباره اوضاع این سرزمین از تاریخ و جغرافیا تا عادات و رسوم و طبقات اجتماعی آن.

التفهیم لاوایل صناعت التنجیم: این کتاب نیز در نجوم و به فارسی نوشته شده است و برای مدت چند قرن متن کتاب درسی برای تعلیم ریاضیات و نجوم بوده است.

استفاده از مطالب این پست حتی با اطلاع نویسنده جایز نیست...

ماهواره ها يا زمين گرد ها به دو صورت طبيعي و دست ساخته به دور سیاره خاکیمان در گردشند. زمين تنها يك زمين گرد طبيعي (ماه) دارد اما ماهواره هاي زيادي به دور زمين در گردش اند.

هر ماهواره ممکن است در شبانه روز چندیدن بار دور زمین بچرخد (مثل ماهواره های مخابراطی) و یا اینکه در جای به موازات سطح زمین ثابت باشد. (ماهواره های تلویزیونی)

اين روز ها شكار اين مرواريد هاي مصنوعي بين منجمان آماتور رواج يافته است و به حق لذت فراواني به همراه دارد.

ایریدیوم که دسته ای از ماهواره های مخابراطی ساخت ایالات متحده هستند متداول ترین ماهواره های قابل رویت اند. این ماهواره های دارای 3 آنتن بازتابنده هستند که نور خورشید را به خوبی بازتاب میکنند. اگر این آنتن ها روی این ماهواره ها تعبیه نشده بودند قدر ظاهری ماهواره به 6 میرسید.

 ایریدیوم نام هفتادوهفتمین عنصر جدول تناوبی است و مجموعه این ماهواره ها نیز 77 تاست. ایریدیوم ها از این جهت مورد توجه قرار گرفته اند که : 1- تعداد آنها زیاد است  2- به دلیل وجود آنتن های بازتابنده دارای درخش هستند ( گاهی تا قدر -9 )

زمان رصد ایریدیوم ها باید نزدیک طلوع یا غروب خورشید باشد. چرا که آنها در فاصله 780 کیلومتری زمین قرار دارند و باید خورشید آنفدر نزدیک افق باشد تا نور آن توسط این ماهواره ها بازتاب شود.

اما این هفته با زمین گرد ها:

برای دریافت داده های مربوط منطقه خود به سایت www.heavens-above.com  مراجعه کنید.

 براي پيش بيني همه عوامل در رصد ، نرم افزار هايي وجود دارد و همچنين دسته اي از اين نرم افزار ها به صورت آنلاين در اختيار همه علاقه مندان قرار گرفته است. كه در ادامه چند پايگاه از اين قبيل معرفي ميشود:

وضعيت اجرام:  www.heavens-above.com  /  www.skyandtelescope.com

وضعيت ابر ها و دماي هوا: www.weather.ir  /  www.weather.com  /  www.accuweather.com

وضعيت ماهواره ها : www.heavens-above.com 

رصدگاه ها: وب سايت هاي گروه هاي نجومي محلي / www.asiac.ir

به اميد فردايي بهتر براي منجمان سرزمينمان ايران

برتو باد كشف جهان

سجاد صابری -  sajjad.s2007@gmail.com

چند دقیقه پیش توی وبلاگ یکی از دوستان نجومی مطلبی رو خوندم.

که نوشته بود:

مایک سالوی عکاس ستاره شناس از ساحل مرکزی استرالیا ، مدرکی از وقوع اتفاقاتی هولناک برروی بزرگترین سیاره منظومه شمسی ما ، مشتری ، ثبت نموده است .

او در مورد این مدرک خود می گوید : " مشتری در صبح 2 می مدنظر داشتم . فرض کنید که جرمی که اندازه آن شاید حداقل 3بار بیشتر از زمین بود ، همانند ساس (نوعی حشره) به سمت مشتری ، سیاره غولپیکر ، حمله ور شده بود "

خیلی کنجکاو شدم چون با دیدن فیلم اصلا باورم نشد. توی آرشیو سایت اسپیس ودر این مطلب رو پیدا کردم که در آخر نوشته بود:

"It turns out the invader was just an insect on the mirror of my 12-inch Newtonian telescope."

اون حمله [ به مشتری ] رو تموم کرد و فقط یه حشره روی آینه ۱۲ اینچی تلسکوپ نیوتونی من بوده.

و این از مشکلات ترجمه ناقص یا اشتباهه...

اگه دوست دارین یه کم بخندین ، فیلم رو با حجم ۴۰۰ کیلو بایت دانلود کنین

ضمیمه

عبور اروپا از جلو گانیمید

پیشتر بابت کیفیت پایین تصاویر عذر خواهی میکنم.

دوربین رو باید اوراق کنم و به فکر یکی دیگه باشم...

کمی نا امید کننده

ورود آلفای عقرب به اختفا

خروج قلب العقرب از اختفا

علی ابراهیمی سراجی / نجوم نیوز (nojumnews.com)

در اولين دقايق بامداد دوشنبه قايم‌باشك بازي ماه و قلب‌العقرب منظره‌اي زيبا را در آسمان شب به وجود خواهد آورد.

 ماه اين نزديكترين همسايه‌ي زمين در طي مسير خود در آسمان به گرد زمين، به دليل ابعاد بزرگ، سيارات، ستارگان و حتي خورشيد را گاهي مواقع از نظرها پنهان مي‌كند. ولي اكثر اجرامي كه در مسير دايرة‌البروج قرار دارند كمتر پيش مي‌آيد كه ماه ستاره‌اي پر نور را در پس خود مخفي كند. ولي در اولين دقايق نيمه شب دوشنبه ماه ساعتي ستاره‌ي معروف و قرمز رنگ قلب‌العقرب را مخفي مي‌سازد.

اختفا در مناطق مركزي ايران از ساعت 00:23 بامداد دوشنبه آغاز و در ساعت 01:26 پايان خواهد يافت. جدول زير ساعت شروع، پايان و مدت اختفا را در مراكز استان‌هاي ايران نشان مي‌دهد.

زاويه‌ي PA همان زاويه‌ي برخورد ستاره‌ي قلب‌العقرب با شمال آسمان است كه به صورت پاد ساعتگرد محاسبه مي‌شود. در واقع با دانستن اين زاويه مي‌توانيد منتظر برخورد و مخصوصاً خروج ستاره از پشت ماه باشيد.

بهترين منطقه براي ديدن اين اختفا در جنوب ايران واقع است. در مناطق شمالي اختفا كوتاه است و قلب‌العقرب تنها دقايقي را در پشت ماه پنهان خواهد بود. در زمان اختفا فاز ماه 97 درصد و قرص ظاهري ماه 30 دقيقه‌ي قوسي است. لذا براي ديدن اختفا بايستي حتماً به تلسكوپ يا دوچشمي قوي مجهز باشيد. با توجه به اين‌كه آغاز اختفا در لبه‌ي روشن ماه صورت مي‌گيرد، سعي كنيد قسمت اعظم ماه را از تصوير خارج كنيد تا نور آن كمتر چشم شما را خيره كند. براي زمان‌سنجي دقيق بايستي ساعت خود را با ساعت‌هاي اتمي يا راديو‌هاي خارجي تنظيم نماييد و سپس با كمك دوستان خويش زمان دقيق ورود و خروج ماه را ثبت نماييد.

 نقشه‌ي مناطق قابل مشاهده‌ي اختفاي ماه و قلب‌العقرب

اين آخرين اختفاي قلب‌العقرب با ماه نخواهد بود و شامگاه 9 مرداد اختفاي خراشان زيباي اين ستاره با ماه مهمان شب‌هاي خنك تابستان است.

فراتر از اسپیس ودر و ...

www.PortalToTheUniverse.org

پویا ابوطالبیان از اصفهان

مجید الهی از قوچان

امین بشیری از همدان

سعید خدا پناه آرانی از آران و بیدگل

آرش فتحیان از همدان

مجید قهرودی از کاشان

حمید رضا هادیان از تهران

بخش آموزشی رده دوربینهای دو چشمی:

محمدحسین شریف زاده از سه قلعه

فریده طباطبایی از قم

تصویر از امیر حسین ابولفتح

بخش رقابتی رده تلسکوپی:

نسترن آهنین و مهدی جمشیدی پور از اهواز

حمید رضا احمدی از اصفهان

علی احمدیان و سعید کمال همدانی از تهران

بهنام افشار از تهران

فهیمه بدرقه .و علیرضا دانشگر از سمنان

علی ترکمان و سبحان حیاتی از همدان

سینا خسروانی و سهراب افتخاری از مشهد

احمد رمضان زاده از تهران

ندا رئیسی و منیره صادق نژاد از شاهرود

حامد سلیمانی و سعید نظریه از تهران

مینا علیزاده از ایلام

مجتبی مقدسی و امیر نقوی آزاد از زاهدان

سعید نصر الهی و صبا عظیما از نجف آباد صفهان

علیرضا یاسی و سعیده قوچکانلو از تهران

به امید موفقیت جامعه نجوم ایران و جهان

--------------------------

برای داشتن یک رصد خوب لازم است پیش از رصد ، هنگام رصد و پس از رصد نکاتی را رعایت کرده تا بتوانیم یک رصدگر خوب باشیم.

پیش از رصد

۱- داشتن ابزار رصدی مناسب که ارزان ترین و با ارزش ترین آن چشم است. و بعد از چشم سایر ابزار های ابتیکی ما را در شب های رصدی همراهی میکنند.

       ۱.۱- چشم : چشم انسان مانند دست نویسندگان و هنرمندان نیاز به پرورش دارد. برای پرورش چشم از راه های زیر میتوان استفاده کرد:

                   ۱.۱.۱-تلاش برای یافتن اجرام پر نور در هوای نسبتا روشن(اندکی بعد از غروب و یا قبل از طلوع خورشید)

                   ۱.۱.۲-نگاه غیر مستقیم به اجرام کم نور آسمان

                   ۱.۱.۳- توجه به نوع ، اندازه و قدر جرم مورد رصد

                   ۱.۱.۴- کشیدن طرحی از رصد یک جرم با چشم غیر مسلح

                   ۱.۱.۵- خواب کافی(۸ ساعت شبانه و ۲۰ دقیقه ظهرانه) و استراحت چشم

      ۱.۲-دوربین های دو یا تک چشمی: دوربین های دوچشمی و تک چشمی به دو نوع سبک و سنگین تقسیم میشوند. نوع سبک را میتوان بر روی سه پایه دوربین عکاسی نیز سوار کرد. اما خواص این دوربین ها به شرح ذیل است:

                  ۱.۲.۱- تصویر واضح و شفاف

                  ۱.۲.۲- عدم نمایش تصویر وارونه

                  ۱.۲.۳- سبک و قابل حمل

                  ۱.۲.۴- عدم ردیابی اجرام

                  ۱.۲.۵- قیمت نسبتا ارزان( ۵۰ تا ۵۰۰ هزار تومان)((البته من مخالف عبارت ارزان هستم چرا که یک تلسکوپ تال ۱۵۰ را میتوانید با قیمتی حدود ۴۰۰ هزار تومان تهیه کنید))

                 ۱.۲.۶- میدان دید باز و عدم امکان بزرگنمایی (بیش از ۲۰ برابر)

     ۱.۳- تلسکوپ: تلسکوپ ها به دو دسته اصلی تقسیم میشوند که پیشتر به آن اشاره شده: لینک مطلب تلسکوپها

۲- آشنایی با واژگان نجومی: پیشتر به آن پرداخته ایم: لینک مطالب پایه ای

۳- فراهم کردن نقشه آسمان: برترین => Observer Sky Atlas در دو نسخه انگلیسی و فارسی

۴- چراغ قوه نور قرمز به همراه باتری اضافه

۵- ملزومات ابزار های رصدی و عکاسی(پیچ اضافه و...)

۶-لباس گرم - حتی در گرمترین شبهای تابستان-

۷- تغذیه و نوشیدنی مناسب

۸- موارد درمانی ، ایمنی و تجهیزات فنی جهت تعمیر احتمالی ابزار

هنگام رصد

۱- انتخاب منطقه مناسب: انتخاب رصدگاه از چندین لحاظ مورد اهمیت است:

    ۱.۱ - عدم آلودگی نوری یا کم بودن آن

    ۱.۲- افق باز حد اکثر تا ۱۵ درجه

    ۱.۳- زمین صاف و خاک سفت

    ۱.۴- عدم وجود ابر و مه

    ۱.۵- نزدیکی به آبادی(جایی برای گذراندن زندگی در صورت بروز حادثه)

    ۱.۶- امکان تردد اتومبیل تا فاصله نزدیکی به محل

۲- نظم در هنگام رصد: داشتن نظم در رصد امری ضروری است از چینش ابزار تا توجه به پروژه و آسمان

    ۲.۱- توجه به پروژه

    ۲.۲- دقت به زمان طلوع و غروب اجرام

    ۲.۳- دقت به زمان رصد

    ۲.۴- نظم در چینش ابزار های استفاده شده به صورتی که هر لحظه آمادگی ترک محل را داشته باشیم.

۳- وضعیت مناسب و راحت: راحت بودن هنگام رصد بسیار مهم است. پس اگر عادت دارید بنشینید حتما یک صندلی تاشو به همران داشته باشید.

۴- گزارش نویسی مختصر: نوشتن گزارش باید از زمان رصد آغاز شود و به اختصار زمان،مکان،ابزار و ... به سرعت ثبت شود اما این به منزله تکمیل گزارش نیست. باید توجه داشت که اگر مسیه رصد هایش را ثبت نمی کرد دیگر رقابتی به نام مسیه وجود نمی داشت.

۵- توجه به مسائل ایمنی: از آن جایی که رصدگاه ها معمولا در کویر اند ، احتمال عقرب زدگی و مار زدگی وجود دارد که میبایست به آن ها توجه داشت و از کفش مناسب استفاده کرد.

۶- تغذیه مناسب و بموقع

۷- عدم استفاده از نور فلاش یا سایر نور ها به جز قرمز

۸- حفظ محیط زیست

پس از رصد

بعد از اتمام مراحل رصد هنوز کار تمام نمی شود و به قول ضرب المثل معروف کار را آن کرد که تمام کرد. بعد از رصد میبایست فعالیت هایی را برای ارزشمند کردن رصد انجام داد.

۱- جمع آوری وسائل و کنترل سلامت و کمال آن ها

۲- تکمیل گزارش

۳- بررسی نتایج رصد

-----------

به نقل از: کارگاه نجوم انجمن نجوم آماتوری آسمان توس مورخ جمعه ۸/۶/۸۷ ( سخنران : آقای ربانی)

اسامی پذیرفته شدگان برای شرکت در نهمین ماراتن مسیه

 پس از یک هفته اعلام شد.

برای مشاده به ادامه مطلب بروید

http://antwrp.gsfc.nasa.gov/apod/image/0903/Almahata-Sitta15_c900.jpg

در سپیده دم 7 اکتبر 2008، سیارک کوچک 2008 TC3 در حالی که در آسمان بیابان نوبیان در شمال سودان دنبال می شد، به زمین افتاد. این رویدادی قابل توجه بود چرا که این نخستین باری بود که سیارکی پیش از برخورد با جو زمین در فضا آشکار سازی می شد. به طور کلی اینگونه تصور می شد که این سیارک کاملا به غبار تجزیه شود. اما با کمک ماهواره و تلسکوپ های زمینی که این برخورد جوی را مورد بررسی قرار می دادند، دکتر ماویا شداد(Dr. Mauwia Shaddad ) در دانشگاه خارطوم(Khartoum )، با همکاری دکتر پیتر جنیسکنس(Dr. Peter Jenniskens ) در موسسه تحقیقاتی ستی و ناسا، هدایتگر گروهی از دانش آموزان و کارکنان برای یافتن تکه های این برخورد شدند. در 6 دسامبر 2008 در حالی که تنها دو ساعت از آغاز ماموریت آنها گذشته بود، نخستین شهاب سنگ یافت شد. سرانجام این تیم موفق به کشف حدود 280 شهاب سنگ با وزن کلی حدود 5 کیلوگرم شدند، این مجموعه که "الماهاتا سیتا" نام گرفته، نخستین موادی هستند که از سیارکی شناخته بدست آمده اند. تصویر فوق یکی از آنها را که قطری در حدود 4 سانتی متر دارد در سطح صحرا نشان می دهد.

 تحقیقات نشان می دهد چهار قمر گالیله ‏ای مشتری آخرین بازماندگان از حداقل پنج نسل از اقماری هستند که زمانی به دور مشتری در گردش بوده و این سیاره تعداد زیادی از اقمار خود را بلعیده است.

چهار قمر گالیله‎ای مشتری نقش پررنگی در تاریخ علم ایفا کرده ‏اند. کشف آن‏ها توسط گالیله در 400 سال قبل، مدرک انکار ناپذیری بر این واقعیت بود که همه‏ اجرام آسمانی به دور زمین نمی‏ گردند. اما تا به امروز هیچ کس تصور نمی‏ کرد مشتری روزگاری قمرهای بسیار بیشتری داشته است.تا به امروز وجود 63 قمر برای مشتری به طور قطعی به اثبات رسیده است.

بنا به گفته کانوپ، منجمان دیر زمانی است از رازهایی که راجع به نحوه شکل ‏گیری مشتری و قمرهایش در شبیه‏ سازی‏های رایانه ‏ای نمایان می‏ شود آگاهند. مدل‏ های کنونی نشان‏ می‏ دهند که جرم قرص مواد اطراف مشتری، که قمرهای مشتری را ایجاد کرده‏ است، چند ده درصد جرم این سیاره غول ‏پیکر بوده است. این در حالی است که تنها دو درصد این جرم برای به وجود آوردن قمرهای کنونی کفایت می ‏کند.

اکنون کانوپ و همکارش «ویلیام وارد»(William Ward)، معتقدند که پرده از این راز برداشته ‏اند. اگر باقی اقمار وقتی‏ شکل گرفته باشند که قرص اطراف مشتری هنوز وجود داشته است، این تفاوت جرم قابل توضیح خواهد بود. به اعتقاد کانوپ در این بین، برهم‏ کنش قمرها و مواد درون قرص یک فرآیند کلیدی به شما می رود. این برهم ‏کنش باعث حرکت مارپیچی قمرها به سمت مشتری و در نهایت بلعیده شدن توسط این غول گازی شده است.

این نظریه ناهمخوانی‏ های موجود در شبیه‏ سازی‏ های پیشین را نشان می ‏دهد. کانوپ می‏ گوید:"وقتی یک گروه از قمرها توسط مشتری بلعیده‏ می‏ شدند، به سرعت گروه دیگری از آن‏ها شروع به شکل‏ گیری می‏ کردند". او می‏ افزاید:"ممکن است پنج نسل مختلف از قمرها به وجود آمده باشند. قمرهای گالیله‏ ای فعلی زمانی شکل گرفته اند که تزریق مواد از منظومه شمسی به دیسک اطراف مشتری متوقف شد و به این ترتیب این قمرها از سرنوشت غم ‏انگیز همتایان پیشین خود نجات یافتند".

طبق نظریه کانوپ و وارد، جرم کلی هر نسل از اقمار یکسان بوده است. ولی تعداد قمرها ممکن است متفاوت بوده باشد. کانوپ می ‏گوید:"ما فکر می‏ کنیم فرآیند مشابهی برای زحل نیز رخ داده است که در آن‏جا نسل آخر قمرها یک قمر بزرگ دارد- تیتان".

این تصاویر همون اسلایدیه که قبلا گذاشته بودم. اما یه مشکلی داره که باید ببخشید چون عکسش رو از تو اینترنت پیدا کردم و اینطور نشون میده که کسی که اونو درست کرده تو عمرش آندرومدا رو ندیده و به جای راه شیری تصویر آندرومدا رو انداخته...

شاد باشید.

  منبع : روابط عمومی شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران

خبر این مطلب در سایت شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران

نمیدونم دلیلش چیه....

میگن نشانه های ظهور ماه گرفتگی در اوایل ماه قمریه...

شاید اینم مقدماتشه....

لطفا نظر خودتون رو اعلام کنید.

در مورد کیفیت عکس هم معذرت میخوام. ابزار درست و حسابی دم دست نداشتم.

اتفاقا ماه با زهره یه مقارنه هم داشت همین امشب و اگه زود این پست رو بخونید همین الان.

سجاد صابری - sajjad.s2007@gmail.com

صبح ۶ اسفند تنها دقایقی پیش از طلوع خورشید در لبه شرقی آسمان مریخ و مشتری در فاصله ۳ درجه یکدیگر قرار میگیرند.

تنها چند دقیقه میتوانید این صحنه جذاب را نظاره گر باشید.

ماراتن مسيه ايران رقابتي ميان جمعی منتخب از رصدگران اعماق آسمان از سراسر کشور است که از سال ۱۳۸۰ برگزار مي‌شود. دقت و کيفيت اين برنامه، ملي بودن، نوع برگزاری و نظارت داوران، آن را در مقايسه با ماراتن های مسيه در ديگر کشورهاي جهان منحصر به فرد کرده است. در اين رقابت رصدگران باتجربه با ابزار رصدي خود (تلسکو‍پ يا دوربين دوچشمي مناسب) طي يک شب ۱۱۰ جرم فهرست اجرام ژرف ‌آسمان مسيه را جستجو مي‌کنند. این اجرام شامل شماري از زيباترين سحابي‌ها، کهکشانها و خوشه‌هاي ستاره‌اي آسمان هستند. زمان مناسب براي ديدن تمام اين اجرام در طول يک شب، فروردين و ارديبهشت هر سال است.  ...

ثبت نام

بقیه را در ادامه مطلب ببینید

پیش از این پیشنهاد میکنم اگر اولین باری است که قصد شرکت در این رقابت را دارید ، به توصیه انجمن نجوم ایران در باره مهارت شما در رصد بیش از ۷۰ ٪ اجرام توجه چندانی نکنید.