هزاران تصویر تازه از بیش از 1500 مشاهدات تلسکوپی توسط مدار گرد مریخ ناسا نمایش دهنده طیف وسیعی از دره کوچک ، تپه ، دهانه ، لایه بندی زمین شناسی و ویژگی های دیگری بر روی سیاره سرخ است.

دوربین عکسبرداری با وضوح بالای آزمایشگاه علوم (HiRISE) در این مدارگرد کار تصویر برداری را از ماه آوریل تا اوایل آگوست سال جاری ، انجام میدهد.

تصاویر جدید در:  http://hirise.lpl.arizona.edu/releases/sept_09.php .

 هر تصویر از HiRISE نواری 6 کیلومتری (3.7 مایل) وسیع از سطح مریخ را کاملا پوشش می دهد ، که حدود دو تا چهار بار طول دارد و برای نشان دادن جزئیات کوچک تا 1 متر یا یک یارد در سراسر سطح بکار گرفته شده است.

مدار گرد مریخ در حال مطالعه این سیاره با مجموعه ای از ابزار های پیشرفته از سال 2006 میباشد. این بازگشت داده ها نسبت به تمام ماموریت های گذشته بیشتر است. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد ماموریت ، این صفحه را مشاهده کنید : http://www.nasa.gov/mro

 مدار گرد مریخ توسط آزمایشگاه پیشرانه، پاسادنا در کالیفرنیا ، مدیریت می شود. همچنین بخش JPL موسسه فناوریِ کالیفرنیا در پاسادنا است. سیستم های فضایی لاکید مارتین، دنور ، اولین پیمانکار برای این پروژه و ساخت سفینه فضایی است. دوربین عکسبرداری با وضوح بالای آزمایشگاه علوم، توسط دانشگاه آریزونا ، توسان مدیریت میشود. و ابزار دقیق توسط Ball Aerospace و تکنولوژی های Corp. ، بولدر و Colo. ساخته شده است.

منبع خبر: ناسا

(خواهشا اگه بر میدارین منبع بدین.)

حدود سال‌هاي 1350 ميلادي، اروپاييان با عدسي‌هاي شيشه‌اي آشنا بودند. اين عدسي‌ها بعدها باعث شد تا صنعت جديدي به نام عينک‌سازي در اروپا باب شود و با کمک استفاده از عدسي‌هاي شيشه‌اي افرادي که ديد آنها تضعيف شده بود توانستند بار ديگر بينايي طبيعي خود را به دست آورند. اما حدود 250 سال پس از آن بود که ردپاي نخستين تلسکوپ يا دوربين خود را نشان داد و اين ردپا ما را به هلند و جايي برد که هانس ليپرشي براي نخستين بار ادعاي ساخت تلسکوپ را ثبت کرد. ليپرشي (Lippershey)، متولد وسل (Wesel)در غرب آلمان فعلي بود. او عينک‌سازي با استعداد بود که در هلند کار مي‌کرد. در 2 اکتبر 1608 او درخواست ثبت تلسکوپ را به عنوان اختراعي جديد مطرح کرد.اگرچه درخواست وي مورد پذيرش قرار نگرفت، ولي اخبار اين اختراع بسرعت در سراسر اروپا پراکنده شد. در نامه‌اي که تاريخ 25 سپتامبر 1608 را بر سربرگ خود دارد، ادعاي ليپرشي در خصوص اختراع دستگاهي اعلام شده است که مي‌تواند تمام نماهاي پيش رو را بزرگ کند.

البته بعد از ليپرشي، چند نفر ديگر نيز ادعاي اختراع تلسکوپ را مطرح کردند. يکي از اين افراد زاخاري جانسن (Sacharias Janssen )، عينک‌سازي است که در ميدلبورگ کار مي‌کرد و همکار و رقيب ليپرشي بود. جانسن يکي از 2 مخترع احتمالي تلسکوپ به شمار مي‌رود و احتمال دارد او تلسکوپي لوله‌اي را پيش از سال 1600 ساخته باشد؛ اما اين موضوعي است که هنوز کسي نتوانسته صحت آن را تاييد کند و بنابراين طرح ليپرشي تا امروز عنوان نخستين طرح ثبت شده يک تلسکوپ در تاريخ را از آن خود دارد.

اما تاريخ، نخستين استفاده‌کننده تلسکوپ در نجوم را به نام گاليله مي‌شناسد؛ مردي که با وجود تلاش‌هاي درخشان و خيره‌کننده معاصرانش از او به نام يکي از بنيانگذاران ستاره‌شناسي جديد ياد مي‌کنند. رصدهاي مختصري که او با تلسکوپ دست ساز خود از آسمان انجام داد، بنياد قرن‌ها مطالعه و پژوهش را بنا نهاد. بر اساس شواهد موجود گاليله تلسکوپ خود را در در تابستان 1609 ساخت و پس از چند رصد مقدماتي در 25 آگوست 1609، کار کرد تلسکوپ خود را براي قانونگذاران ونيز و در جمع آنها شرح داد. اين نخستين فعاليت و نمايش عمومي تلسکوپ بود و همچنين نخستين استفاده مستندي که از تلسکوپ براي ستاره شناسي صورت گرفته است.

گاليله پيش از آن‌که کتاب ديالوگ را بر مبناي مشاهدات و طرح‌هايش بنويسد، بارها توانايي تلسکوپ خود را ارتقا داد. اکتبر سال 1609 گاليله توانست تلسکوپي با قدرت بزرگنمايي 20 برابر بسازد و از آن براي بررسي لکه‌هاي خورشيدي و اهله زهره استفاده کرد تا با کمک رصدهايش انقلابي در ستاره‌شناسي به وجود آورد و چشم‌انداز جهان را به گونه‌اي ژرف دستخوش تغيير سازد.

با وجود اين، برخي معتقدند پيش از گاليله مرد ديگري نيز از تلسکوپ براي رصد آسمان استفاده کرده است. توماس هريوت(Thomas Harriot)دانشمند و ستاره‌شناسي بود که در آکسفورد زندگي مي‌کرد. او همچنين در يک گروه اکتشافي که از سوي سر والتر رالي، (Sir Walter Raleigh) ترتيب داده شده بود به عنوان نقشه‌بردار خدمت مي‌کرد و برخي احتمال مي‌دهند او نخستين کسي است که از تلسکوپ براي کارهاي ستاره‌شناسي استفاده کرد. توماس هريوت، اخترشناس انگليسي چندان در جهان معروف نبود. البته نه به دليل ضعف کارهايش، بلکه به دليل آن‌که بسياري از رصدهايش فراتر از زمان خود او بود.

ي از افراد (از جمله محققي به نام وان هلدن در سال 1995) ادعا کرده‌اند که هريوت در 26 جولاي 1609، ماه را رصد کرده و طرح‌هايي از آن را نيز رسم کرده بود. اين تاريخ چند ماه پيش از زماني است که گاليله رصدهاي خود را آغاز کرد و اگر اين موضوع اثبات شود، بايد هريوت را نخستين کسي دانست که از تلسکوپ استفاده نجومي کرده است.

رصدهاي هريوت از لکه‌هاي خورشيدي اگرچه به شهرت رصدهاي گاليله نرسيد، اما رصد و ثبت اين لکه‌ها از سوي او و به چنين روشي براي نخستين بار صورت گرفته و راه جديدي را پيش روي ستاره‌شناسان بازکرد.

(داخل کمانک بگم که گالیله بیناییش به خاطر رصد خورشید تضعیف شد.)

بعد از انتشار خبر استفاده نجومي از تلسکوپ بود که اين ابزار به داغ‌ترين موضوع و ابزار دانشمندان تبديل شد.

بنابراین احتمالا گالیله و هریوت هر دو اولین استفاده کننده های این ابزار بوده اند. در صورتی که از کار یکدیگر بی اطلاع بوده باشند. و از طرفی میتوان گفت گالیله از آنجایی که هوشمندانه تر عمل کرده بود و بیشتر مورد تایید عامه بود به عنوان اولین رصد گر با ابزار یا حتی مخترع تلسکوپ به شمار آمد.

به هر حال شاید اگر گالیله نبود بسیار ناگفته ها مطرح نمیشد و به سپاس این خدمات گالیله او را فعلا به عنوان اولین رصدگر با ابزار شناخته و از تلاشش تقدیر میکنیم.

چهارصدمین سالروز رصد تلسکوپی مبارکباد.

بر شما باد کشف جهان...

به نقل از شاماش با تصرف و تصویر

اولین و آخرین دانشمندی که روی ماه پا گذاشت، از تجربیات خود و نظراتش در مورد آینده زمین سخن می‌گوید.

مجید جویا: هریسون اشمیت، تنها زمین‌شناس در گروه «دانشمندان فضانورد» ناسا در سال 1965 بود، علاوه بر این، او تنها دانشمندی بود که روی ماه راه رفت. او از سال 1977 تا 1983 در مجلس سنای ایالات متحده نیز خدمت کرد، و اکنون یک نویسنده، مشاور و تاجر است. وی در گفتگو با خبرنگاران هفته‌نامه نیچر در مورد نقش خود در برنامه آپولو و موارد فضایی دیگر صحبت کرده است.

مهم‌ترین و واضح‌ترین سوال را اول می‌پرسم: بودن روی ماه چه حسی داشت؟
یک منظره عالی. مخصوصا آسمان سیاه، با خورشیدی درخشان؛ منظره‌ای که معمولا نمی‌توانید دیدن چنین چیزی را تصور کنید، مخصوصا از روی زمین. فقط حس بودن روی ماه به کل قسمت‌های دیگر برنامه می‌چربید.

بعد از این که کارهای زمین‌شناسی روی ماه تمام شد، چکشت را به هوا پرتاب کردی تا ببینی چقدر می‌رود. در مورد آن تجربه برای ما بگو.
بعد از نمونه‌برداری از ماه، چکش فقط برای ما یک بار اضافی بود و مجبور بودیم که آن را جا بگذاریم. در نتیجه من کمی چرخیدم و سعی کردم که آن را به دورترین جای ممکن پرتاب کنم. دلیل آن کار فقط همین بود.

شما یکی از 6 فضانوردی بودی که در سال 1965 / 1344 و به دلیل پیشینه علمی خود انتخاب شدی؛ شما تنها زمین‌شناس از میان آن جمع بودی. آیا در آینده ناسا فضانوردان زمین‌شناس دیگری خواهد داشت؟
آنها به تازگی اسامی سری بعدی فضانوردان خود را اعلام کرده‌اند و به رغم کوشش‌های من، در میان آنها هیچ دانشمند زمین‌شناسی به چشم نمی‌خورد. و من فکر می‌کنم که ما به چیزی بیشتر از یک نفر که ناگهانی و تقریبا به طور تصادفی پیدا شود نیاز داریم.

شما در ماموریت آپولو 17 که آخرین ماموریت به ماه بود، حضور داشتی. آیا فکر می‌کنی که ما باید به آنجا بازگردیم؟
ایالات متحده به طور ویژه‌ای نیاز دارد که در اعماق فضا فعال و توانا باشد. ماه آسان‌ترین قسمت از اعماق فضا است که کسی با این حجم عظیم از ظرفیت‌های علمی می‌تواند به آنجا برود. این هم‌چنین جایی است که ما می‌توانیم شروع به یاد گرفتن خیلی از چیز‌هایی کنیم که در نهایت هنگام سفر به مریخ به دردمان خواهد خورد. این راه را برای برخی از منابع عظیم انرژی که در ماه و جود دارند و تقریبا در هیچ جای دیگری موجود نیستند باز می‌کند: سوخت همجوشی هلیوم 3.

البته خیلی‌ها می‌گویند که به لحاظ اقتصادی استخراج این هلیوم 3 عملی نیست.
مردم این را می‌گویند، ولی این تحلیل‌ها بیشتر یک جور اظهار نظر نسنجیده و فی‌البداهه به نظر می‌رسد. من فکر می‌کنم که این نظریات بیشتر بر پایه این احساس نهفته است که هر کاری در فضا باید خیلی گران‌قیمت باشد. در گذشته این گونه بود، چون این کارها را دولت‌ها انجام می‌دادند، و خوب پروژه‌های دولتی و حکومتی گران‌قیمت هستند. ولی پروژه‌های بخش خصوصی معمولا خیلی ارزان‌تر و با حاشیه سود قابل توجهی تمام می‌شوند.

بیشتر کسانی که از همجوشی حمایت می‌کنند، به دلایل زیست محیطی این کار را می‌کنند. انگیزه شما چیست؟
به عقیده من ما باید به این سمت برویم که از تمام چیزهایی که داریم (هر منبع انرژی که اقتصادی باشد) برای تامین نیازهای تقریبا 10 تا 12 میلیارد انسان در روی زمین استفاده کنیم تا تمام آنها بتوانند به آن سطح استاندارد از زندگی برسند که ما در ایالات متحده داریم.

بیشتر دانشمندان اعتقاد دارند که ماه هنگامی شکل گرفت که سیاره عظیمی به زمین برخورد کرد. ولی شما از این نظریه طرفداری می‌کنی که ماه در اثر جاذبه زمین گیر افتاد. چرا؟
مدل‌های کامپیوتری‌ای که نشان می‌دهند سیاره‌ای در اندازه‌های مریخ با زمین برخورد کرد و ماه را پدید آورد، هنوز نتوانسته‌اند تمام اطلاعاتی را که از نمونه‌های گرفته شده توسط ماموریت‌های آپولو به دست آمده‌اند توجیه کنند. مسئله عمده‌ای که مرا نسبت به این نظریه بدبین می‌سازد، این است که ما از گروهی از نمونه‌هایی که از ماه گرفته شده‌اند و شیشه‌های پیروکلاستیک نامیده می‌شوند، دریافتیم که ذخایری از عناصر فرار در اعماق ماه وجود دارد که با قبول فرضیه یک برخورد عظیم، نمی‌توانست در آنجا بماند.

فکر می‌کنی که به چه دلیل نظر شما در مورد نحوه شکل‌گیری ماه با اکثر دانشمندان دیگر متفاوت است؟
از اوایل دهه 1980، علاقه روزافزونی به مدل‌سازی کامپیوتری شکل گرفت. ما این علاقه را نه تنها آن را در رابطه با علوم فضایی، که در رابطه با هواشناسی نیز می‌بینیم.

شما را به عنوان کسی می‌شناسند که تغییرات آب‌وهوایی را انکار می‌کند. چه پاسخی برای آنها داری؟
من یک زمین‌شناس ناظر طبیعت هستم و خود را یک واقع‌گرا می‌دانم. من فکر می‌کنم که شواهد زمین‌شناسی کاملا گویای این امر است که گرمایش زمین صدها سال پیش از این شروع شده است، و در هر صد سال تقریبا 0.5 درجه سانتی‌گراد گرم می‌شود. این یک نرخ غیر عادی گرم شدن نیست. به همین دلیل، من فکر می‌کنم که به هیچ وجه نشانه‌ای از این که دی‌اکسید کربن سبب این گرمایش شده باشد وجود ندارد. اگر شما در مورد فرایندی که در ورای ارتباطات بین دول در زمینه تغییرات آب‌وهوا در جریان است تحقیق کنید؛ در می‌یابید که بیشتر این بروکرات‌ها هستند که به چنین نتیجه‌گیری‌هایی می‌رسند، چرا که آنها همیشه قدرت و کنترل بیشتری را برای خود می‌خواهند. این یک مشکل واقعی است که افرادی را که می‌خواهند با واقع‌بینی به مسئله تغییرات آب‌وهوایی نگاه کنند، به طور بنیادین از این مباحثات حذف کرده‌اند.

به عنوان تنها دانشمندی که روی ماه راه رفته است، خیلی از مردم به شما به عنوان یک منبع الهام نگاه می‌کنند. فکر می‌کنی این واقعیت که شما در بعضی از مسائل اساسی نظری متفاوت با دیدگاه اکثریت داری، چگونه می‌تواند در کنار بازی کردن نقش الگو برای دیگران قرار گیرد؟
امیدوارم که تاثیر کاملا مثبتی داشته باشد. چون اگر کاری باشد که دانش باید انجام دهد، آن ادامه دادن به پرسش است. کاری که علم هیچگاه نباید انجام دهد، پذیرفتن اجماع و نظر عام است.

به نظر نمی‌رسد که رئیس‌جمهور باراک اوباما علاقه زیادی به فضا یا سفرهای فضایی انسان‌ها داشته باشد. شما چه پیامی به او خواهی داد که وی را در مورد اهمیت اکتشافات آتی فضایی قانع کند؟
این به لحاظ راهبردی خیلی مهم است که ایالات متحده نقش راهبری خود را در فضا حفظ کند. اگر ما این نقش را از دست بدهیم، این کار به طور مستقیم و غیر مستقیم بر ارتباطات ما با هر کشور مهم دیگری تاثیر می‌گذارد. من همچنین این را می‌گویم که به لحاظ اقتصادی، داشتن یک برنامه فضایی خیلی محکم، چالاک و نوآورانه فواید خیلی زیادی در گذشته برای ما داشته است. هیچ دلیلی هم وجود ندارد که فکر کنیم در آینده این گونه نخواهد بود.

چین و هند در تدارک برنامه ریزی اعزام انسان به ماه هستند، و حتی برخی از شرکت‌های خصوصی نیز در مورد آن صحبت می‌کنند. آیا این که همه این‌ها در این بازی شرکت داشته باشند خوب است؟
من همیشه باور دارم که رقابت چیز خوبی است؛ من حتی آرزو دارم که روزی ایالات متحده و اروپا بیدار شوند و خود را درگیر یک رقابت با هم ببینند. من فکر می‌کنم که مردم امریکا، مردم اروپا و کانادایی‌ها به هیچ وجه دوست نداشته باشند که چین به کشوری پیشرو در فضا تبدیل شود و ایالات متحده از جایگاه خود به زیر کشیده شود.

افرادی وجود دارند که اعتقاد دارند که انسان هیچ گاه بر ماه قدم نگذاشته است. شما با این افراد چه می‌کنی؟
در دنیایی که بیش از 6 میلیارد نفر در آن وجود دارند، همیشه افرادی پیدا می‌شوند که عقاید عجیب و غریبی مانند این داشته باشند.

منبع: خبر آنلاین

واژه گرفت زماني به كار ميرود كه سه جرم زمين ، ماه و خورشيد در يك راستا قرار بگيرند و يكي بر ديگري سايه افكند. گرفت تنها يك اصطلاح است و قدمتي بسيار كهن دارد. در شرق دور افسانه هايي براي اين پديده وجود داشته است كه امروز نيز بقاياي آن را در فرهنگ هاي سنتي شاهديم.

خور گرفت زماني رخ ميدهد كه ماه دقيقا بين زمين و خورشيد قرار بگيرد. اين نقطه را در اصطلاحات نجومي گره ميگويند. همه ساله دو (يا در موارد خاص حد اكثر سه) خور گرفت داريم. كه به سادگی ميتوانيد متوجه شويد چرا دو كسوف در سال اتفاق مي افتد.

اگر تا كنون به محل ظاهري ماه و خورشيد در فصول چهارگانه توجه كرده باشيد حتما دريافته ايد كه در تابستان خورشيد به اوج ارتفاع و ماه به كمينه ارتفاع ميرسد. و در زمستان ماه به بيشينه ارتفاع و خورشيد به حد اقل ارتفاع ظاهري خود دست ميابد. با اين شرايط در سير تابستان به زمستان (و بالعکس) خورشيد از ارتفاع حد اكثري خود به سمت پايين و ماه از ارتفاع كمينه خود به سمت بالا در حركت است. در اين ميان نقطه اي هست كه مدار ظاهري ماه و خورشيد بر هم منطبق ميشود. (امسال 31 تير ماه) اما تنها در نقطه اي ماه دقيقا بر روي قرص خورشيد قرار ميگيرد. آن نقطه همان گره است. امسال گره گرفت بر روي نواري از شرق چين تا غرب اقيانوس آرام شمالي حركت ميكند و پس از آن ماه از گره و خورشيد از گرفت خارج ميشود. اما اگر ماه دقيقا در گره قرار نگيرد ، كسوف جزئي خواهد بود. و اگر از لحاظ فاصله از حد معمول به زمين نزديكتر باشد خورشيدگرفتگي حلقوي رخ ميدهد. ما نيز در ايران خورشيد گرفتگي جزئي اي را شاهد خواهيم بود. اما این بدان معنا نیست که ماه در گره قرار نخواهد گرفت. دلیل این امر این است که کشور ما در نیمسایه قرار دارد. به عبارت دیگر زاویه ای که ما گرفتگی را مشاهده میکنیم مایل است و پرتو های خورشید کمتر اما به ما میرسد.

مکانیزم خورگیر را در زیر مشاهده میکنید.

*  امسال در ایران خورشيد با كسوف طلوع خواهد كرد.

*  بهترين نقاط رصد جنوب شرق كشور است.

*  برنامه رصدي اي بدين منظور تدارك ديده شده (به www.asiac.ir  مراجعه كنيد.)

-------------------------------

خورشید گرفتگی امسال

--*--*--*--*--*---*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*--*---*-*--*--

اما گرفت کاربرد دیگر هم دارد. خور گرفت و مه گرفت واژه های آشنایی هستند. در بالا خور گرفت را شرح دادم و اکنون مه گرفت یا خسوف...

با توجه به توجیه بالا ماه گرفتگی هم می بایست در همین حدود زمان رخ دهد. بله. ماه گرفتگی هم زمانی رخ میدهد که زمین دقیقا بین خورشید و ماه قرار داشته باشد. از آنجایی که ما ماه را متحرک اصلی میدانیم اینطور بیان میکنیم که زمانی مه گرفت رخ میدهد که ماه دقیقا در نقطه مقابل گره قرار گیرد. اما مشکل اختلاف زاویه مدار ماه و زمین است. میدانیم که مدار ماه با مدار زمین ۵ درجه اختلاف دارد. بنابراین باید شرایط فراهم شود تا ماه در آن نقطه قرار گیرد. امسال ما مه گیر یا همان خسوف کامل نداریم چون ماه کاملا در سایه زمین فرو نمیرود.

مکانیزم مه گیر  را در زیر میتوانید مشاهده کنید.

پرتاب شاتل ایندیورتاعصریکشنبه به تاخیرافتادتادانشمندان بتوانندتمامی سیستم هاوقطعات شاتل رابعدازاینکه ١١باردرمناطق ٣٩Aمورداصابت رعدوبرق قرارگرفت بررسی کنند.

هیچکدام ازاین برخوردهاآسیبی به بدنه وقسمت پیشران شاتل واردنکردامابرج مخزن آب وسکوی پرتاب دچاربرخوردشده بود.سکوی پرتاب به یک سیستم محافظت دربرابرآذرخش مجهزاست که شامل سیمهایی است که جریان رعدوبرق راازشاتل دورمیکنند.

"ماتااینجاموردی ازاین که سیستمهادر اثر این برخورد دچارمشکل شده باشند پیدا نکردیم."(مایک موسس سرپرست تیم مدیریت پرتاب)

دوتا ازاین برخوردها به اندازه ای قوی بود که بتواند مهندسان رامجبورکند تا سیستمهای شاتل راقبل ازپرتاب دوباره بازرسی کنند.اگرچه بازبینی اولیه مشکلی رانشان نداد اماکارشناسان وقت بیشتری را برای اطمینان از کارکرد درست سامانه  شاتل تقاضا کردند.

"مابه اطمینان صددرصد نیازداریم تامطمئن باشیم قطعات سالم هستند"(مایک موسس)

 برنامه صدوبیست وهفتمین مامویت شاتل

این ماموریت 16 روزه شامل شش راهپیمایی فضایی برای تکمیل ساختارآزمایشگاه سازمان فضایی ژاپن(kibo)میباشد.که درطی آن فضانوردان یک سکو را به این سازه ژاپنی اضافه خواهند کرد.

فضانوردان این ماموریت شامل:مارک پولانسکی(فرمانده) ,داگ هارلی(خلبان)ومتخصصین ماموریت :دیوولف, کریستوفر کاسیدی, تام مارش بورن, تیم کوپرا وفضانورد سازمان فضایی کانادا جولی پایت میباشد.

قراراست کوپرا,جایگزین فضانوردژاپنی ,کوییچی واکاتا درایستگاه فضایی شود.کوییچی بعدازاتمام 3ماه ماموریت درایستگاه فضایی به زمین بازمیگردد.

زمان پرتاب برای روزیکشنبه (7:13 عصربه وقت محلی )تعیین شد.به پیشبینی گزارشهای هواشناسی احتمال اینکه وضع جوی برای پرتاب مناسب باشد60 درصداست.

منبع خبر:http://asemanebedonemarz.persianblog.ir /مترجم محمدمهدی فخرایی

استرلاب را ایرانیان اختراع کرده‌اند، ولی جای تعجب که اختراع آن را به یونانیان نسبت می‌دهند. ابوریحان بیرونی دانشمند بزرگ قرن چهارم هجری در کتاب «الاستیعاب لصناعته استرلاب» می‌نویسد: «استادم ابی سعید احمدبن عبدالجلیل سجزی (سیستانی) استرلابی از نوع ساده ساخت که آنرا ذورقی نام نهاد و من طرح استادم را که طبق اعتقاد او بر حرکت زمین به دور خورشید ساخته شده است، تحسین نمودم، زیرا این استرلاب بر اساس این اعتقاد ساخته شد که حرکت دائمی موجود که محسوس می‌گردد از خود زمین است نه از دیگر افلاک ...

نظریه بطلمیوس و کتاب المجسطی او که زمین را ثابت و خورشید و اجرام آسمانی را بدور زمین گردان تصور می‌نماید، لغو و بی‌اعتبار است و دانشمندان و آگاهان علوم نمی‌توانند با دانش قاطع نظریه حرکت زمین را لغو کنند. مگر فلاسفه و طبیعی‌دانان بتوانند از راه خیالبافی لغو این نظریه را اعلم نمایند.» نکته مهم دیگری که از گفته‌های بیرونی بر می‌آید این است که او و استادش احمد سیستانی ، 580 سال قبل از کپرنیک حرکت زمین را درک کردند. حال آنکه این کشف بزرگ به کپرنیک نسبت داده شده است.

ماهواره ها يا زمين گرد ها به دو صورت طبيعي و دست ساخته به دور سیاره خاکیمان در گردشند. زمين تنها يك زمين گرد طبيعي (ماه) دارد اما ماهواره هاي زيادي به دور زمين در گردش اند.

هر ماهواره ممکن است در شبانه روز چندیدن بار دور زمین بچرخد (مثل ماهواره های مخابراطی) و یا اینکه در جای به موازات سطح زمین ثابت باشد. (ماهواره های تلویزیونی)

اين روز ها شكار اين مرواريد هاي مصنوعي بين منجمان آماتور رواج يافته است و به حق لذت فراواني به همراه دارد.

ایریدیوم که دسته ای از ماهواره های مخابراطی ساخت ایالات متحده هستند متداول ترین ماهواره های قابل رویت اند. این ماهواره های دارای 3 آنتن بازتابنده هستند که نور خورشید را به خوبی بازتاب میکنند. اگر این آنتن ها روی این ماهواره ها تعبیه نشده بودند قدر ظاهری ماهواره به 6 میرسید.

 ایریدیوم نام هفتادوهفتمین عنصر جدول تناوبی است و مجموعه این ماهواره ها نیز 77 تاست. ایریدیوم ها از این جهت مورد توجه قرار گرفته اند که : 1- تعداد آنها زیاد است  2- به دلیل وجود آنتن های بازتابنده دارای درخش هستند ( گاهی تا قدر -9 )

زمان رصد ایریدیوم ها باید نزدیک طلوع یا غروب خورشید باشد. چرا که آنها در فاصله 780 کیلومتری زمین قرار دارند و باید خورشید آنفدر نزدیک افق باشد تا نور آن توسط این ماهواره ها بازتاب شود.

اما این هفته با زمین گرد ها:

برای دریافت داده های مربوط منطقه خود به سایت www.heavens-above.com  مراجعه کنید.

 براي پيش بيني همه عوامل در رصد ، نرم افزار هايي وجود دارد و همچنين دسته اي از اين نرم افزار ها به صورت آنلاين در اختيار همه علاقه مندان قرار گرفته است. كه در ادامه چند پايگاه از اين قبيل معرفي ميشود:

وضعيت اجرام:  www.heavens-above.com  /  www.skyandtelescope.com

وضعيت ابر ها و دماي هوا: www.weather.ir  /  www.weather.com  /  www.accuweather.com

وضعيت ماهواره ها : www.heavens-above.com 

رصدگاه ها: وب سايت هاي گروه هاي نجومي محلي / www.asiac.ir

به اميد فردايي بهتر براي منجمان سرزمينمان ايران

برتو باد كشف جهان

سجاد صابری -  sajjad.s2007@gmail.com

علی ابراهیمی سراجی / نجوم نیوز (nojumnews.com)

در اولين دقايق بامداد دوشنبه قايم‌باشك بازي ماه و قلب‌العقرب منظره‌اي زيبا را در آسمان شب به وجود خواهد آورد.

 ماه اين نزديكترين همسايه‌ي زمين در طي مسير خود در آسمان به گرد زمين، به دليل ابعاد بزرگ، سيارات، ستارگان و حتي خورشيد را گاهي مواقع از نظرها پنهان مي‌كند. ولي اكثر اجرامي كه در مسير دايرة‌البروج قرار دارند كمتر پيش مي‌آيد كه ماه ستاره‌اي پر نور را در پس خود مخفي كند. ولي در اولين دقايق نيمه شب دوشنبه ماه ساعتي ستاره‌ي معروف و قرمز رنگ قلب‌العقرب را مخفي مي‌سازد.

اختفا در مناطق مركزي ايران از ساعت 00:23 بامداد دوشنبه آغاز و در ساعت 01:26 پايان خواهد يافت. جدول زير ساعت شروع، پايان و مدت اختفا را در مراكز استان‌هاي ايران نشان مي‌دهد.

زاويه‌ي PA همان زاويه‌ي برخورد ستاره‌ي قلب‌العقرب با شمال آسمان است كه به صورت پاد ساعتگرد محاسبه مي‌شود. در واقع با دانستن اين زاويه مي‌توانيد منتظر برخورد و مخصوصاً خروج ستاره از پشت ماه باشيد.

بهترين منطقه براي ديدن اين اختفا در جنوب ايران واقع است. در مناطق شمالي اختفا كوتاه است و قلب‌العقرب تنها دقايقي را در پشت ماه پنهان خواهد بود. در زمان اختفا فاز ماه 97 درصد و قرص ظاهري ماه 30 دقيقه‌ي قوسي است. لذا براي ديدن اختفا بايستي حتماً به تلسكوپ يا دوچشمي قوي مجهز باشيد. با توجه به اين‌كه آغاز اختفا در لبه‌ي روشن ماه صورت مي‌گيرد، سعي كنيد قسمت اعظم ماه را از تصوير خارج كنيد تا نور آن كمتر چشم شما را خيره كند. براي زمان‌سنجي دقيق بايستي ساعت خود را با ساعت‌هاي اتمي يا راديو‌هاي خارجي تنظيم نماييد و سپس با كمك دوستان خويش زمان دقيق ورود و خروج ماه را ثبت نماييد.

 نقشه‌ي مناطق قابل مشاهده‌ي اختفاي ماه و قلب‌العقرب

اين آخرين اختفاي قلب‌العقرب با ماه نخواهد بود و شامگاه 9 مرداد اختفاي خراشان زيباي اين ستاره با ماه مهمان شب‌هاي خنك تابستان است.

پویا ابوطالبیان از اصفهان

مجید الهی از قوچان

امین بشیری از همدان

سعید خدا پناه آرانی از آران و بیدگل

آرش فتحیان از همدان

مجید قهرودی از کاشان

حمید رضا هادیان از تهران

بخش آموزشی رده دوربینهای دو چشمی:

محمدحسین شریف زاده از سه قلعه

فریده طباطبایی از قم

تصویر از امیر حسین ابولفتح

بخش رقابتی رده تلسکوپی:

نسترن آهنین و مهدی جمشیدی پور از اهواز

حمید رضا احمدی از اصفهان

علی احمدیان و سعید کمال همدانی از تهران

بهنام افشار از تهران

فهیمه بدرقه .و علیرضا دانشگر از سمنان

علی ترکمان و سبحان حیاتی از همدان

سینا خسروانی و سهراب افتخاری از مشهد

احمد رمضان زاده از تهران

ندا رئیسی و منیره صادق نژاد از شاهرود

حامد سلیمانی و سعید نظریه از تهران

مینا علیزاده از ایلام

مجتبی مقدسی و امیر نقوی آزاد از زاهدان

سعید نصر الهی و صبا عظیما از نجف آباد صفهان

علیرضا یاسی و سعیده قوچکانلو از تهران

به امید موفقیت جامعه نجوم ایران و جهان

--------------------------

برای داشتن یک رصد خوب لازم است پیش از رصد ، هنگام رصد و پس از رصد نکاتی را رعایت کرده تا بتوانیم یک رصدگر خوب باشیم.

پیش از رصد

۱- داشتن ابزار رصدی مناسب که ارزان ترین و با ارزش ترین آن چشم است. و بعد از چشم سایر ابزار های ابتیکی ما را در شب های رصدی همراهی میکنند.

       ۱.۱- چشم : چشم انسان مانند دست نویسندگان و هنرمندان نیاز به پرورش دارد. برای پرورش چشم از راه های زیر میتوان استفاده کرد:

                   ۱.۱.۱-تلاش برای یافتن اجرام پر نور در هوای نسبتا روشن(اندکی بعد از غروب و یا قبل از طلوع خورشید)

                   ۱.۱.۲-نگاه غیر مستقیم به اجرام کم نور آسمان

                   ۱.۱.۳- توجه به نوع ، اندازه و قدر جرم مورد رصد

                   ۱.۱.۴- کشیدن طرحی از رصد یک جرم با چشم غیر مسلح

                   ۱.۱.۵- خواب کافی(۸ ساعت شبانه و ۲۰ دقیقه ظهرانه) و استراحت چشم

      ۱.۲-دوربین های دو یا تک چشمی: دوربین های دوچشمی و تک چشمی به دو نوع سبک و سنگین تقسیم میشوند. نوع سبک را میتوان بر روی سه پایه دوربین عکاسی نیز سوار کرد. اما خواص این دوربین ها به شرح ذیل است:

                  ۱.۲.۱- تصویر واضح و شفاف

                  ۱.۲.۲- عدم نمایش تصویر وارونه

                  ۱.۲.۳- سبک و قابل حمل

                  ۱.۲.۴- عدم ردیابی اجرام

                  ۱.۲.۵- قیمت نسبتا ارزان( ۵۰ تا ۵۰۰ هزار تومان)((البته من مخالف عبارت ارزان هستم چرا که یک تلسکوپ تال ۱۵۰ را میتوانید با قیمتی حدود ۴۰۰ هزار تومان تهیه کنید))

                 ۱.۲.۶- میدان دید باز و عدم امکان بزرگنمایی (بیش از ۲۰ برابر)

     ۱.۳- تلسکوپ: تلسکوپ ها به دو دسته اصلی تقسیم میشوند که پیشتر به آن اشاره شده: لینک مطلب تلسکوپها

۲- آشنایی با واژگان نجومی: پیشتر به آن پرداخته ایم: لینک مطالب پایه ای

۳- فراهم کردن نقشه آسمان: برترین => Observer Sky Atlas در دو نسخه انگلیسی و فارسی

۴- چراغ قوه نور قرمز به همراه باتری اضافه

۵- ملزومات ابزار های رصدی و عکاسی(پیچ اضافه و...)

۶-لباس گرم - حتی در گرمترین شبهای تابستان-

۷- تغذیه و نوشیدنی مناسب

۸- موارد درمانی ، ایمنی و تجهیزات فنی جهت تعمیر احتمالی ابزار

هنگام رصد

۱- انتخاب منطقه مناسب: انتخاب رصدگاه از چندین لحاظ مورد اهمیت است:

    ۱.۱ - عدم آلودگی نوری یا کم بودن آن

    ۱.۲- افق باز حد اکثر تا ۱۵ درجه

    ۱.۳- زمین صاف و خاک سفت

    ۱.۴- عدم وجود ابر و مه

    ۱.۵- نزدیکی به آبادی(جایی برای گذراندن زندگی در صورت بروز حادثه)

    ۱.۶- امکان تردد اتومبیل تا فاصله نزدیکی به محل

۲- نظم در هنگام رصد: داشتن نظم در رصد امری ضروری است از چینش ابزار تا توجه به پروژه و آسمان

    ۲.۱- توجه به پروژه

    ۲.۲- دقت به زمان طلوع و غروب اجرام

    ۲.۳- دقت به زمان رصد

    ۲.۴- نظم در چینش ابزار های استفاده شده به صورتی که هر لحظه آمادگی ترک محل را داشته باشیم.

۳- وضعیت مناسب و راحت: راحت بودن هنگام رصد بسیار مهم است. پس اگر عادت دارید بنشینید حتما یک صندلی تاشو به همران داشته باشید.

۴- گزارش نویسی مختصر: نوشتن گزارش باید از زمان رصد آغاز شود و به اختصار زمان،مکان،ابزار و ... به سرعت ثبت شود اما این به منزله تکمیل گزارش نیست. باید توجه داشت که اگر مسیه رصد هایش را ثبت نمی کرد دیگر رقابتی به نام مسیه وجود نمی داشت.

۵- توجه به مسائل ایمنی: از آن جایی که رصدگاه ها معمولا در کویر اند ، احتمال عقرب زدگی و مار زدگی وجود دارد که میبایست به آن ها توجه داشت و از کفش مناسب استفاده کرد.

۶- تغذیه مناسب و بموقع

۷- عدم استفاده از نور فلاش یا سایر نور ها به جز قرمز

۸- حفظ محیط زیست

پس از رصد

بعد از اتمام مراحل رصد هنوز کار تمام نمی شود و به قول ضرب المثل معروف کار را آن کرد که تمام کرد. بعد از رصد میبایست فعالیت هایی را برای ارزشمند کردن رصد انجام داد.

۱- جمع آوری وسائل و کنترل سلامت و کمال آن ها

۲- تکمیل گزارش

۳- بررسی نتایج رصد

-----------

به نقل از: کارگاه نجوم انجمن نجوم آماتوری آسمان توس مورخ جمعه ۸/۶/۸۷ ( سخنران : آقای ربانی)

اسامی پذیرفته شدگان برای شرکت در نهمین ماراتن مسیه

 پس از یک هفته اعلام شد.

برای مشاده به ادامه مطلب بروید

 تحقیقات نشان می دهد چهار قمر گالیله ‏ای مشتری آخرین بازماندگان از حداقل پنج نسل از اقماری هستند که زمانی به دور مشتری در گردش بوده و این سیاره تعداد زیادی از اقمار خود را بلعیده است.

چهار قمر گالیله‎ای مشتری نقش پررنگی در تاریخ علم ایفا کرده ‏اند. کشف آن‏ها توسط گالیله در 400 سال قبل، مدرک انکار ناپذیری بر این واقعیت بود که همه‏ اجرام آسمانی به دور زمین نمی‏ گردند. اما تا به امروز هیچ کس تصور نمی‏ کرد مشتری روزگاری قمرهای بسیار بیشتری داشته است.تا به امروز وجود 63 قمر برای مشتری به طور قطعی به اثبات رسیده است.

بنا به گفته کانوپ، منجمان دیر زمانی است از رازهایی که راجع به نحوه شکل ‏گیری مشتری و قمرهایش در شبیه‏ سازی‏های رایانه ‏ای نمایان می‏ شود آگاهند. مدل‏ های کنونی نشان‏ می‏ دهند که جرم قرص مواد اطراف مشتری، که قمرهای مشتری را ایجاد کرده‏ است، چند ده درصد جرم این سیاره غول ‏پیکر بوده است. این در حالی است که تنها دو درصد این جرم برای به وجود آوردن قمرهای کنونی کفایت می ‏کند.

اکنون کانوپ و همکارش «ویلیام وارد»(William Ward)، معتقدند که پرده از این راز برداشته ‏اند. اگر باقی اقمار وقتی‏ شکل گرفته باشند که قرص اطراف مشتری هنوز وجود داشته است، این تفاوت جرم قابل توضیح خواهد بود. به اعتقاد کانوپ در این بین، برهم‏ کنش قمرها و مواد درون قرص یک فرآیند کلیدی به شما می رود. این برهم ‏کنش باعث حرکت مارپیچی قمرها به سمت مشتری و در نهایت بلعیده شدن توسط این غول گازی شده است.

این نظریه ناهمخوانی‏ های موجود در شبیه‏ سازی‏ های پیشین را نشان می ‏دهد. کانوپ می‏ گوید:"وقتی یک گروه از قمرها توسط مشتری بلعیده‏ می‏ شدند، به سرعت گروه دیگری از آن‏ها شروع به شکل‏ گیری می‏ کردند". او می‏ افزاید:"ممکن است پنج نسل مختلف از قمرها به وجود آمده باشند. قمرهای گالیله‏ ای فعلی زمانی شکل گرفته اند که تزریق مواد از منظومه شمسی به دیسک اطراف مشتری متوقف شد و به این ترتیب این قمرها از سرنوشت غم ‏انگیز همتایان پیشین خود نجات یافتند".

طبق نظریه کانوپ و وارد، جرم کلی هر نسل از اقمار یکسان بوده است. ولی تعداد قمرها ممکن است متفاوت بوده باشد. کانوپ می ‏گوید:"ما فکر می‏ کنیم فرآیند مشابهی برای زحل نیز رخ داده است که در آن‏جا نسل آخر قمرها یک قمر بزرگ دارد- تیتان".

خبر این مطلب در سایت شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران

بنا به گزارش وب سایت انجمن نجوم ایران:

بازدید آقایان کریمی و پور حسینی از منطقه کویری سه قلعه و دیدار با مهندس نداف معاونت محترم استانداری شهرستان بیرجند و مسئول مرکز رشد واحدهای فناوری استان خراسان جنوبی ، احتمال برگزاری مارتن نهم مسیه را در کویر سه قلعه به ۹۹ درصد رساند.

اگر چه ارزیابی آسمان تاریک این منطقه بارها و بارها توسط گروههای مختلف نجومی اطراف بخصوص گروه نجومی آسمان توس مشهد به سرپرستی جناب آقای مطیعی انجام شده بود و اطلاعات کامل و کافی از آسمان این منطقه در شرایط مختلف رصدی در دست بود اما برای انتخاب یک پایگاه رصدی مناسب اطلاعات بروز شدند.

جالب است بدانید که این منطقه در حدود 370 نفر عضو فعال و جوان دارد که به فعالیت های نجومی مشغولند و نیز طرح آسمان تاریک و بهینه کردن چراغ های سه قلعه جزء مواردی است که توسط بخشداری پیگیری می شود!

آقای کریمی میگوید: هوا در بهترین شرایط ممکن بود. آسمان به قدری شفاف بود که ستارگان قدر اول آسمان به محض طلوع از سطح افق نزدیک به صفر منطقه قابل رؤیت بودند. هیچگونه گرد و غباری در آسمان نبود و تنها پس از گذشت نیم ساعت از غروب خورشید سیاره مشتری و عطارد در فاصله 2 درجه ای افق جلب توجه می کردند. روشنایی زهره با وجود نور ماه که در فاز تربیع قرار داشت باور نکردنی بود. مکان رصد شب اول منطقه راویج بود که مسافتی 20 کیلومتری از سه قلعه داشت با این وجود آلودگی نوری کمی در افق شمال غربی به چشم می خورد که قابل اغماض بود.

مسئولین و مدیران رصدخانه مونت ویلسون، امشب صدمین سالروز تولد تلسکوپی را جشن گرفتند که بخش عظیمی از اکتشافات نجومی قرن 20 را به خود اختصاص داده است.

امروز 23 آذر (13 دسامبر ) سالروز مهمی برای رصدخانه مونت ویلسون (MWO) است. 100 سال پیش در چنین روزی منجمی پیشگام به نام «جورج الری هال»(George Ellery Haley) با استفاده از تلسکوپ بازتابی مونت ویلسون اولین نگاه دقیق و هدفمند خود را به آسمان انداخت. این رصدخانه اگرچه در سال 1904 ساخته شده اما فعالیت رسمی رصدی آن از سال 1908 آغاز شده است.

این تلسکوپ 60 اینچی که بزرگترین تلسکوپ زمین در آن دوران بود و ساخت آینه 862 کیلوگرمی آن موفقیت عظیمی در فناوری به حساب می ­آمد، استاندارد جدیدی را برای تلسکوپ ­های بزرگ با کنترل دقیق بنا نهاد.

با راه ­اندازی این تلسکوپ 60 اینچی، رصدخانه مونت ویلسون به عنوان پیشتاز اکتشافات نجومی جهان در اوایل قرن بیستم شناخته شد. به عنوان مثال، هارلو شیپلی (Harlow Shapley) از این تلسکوپ برای کشف اینکه خورشید مرکز عالم نیست و راه ­شیری بسیار بزرگتر از آن چیزی که دانشمندان تصور می ­کنند استفاده کرد.

هارولد مک آلیستر، مدیر فعلی رصدخانه مونت ویلسون می ­گوید:" طبیعی است که صدمین سالروز افتتاح این رصدخانه عظمت و پیشرفت علمی- تکنیکی این تلسکوپ را در ذهن من تداعی می­کند و اکنون فرصت مناسبی است تا همان گونه که به آینده چشم دوخته ­ایم نگاهی نیز به گذشته داشته باشیم."

جالب است بدانید که دکتر مایک سیمونز (Mike Simmons) یکی از مشاوران ماهنامه نجوم، موسس و رئیس گروه منجمان بدون مرز و نیز از مسولین این رصدخانه تاریخی است.

به نقل از نجوم نیوز

«کریس پترسون» از منجمین شهری در نزدیکی کلورادو از این اتفاق عکاسی کرده است. وی افزود در چند سال گذشته چنین شهاب سنگی را مشاهده نکرده است.

وی همچنین اضافه کرد که این شهاب سنگ تقریبا 100 برابر بیشتر از ماه بدر روشنایی داشته است. منشاء چنین شهاب سنگ هایی از سیارک هایی کوچک است که از دسته شهاب هایی با نام «سوپر بولید» هستند.

برای دریافت اطلاعات تصویری و صوتی این شهاب سنگ به لینک فوق مراجعه نمایید.

به نقل از نجوم نیوز

ششم آبان وزش انفجاری عظیمی از سمت غرب خورشید خارج شد که توسط رصدخانه خورشید(سوهو) ثبت شد. ساعاتی بعد اثرات این انفجار به زمین رسید و باعث به وجود آمدن شفق قوی قطبی شد. علت این انفجار احتمالا وجود لکه هایی در دور تر یا فروریختن مغناطیسی (رمبش) رشته های خورشید بوده است.

به نقل از http://www.spaceweather.com/

به نقل از ۳۰۰۰گلکسی

  
 
تونل اصلی شتاب دهنده سرن

شتاب دهنده LHC‌ كه پس از 20 سال تلاش هزاران دانشمند متخصص و صرف حدود 10 ميليارد دلار امروز نخستين آزمون خود را سپري مي كرد توانست از نخستين مرحله اين آزمون سربلند بيرون آيد. اين شتاب دهنده حلقوي كه بزرگترين شتاب دهنده جهان و در عين حال بزرگترين ماشين علمي است كه تا كنون انسان دست به ساخت آن زده است،‌ در اولين مرحله فعاليت خود پروتوني را در مسير 27 كيلومتري لوله شتاب دهنده كه در زير سطح مرز فرانسه و سوييس نصب شده است،‌در هر دو جهت ساعت گرد و پاد ساعت گرد شتاب داد تا دقت كامل دستگاه و توانايي آن در انجام اين عمليات در مراحل آينده و با استفاده از توان بيشتر ابزار را تاييد كند.
زماني كه اين دستگاه با تمام توان خود مورد بهره برداري قرار بگيرد،‌انتظار مي رود دانشمندان بتوانند شرايط جهان را در نخستين كسرهاي ثانيه پس از شكل گيري كيهان بررسي كنند و مسايلي نظير ابعاد بالاتر،‌اتحاد نيروها و بسياري از نكات مهم ديگر كه در دو حوزه كيهان شناسي و فيزيك ذرات مورد توجه است را توضيح دهد.

 
شادی دانشمندان پس از اعلام موفقیت اولیه شتاب دهنده
پيش بيني مي شود مجموعه داده هايي كه LHC‌ در مدت يك سال توليد خواهد كرد به بيش از 15پتا بايت داده (15 ميليون گيگا بايت) برسد كه براي پردازش آن به بيش از 100 هزار كامپيوتر نياز است. به همين دليل سرن – كه خود محل تولد وب و اينترنت به معني امروزي آن است – از مدتي پيش طرح گرايد يا تور را دنبال مي كند كه بتواند با به اشتراك گذاشتن توان محاسبه رايانه ها از آنها براي تحليل سريعتر داده هاي LHC‌استفاده كنند.

 بعضی از نواحی خاک مریخ از لحاظ شیمیایی به مانند خاک باغچه های زمین است. تحلیل جدید مریخ نشین فونیکس این موضوع را تایید کرد. یافت  مناطقی بزرگتر و وسیعتر از این ساختارها می تواند شرایط حیات در مریخ را محیا کند.

 گرچه این تحقیقات هنوز کامل نشده است ولی فونیکس پیش ازاین ماده ای دارای ارزش غذایی یافته بود که ساختار آن شبیه منیزیوم، سدیم، پتاسیم و کلر بود. با اینکه عناصر ذکر شده در خاک مریخ موجود است ولی دانشمندان هنوز مطمئن نیستند که این عناصر تمایلی به انحلال در آب و مهیا کردن حیات داشته باشند.

 نتیجه دلپذیر از آزمایش خاک مریخ در منطقه ای به نام "سرزمین عجایب"(wonderland) بدست آمد که حاکی از آن بود، این ماده غنی قابلیت انحلال در آب را دارد. این منطقه که در شمال مریخ نشین قرار گرفته، چند سانتی متری از آن حفر شده است. این نمونه برداری چهارشنبه هفته پیش به آزمایشگاه رطوب سنج و الکتروشیمی و تحلیل گر ضریب هدایت (MECA) فونیکس فرستاده داده شد.

 آزمایشگاه مکای فونیکس، در نمونه های خود ماده ای  قلیایی با pH بین 8 و 9 یافت. این ماده  قلیایی در خیلی از موارد با خاک زمین اشتراک دارد. ازجمله این تشابهات می توان به خاکی که شلغم و مارچوبه سمی در آن رشد می کند اشاره کرد. دانشمندان همگی از این داده های دریافتی شگفت زده بودند!

 دانشمندان گمان می کنند که اگر خاک شرایطی مناسب و مساعد داشته باشد به این معناست که محدوده ای عریضتر و بزرگتر از سازواره ها وجود دارد که توانایی رشد گیاه در خاک را داراست؛ چیزی درباره از بین بردن حیات وجود ندارد و در حقیقت این گونه به نظر می رسد که طبیعت خیلی دوستانه رفتار کند.

 کاوش و حفاری عمیق تر می تواند پرده از خاک نمک آلود یا خاکی با pH متمایز بردارد.

به نقل از نجوم نیوز

منظومه‌­ی شمسی به وسیله‌ی حبابی از ذرات حاصل از بادهای خورشیدی احاطه شده است که اصطلاحا خورشیدکره (heliosphere) نامیده می‌­شو‌د‌‌.‌‌ ‌هر فضاپیمایی که بخواهد از ‌‌‌‌منظو‌مه‌­ی‌ ‌‌‌شمسی خارج شود باید از مرز بین خورشیدکره با فضای بین‌­ستار‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه­‌ا‌‌‌ی‌‌‌‌‌ ‌‌عبور کند. به این مرز اصطلاحا «شوک پایانی» گفته می‌­شود

پژوهشگران مسئول ویجر 2 مشاهده کردند که این کاوشگر در فاصله‌­ا‌‌‌ی‌ نزدیک‌­تر ‌ا‌ز‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فاصله‌­ی مورد انتظار از ناحیه‌­ی شوک پایانی عبور کرده است. این رخداد می‌­تواند به این معنی باشد که خورشیدکره نامتقارن است و در محلی که ویجر 2 از آن عبور کرده است، به وسیله‌ی یک میدان مغناطیسی میان­‌ستار‌ه‌­ای به طرف خورشید فشرده شده است. این یافته­‌ها به محققان کمک می‌­کند تا درک بهتری از نحوه‌­ی برهم کنش خورشید با محیط بین‌­ستار‌ه‌­ای داشته باشند.

دو کاوشگر ویجر 1 و 2 در سال 1977 به هدف بررسی مشتری و زحل به فضا پرتاب شدند. مسیر پرواز ویجر 1 به هنگام عبور از زحل به سمت بیرون از صفحه‌­ی مداری منظومه‌­ی شمسی تغییر کرد. اما ویجر 2 در این صفحه به مسیر خود ادامه داد تا علاوه بر مشتری و زحل، با اورانوس و نپتون نیز ملاقات کند. این دو فضاپیما دورترین ساخته­‌ها‌ی‌ ‌بشر در کیهان هستند. ماموریت کنونی ویجرهای 1 و 2 رسیدن به مرز فضای بین‌­ستاره‌­ای است.

به نقل از نجوم نیوز

روز شنبه 8 تيرماه 1387 و در 34مين روز پس از فرود، مريخ‌نشين فونيكس ناسا موفق شد با بزرگ‌تر كردن گودالي موسوم به "سفيدبرفي"، تكه‌اي از يخ نمايان شده در اين گودال را خراش دهد و به اين ترتيب نمونه مناسبي از خاك آميخته به ذرات يخ را آماده انتقال به تجهيزات آزمايشگاهي خود كند.

به اين منظور، سوهان متحرك كوچكي كه در انتهاي بازوي رباتيك فونيكس قرار دارد، تا عمق 2 ميلي‌متري، 50 بار يخ زير سطح مريخ كه گفته مي‌شود به سختي سيمان است را خراش داد. سپس، بيلچه بازوي رباتيك فونيكس با نمونه‌برداري از خاك آميخته به اين تكه‌هاي يخي، آماده انتقال آنها به يكي ديگر از مجموعه 8 اجاق سامانه تحليلگر حرارتي فونيكس موسوم به تگا (Thermal and Evolved Gas Analyzer – TEGA) شد تا با حرارت دادن اين نمونه، نقطه ذوب يخ را تعيين كند.

گودال "سفيدبرفي" كه در واقع نتيجه چندين حفاري است و از 5 گودال تشكيل شده، در منطقه‌اي با نام "سرزمين عجايب" و نزديك به مركز يكي از عوارض زمين‌ساختي كه به صورت ساختارهاي چندضلعي در قطب شمال مريخ ديده مي‌شود، حفر شده است. گودال كم عمقي كه به منظور نمونه‌برداري از يخ خراش داده شده، "سفيدبرفي 5" نام گرفته و درون گودال "سفيدبرفي" قرار دارد. "سفيدبرفي 5" 4 تا 5 سانتي‌متر عمق، 24 سانتي‌متر عرض، و 33 سانتي‌متر طول دارد.

  پنج‌شنبه‌ی هفته‌ی گذشته، فونیکس(ققنوس) برای نخستین بار بر روی خاک یک سیاره آزمایش شیمیایی مرطوب انجام داد. در این آزمایش آب زمینی با خاک سیاره ترکیب شده و آزمایشاتی بر روی آن انجام می‌شود تا مشخص شود امکان حیات در آن وجود دارد یا خیر. «مایکل هچ» مدیر بخش میکروسکوپ فونیکس می‌گوید:" ما سعی داریم بفهمیم ترکیب شیمیایی خاک چیست، چه موادی در آن حل شده است، اسیدی است یا بازی؟"

 «سام کوناوس»، یکی از رهبران پروژه می‌گوید:" خاک این ناحیه با خاک سطحی خشک قطب جنوب زمین شباهت دارد و میزان قلیایی بودن آن قابل توجه است. در این نقطه‌ی خاص، حدود 2.5 سانتی‌متر زیر سطح، ‌‌‌pH خاک بین 8 تا 9 است. نمک‌های مختلفی یافت شده‌اند که هنوز دقیقا تحلیل نشده‌ است اما می‌توان گفت منیزیم، سدیم، پتاسیم و کلر در بین آن‌ها یافت می‌شود."

تصویر: خاکی که برای آزمایش به آزمایشگاه مرطوب برده می‌شود 

وی افزود:" وجود نمک مدرک دیگری برای وجود آب است. همچنین میزان مواد مغذی مورد نیاز برای حیات قابل توجه است. به نظر من مریخ با زمین بیگانه نیست و از نظر ترکیبات معدنی به آن شباهت دارد."

خاک این سیاره شرایط مناسبی برای پرورش حیات دارد. البته هنوز هیچ مدرکی برای اثبات و یا رد وجود حیات در مریخ وجود ندارد.

ابزار دیگر فضاپیما به نام «تگا»(TEGA) نیز در این مدت بیکار نبوده است. این اجاق خاک مریخ را تا 1000 درجه‌ی سانتی‌گراد گرم کرد و گاز‌های خروجی را مورد بررسی قرار داد. تحلیل کامل داده‌های این اجاق بسیار پیچیده و زمان‌بر است اما تحقیقات اولیه موارد جالبی را نشان می‌دهد.

بر طبق داده‌های تگا، خاک مریخ در ناحیه‌ی مورد آزمایش در گذشته با آب برهم‌کنش داشته است. البته مشخص نیست که این برهم‌کنش در همین ناحیه‌‌‌ی قطبی بوده یا این که باد خاک را از جایی دیگر به این‌جا آورده است.

هفته‌ی گذشته نیز عکس‌های مریخ‌نشین وجود یخ را در این سیاره تایید کرد

پس از گذشت حدود 33 روز از این ماموریت 90 روزه، ماموریت به صورت موفقیت‌آمیزی پیش رفته است. دانشمندان امیدوارند در 60 روز آینده اطلاعات بیش‌تری از حیات و آب در گذشته و حال مریخ به دست آورند. اخبار ماموریت فونیکس را از پایگاه خبری نجوم دنبال کنید.

پس از گذشت 25 روز از ماموریت فونیکس(ققنوس)، این مریخ‌نشین موفق به کشف یخ شد. لکه‌های سفیدی که زیر پای مریخ‌نورد بودند، پس از گذشت چند روز ناپدید شدند. این امر نشان می‌دهد جنس این لکه‌ها که اندازه‌‌ای برابر یک حبه قند داشتند، یخ است. دانشمندان در روزهای گذشته بین گزینه‌های یخ و نمک شک داشتند.

«پیتر اسمیت»، مدیر پروژه‌ی فونیکس می‌گوید:" آن‌ها باید یخ باشند. ناپدید شدن آن‌ها نشان می‌دهد که نمی‌توانند نمک باشند. نمک بخار نمی‌شود."

تصویر: محل حفاری شده که در آن یخ پیدا شده است.

پس از آن‌که فونیکس در روزهای گذشته قسمتی از خاک را حفر کرد، لکه‌های سفیدی در قسمت‌های حفر شده دیده می‌شد اما امروز صبح خبری از آن‌ها نبود!

همچنین امروز صبح، بازوی مکانیکی مریخ‌نشین در حال کندن یک گودال دیگر بود که به سطح سختی برخورد کرد. دانشمندان از این‌که احتمالا یک سطح یخی دیگر پیدا کرده‌اند، هیجان زده شده‌اند.

انیمیشن تغییرات یخ در طی 4 روز را این‌جا ببینید(تصویر با فرمت GIF و حجم آن 800 کیلوبایت است):

http://www.nasa.gov/images/content/253084main_dodo_020_024.gif

با کمال تاسف دو مطلب با عناوین "رد پایی روی مریخ " و "موجودات بیگانه" از

 وب سایتهایی استخراج شده بود که ظاهرا قصد شایعه پراکنی داشته اند و صحت

 این دو موضوع را دکتر رئوفی (دانشمند ایرانی ناسا) با صراحت تمام رد کردند.

ایشان اضافه کردند:

در راه شیری تعداد زیادی ستاره وجود دارد که هر کدام میتواند یک منظومه را به همراه داشته باشد و نظریه حیات در کرات دیگر رد نمی شود اما این که بشقاب پرنده ای وارد زمین شود درست نیست و حد اقل تا به حال کسی آن را ندیده.

دکتر رئوفی افزود:

چندی پیش بسیاری از مردم نواحی مختلف جهان ادعا کردند که سفینه ای نورانی را دیدند اما معلوم شد که این ها ماشین آلات نظامی بودند که آزمایش میشدند.

منبع قسمتی از این خبر : voanews

در حال حاضر انجمن سیاره‌ای آمریکا با سازمان فضایی ناسا و آزمایشگاه فیزیک کاربردی جان هاپکینز در جمع‌آوری اسامی به منظور ارسال آن‌ها به همراه «مدارگرد اکتشافی ماه» (LRO) همکاری می‌کند.

وب‌سایت «نام خود را به ماه بفرستید» (Send your name to the moon)به همه این امکان را می‌دهد تا در کاوش ماه شرکت کنند و نامشان را تا سال‌های آینده در مداری به دور ماه قرار دهند. در این سایت شرکت کنندگان می‌توانند اطلاعات خود را ثبت کرده و گواهی ثبت نام را دریافت و چاپ کنند. پایگاه اسامی را روی یک ریز تراشه که در فضاپیما نصب خواهد شد، قرار می‌دهد. آخرین مهلت برای ثبت اسامی تا تاریخ 7 تیر 1387 است.

 تصویر: طرحی از مدارگرد اکتشافی ماه /ناسا

«کیتی پدی»(Cathy Peddie) ، نماینده‌ی مدیر پروﮋه‌ی LRO در مرکز پرواز فضایی گادارد ناسا، گفت: "هر کسی که نام خود را به ماه می‌فرستد ،همانند من، عضوی از کاوش‌های بعدی ماه می‌شود. مأموریت LRO اولین گام در برنامه‌های ناسا به منظور بازگرداندن انسان‌ها به ماه تا سال 1399 است و نام شما می‌تواند زودتر به آنجا برسد. جالب نیست؟"

مدارگرد که از شش وسیله‌ی آزمایشگاهی و یک تکنولوﮊی نمایش تشکیل شده است، اطلاعات جامعی فراهم خواهد کرد که تاکنون از ماه گزارش نشده است. این مأموریت به انتخاب مکان‌های بی‌خطر برای فرود مطمئن انسان و شناسایی منابع ماه می‌پردازد. همچنین بر چگونگی تأثیر تابش محیطی ماه روی انسان‌ها مطالعه خواهد کرد. این فضاپیما اطلس جامعی از خصوصیات و منابع ماه ایجاد می‌کند که در طرح‌های ناسا مورد استفاده قرار خواهد گرفت و باعث پیشرفت در تحقیقات مربوط به ماه خواهد شد. برنامه‌ی زمان بندیLRO  برای پرواز، اواخر سال 1387 است. وب‌سایت نام خود را به ماه بفرستید یک تلاش مشترک میان ناسا, انجمن سیاره‌ای و آزمایشگاه فیزیک کاربردی جان هاپکینز است. نام خود را امروز به ماه بفرستید.

برای ارسال نام خود به ماه اینجا را کلیک کنید:

یک منجم آماتور سریع‌ترین جرم طبیعی چرخان شناخته شده در منظومه شمسی را کشف کرد. این سنگ فضایی که به اندازه‌ی یک خانه است و با سرعت زاویه‌ای حدود یک دور در دقیقه به دور خود می گردد، در اردیبهشت امسال از نزدیک‌ترین فاصله نسبت به زمین عبور کرد.

شاید سرعت چرخش رکوردشکن این سیارک به لحاظ علمی چندان هم شگفت‌آور نباشد، اما این کشف که از یک پروژه‌ی رصدخانه‌ی آموزشی به دست آمده نشان می‌دهد که مجهز کردن مدارس و مراکز عمومی به تلسکوپ‌های حرفه‌ای می‌تواند به نتایج نجومی رکوردشکن منجر شود.

 تصویر: سیارکی نامنظم از میان سیارک های بی شمار منظومه شمسی

«پاول روچ»(Paul Roche) سرپرست این پروژه (پروژه‌ی تلسکوپ Faulkers) می‌گوید:" اگرچه در حال حاضر داشتن چنین رکوردی می‌تواند خوشایند باشد اما ما مصمم و امیدواریم با تجهیز و ترغیب تعداد دیگری از مدارس این رکورد را نیز بشکنیم."

این پروژه مستلزم دسترسی مدارس و منجمان آماتور و حرفه‌ای به دو تلسکوپ با تیغه‌ی برش در رصدخانه‌هایی در هاوایی و استرالیا است. سیارک تازه کشف شده به‌ نام «2008 HJ»، اولین بار در تاریخ 5 اردیبهشت ماه امسال به وسیله یک تلسکوپ روبوتیک در نیومکزیکو شناسایی شد و سپس به عنوان هدفی مستعد برای رصد از طریق وب‌سایت پروژه‌ی Faulkers انتخاب شد.

«ریچارد مایلز»(Richard Miles)، پژوهشگر بازنشسته‌ی پتروشیمی و نایب رییس انجمن نجومی بریتانیا (BAA)، 5 روز پس از کشف اولیه سیارک 2008 HJ یعنی در تاریخ 10 اردیبهشت ماه موفق شد به کمک تلسکوپ 2 متری کنترل از راه دور Faulkers در استرالیا سرعت چرخشی آن ‌را برابر با یک دور در دقیقه اندازه‌گیری نماید. همچنین سرعت حرکت این سیارک نسبت به زمین در حدود 45 کیلومتر در ثانیه برآورد شده است.

 این سیارک فقط برای چند روز و زمانی که به فاصله 8/2 (دو و هشت دهم) برابر فاصله‌ی ماه از زمین رسید قابل مشاهده بود. رصدهای انجام شده در این مدت کوتاه نشان داد که 2008 HJ هر 7/42 ثانیه یک دور به دور خودش می‌چرخد و از این رو از سوی اتحادیه بین‌المللی نجومی (IAU) به عنوان یک «چرخنده‌ی فوق‌ سریع» تایید شده ‌است. در واقع سیارک 2008 HJ با سرعت بسیار زیاد خود موفق شد تا رکورد پیشین متعلق به سیارک 2000 DO8 را درهم کوبد. سیارک 2000 DO8 که هشت سال قبل کشف شده است هر 78 ثانیه یک‌بار به‌دور خود می‌چرخد.

مشاهدات ریچارد مایلز پیش‌بینی می‌کند که سیارک 2008 HJ بایستی یک شیء سنگی فشرده در ابعاد 12 متر در 24 متر اما احتمالا با جرمی بیش از 5000 تن باشد. سرعت چرخش این سیارک تاییدی بر این نظریه است که هرچه سیارک کوچکتر باشد با سرعت بیشتری به دور خود می‌چرخد.

به نقل از نجوم نیوز

مطالعات جدید نشان می‌دهد که پوسته‌ی یخی بیرونی قمر مشتری، اروپا، در طول 60 میلیون سال گذشته به اندازه‌ی 80 درجه لغزیده است و مناطق قطبی قمر را به سمت خط استوای آن منتقل کرده است.

نتایج این تحقیق این نظریه را تقویت می‌کند که احتمالا زیر سطح یخی اروپا اقیانوسی از آب مایع وجود دارد. این اقیانوس می‌تواند بندرگاهی برای حیات باشد.

کره‌های چرخان، توده‌های سنگین روی سطحشان را به سمت خط استوا حرکت می‌دهند. اگر توده‌ها نزدیک قطب‌ها واقع باشند، می‌توانند در طی جریانی که «انحراف قطبی حقیقی» خوانده می‌شود از محور چرخش فاصله بگیرند.

 برای اجسام بزرگ مانند زمین و مریخ که اصطکاک بین لایه‌های درونیشان بسیار زیاد است چنین لغزش‌هایی می‌تواند بسیار کند باشد. ولی اگر یک پوسته‌ی سخت یخی بیرونی در روی یک اقیانوس شناور باشد می‌تواند به سرعت منحرف شود.

«پاول شنک» (Paul Schenk) و همکارانش از موسسه‌ی تحقیقات سیاره‌ای در تگزاس بر این باورند که شکستگی‌های سطح اروپا خود نشان‌دهنده‌ی این است که اقیانوسی زیر سطح این قمر قرار دارد.

 محققان می‌گویند سه فرورفتگی کمانی عمیقی که صدها کیلومتر روی قمر امتداد دارند با رگه‌هایی که در اثر چرخش 80 درجه‌ای سیاره به وجود می‌آیند هم‌خوانی دارند.

«فرانسیس نیمو» (Francis Nimmo) ، عضوی از این گروه، پیش از این پیشنهاد کرده بود که انسلادوس، قمر زحل، نیز ممکن است یک اقیانوس زیرین داشته باشد و در گذشته پوسته‌ی آن منحرف شده باشد.

 البته پرسش‌هایی در مورد احتمال این که پوسته‌ی سخت اروپا چرخیده باشد باقی می‌ماند و محققان سعی خواهند کرد تا در ماه‌های آینده به آن‌ها پاسخ دهند. شنک به نیوساینتیست گفت: "ما بسیار علاقه داریم که بفهمیم این چرخش در چه زمانی اتفاق افتاده است."

مطالعات نشان می‌دهند سطح یخی اروپا 60 میلیون سال پیش شکل گرفته است ولی گروه هنوز مطمئن نیست که آیا چرخش یکباره اتفاق افتاده یا در طی یک سری از حوادث رخ داده است. آن‌ها همچنین امید دارند تا در مورد ضخامت یخ که هم اکنون در حدود 10 کیلومتر محاسبه شده است، اطلاعات دقیق‌تری کسب کنند.

به نقل از نجوم نیوز

ما نمی توانیم در زمان به عقب برگردیم و گرماسنجی را در دوران ابتدایی جهان نصب کنیم، اما اخترشناسان روش بهتر و غیر مستقیمی را برای اندازه گیری دمای عالم در 11 میلیارد سال پیش یافتند.

دما در آن زمان بسیار سرد و معادل 9 کلوین (264- درجه سانتی گراد) بوده است اما با این حال گرمای بیشتری نسبت به زمان حال داشته است، دما اکنون کمتر از 3 کلوین (270- درجه سانتی گراد) است.

برخی از سردترین اجرام در عالم ابرهای گازیی هستند که فضای میان ستاره ای و کهکشانی را پر کرده اند. اما باز هم این اجرام گرم تر از صفر مطلق یا صفر کلوین هستند و این بدان دلیل است که آنها با تابش باقی مانده از دوران اولیه جهان گرم می شوند.

آنچه که تابش زمینه کیهانی نام دارد، همان تابشی است که پلاسماهای موجود در عالم از خود ساطع می کنند، این تابش از 380000 سال بعد از انفجار بزرگ در محیطی از عالم با فاصله 13.7 میلیارد سال نوری از ما، شروع به پرتوافشانی کرد.

اما همانگونه که عالم انبساط می یافت، به طول موج این تابش ها افزوره می شد و انرژی آنها کمتر می گشت و این بدین سبب بود که تابش زمینه کیهانی از جنس امواج الکترومغناطیس است. همراه با این دو رخداد دمای تابش نیز کمتر شد تا به دمای کنونی یعنی 2.7 کلوین رسید.

اکنون گروهی از اخترشناسان هندی دمای این تابش را در 11 میلیارد سال پیش یعنی زمانی که عالم تنها 5 میلیارد سال عمر داشته است، اندازه گرفته اند.

روش غیر مستقیم

آن ها دمای تابش زمینه کیهانی را معادل 9.15 کلوین با اختلاف عددی 0.7 کلوین اندازه گیری کردند که این رقم بسیار نزدیک به 9.3 کلوین است که نظریه انفجار بزرگ آن را پیش بینی می کند.

اخترشناسان با روشی کاملا غیرمستقیم به حاصل نهایی رسیدند. در حقیقت آنها دمای گاز کربن مونواکسید را در کهکشانی با فاصله 11 میلیارد سال نوری اندازه گرفتند. این گاز به سبب قرار گیری در مقابل نور یک اختروش (کوازار) آشکار شد.

این گروه اخترشناسی به وسیله آرایه تلسکوپ VLT طول موج های جذبی گاز کربن مونواکسید را اندازه گیری کردند. آثار طول موج ها وابسته دمای گاز کهکشان بود و این دما همان چیزی است که از تابش زمینه کیهانی حاصل می شود.

برای مطالعه این مطلب به ادامه مطلب مراجعه کنید.

سازمان فضایی ایران برای تشویق به ترویج دانش و فن آوری فضایی در حوزه اینترنت، دومین جشنواره وب سایت ها و وبلاگ های فضایی را برگزار می کند.

سازمان فضایی ایران با ارسال فراخوان از تمامی مدیران وب سایت ها و وبلاگ هایی که محتوای نشریه الکترونیکی آن ها شامل مطالبی با مضامین فضایی است، دعوت کرده است تا با تکمیل فرم مندرج در پایگاه اطلاع رسانی سازمان فضایی ایران ، حداکثر تا سی ام فروردین برای شرکت در جشنواره اقدام کنند.

بنا به اعلام سازمان فضایی ایران، هیأت داوران پس از بررسی و داوری فهرست دریافتی، نتایج را در پانزهم اردیبهشت به اطلاع عموم خواهد رساند و جوایز نفیسی به برگزیدگان اهدا خواهد شد.

نجوم

این تلسكوپ دو چشمی بزرگ (LBT) دو آینه یكسان به قطر  ....

بقیه در ادامه مطلب

بر فراز دماوند

 امروز پنجاهمین سالگرد پرتاب اکسپلورر ۱ است.

به نقل از ناسا