نجوم 86

mary — Mon, 16 Nov 2009 08:36:18 GMT

نیمه تابستان امسال منتظر بارش پرساووشی بودیم که متاسفانه به دلیل گرد و غبار شدیدی که از کویرهای همسایه غربی (عراق) وارد آسمان ایران شده بود تماشای آسمان شب سخت و حتی گاه غیرممکن گشت...و دریغ از مشاهده حتی یک شهاب!!!

و منتظرماندیم تا شبهای پاییزی از راه برسد, شاید اوضاع آسمان بهتر شود و ما بتوانیم نیم نگاهی به سویش داشته باشیم تا بلکه شهابی درآسمان پدیدار گردد!

همه ساله دراین شب ها آسمان محل مهمانی شهاب های رها شده ازصورت فلکی اسد است. منشا این بارش دنباله دار تمپل _ تاتل است که به علت گذر زمین از میان ذرات باقی مانده در مدار دنباله دار و برخورد این ذرات باجو زمین رخ می دهد.

از دید ناظر زمینی اینطور به نظرمی رسدکه شهاب های این بارش از سوی صورت فلکی اسد به سمت آسمان روانه می شوند و به همین دلیل این رویداد را بارش اسدی می نامند.

این بارش یکی ازمعروفترین بارشهای شهابی سال است که در اواخر آبان هر سال رخ می دهد

دوره فعالیت این بارش از٢٣ الی ٣٠ آبان است که در٢۶و ٢٧ آبان به اوج خود می رسد. به گفته پژوهشگران ناسا تعداد شهاب هایی که امسال می توان درآمریکا مشاهده کرد ٣٠_٢٠شهاب درساعت است که درآسیا این رقم به بیش از٣٠٠شهاب خواهدرسید.

خوشبختانه بامداد٢٧ آبان مطابق با آخرین روز ماه ذی القعده است و نور ماه ازتاریکی آسمان نخواهد کاست.

پ.ن١: «میخائیل ماسلوف»(Mikhail Maslov)،از کشور روسیه، با کمک محاسبات مداری ذرات دنباله دار نشان داد که این اوج به وقت رسمی ایران در ساعت 1:05 بامداد 27 آبان اتفاق می افتد و ماکزیمم تعدادشهابی که میتوان مشاهده کرد به ١٨٠شهاب درساعت می رسد.

پ.ن٢: William Cooke و همکارانش از ناسا، اوج بین 1:03 تا 1:14 بامداد 27 آبان پیشبینی کرده اند.

امیدوارم آسمان صاف وبدون ابرباشدتابتوانیم این رویدادفوق العاده هیجان انگیزرابه راحتی مشاهده کنیم.

منابع:ناسا /نجوم/تابناک/ imo / stardate

آسمان شبهای پاییزی

mary — Thu, 05 Nov 2009 11:46:18 GMT

به نیمه پاییز که می رسیم شادی های من آغاز می شود. باسرد شدن هوا و تاریک شدن زود هنگام آسمان ,می توانیم گنبد زیبای بالای سرمان را راحتتر از قبل رویت کنیم.

مثلث تابستانی ,آسمان شب را با میلی ترک گفته و چهارگوشه اسب بالدار بر فراز جنوب غربی آسمان جا خوش کرده است و آسمان شب های تابستان و صورت های آشنایش جای خود را به آسمان رنگارنگ پاییزی و صورت های فلکی باشکوه این فصل داده است.

ساعاتی بعدازغروب آفتاب و باتاریکتر شدن آسمان ,گردهمایی صورفلکی ذات الکرسی پرساووش و آندرومدا درپهنه گنبددوار آغازمی شود.نمی دانم درگوش هم چه نجوا می کنند!!

در اوایل شب و کمی پایینتر ازآن ها ,لکه ای مات دیده می شود که از تعدادی ستاره به نام خوشه پروین یا همان هفت خواهران(pleiades) تشکیل یافته است. این خوشه را با اندکی دقت و صبر,می توان با چشم غیرمسلح مشاهده کرد. البته در دوربین های دوچشمی به راحتی قابل تشخیص است.

هر چند صورت فلکی ذات الکرسی به آسمان تابستان تعلق بیشتری دارد ,اما درآسمان شفاف شبهای پاییزی بهتر و راحت تر میتوان آن را رویت کرد. این صورت فلکی شامل پنج ستاره است که در پهنه آسمان به شکل دبلیو درکنار هم قرار گرفته اند.

پرساووش , قهرمان ماندگارترین افسانه یونانی است. بعد از کشتن و جدا کردن سر مدوسا (هیولای خوفناک بالدار) دربازگشت آندرومدا را ازچنگال هیولای دریاها نجات داد و او را به عنوان عروس از آن خود نمود.

ستاره راس الغول (بتای پرساووش) ,مهمترین ستاره این صورت است. یک دوگانه گرفتی شامل دو ستاره بسیار نزدیک به هم است که با هیچ تلسکوپی قابل تفکیک نیستند و ستاره شناسان با تجزیه و تحلیل نورهای دریافتی آن پی به دوتایی بودنش بردند.این ستاره همان سر مدوسا است و این نام (ALGOL)واقعا برازنده آن است که همچون چشم یک شرور براق و درخشان است!!

تصویر مربوط به این سه صورت فلکی را اینجا ببینید!

آیا ماه به دور خود نیز میچرخد؟

nojum86 — Tue, 03 Nov 2009 14:18:12 GMT

حتما تا به حال به این موضوع فکر کرده اید که چرا همیشه یک سمت ماه رو به زمین است؟

واضح است. برای اینکه همواره یک سمت ماه از زمین دیده شود باید سرعت گردش ماه در مدار به دور زمین با سرعت گردش به دور خودش متناسب باشد. ماه در هر 2360448.78 ثانیه یعنی 27 روز و 7 ساعت و 44 دقیقه و 2 ثانیه و 78 صدم ثانیه یک دور کامل به دور زمین میچرخد. پس برای اینکه از دید ناظر زمینی ماه به همان حالت باقی بماند میبایست در هر 2360448 ثانیه یک دور نیز به دور خودش بچرخد. این چرخش برخلاف جهت چرخش عقربه های ساعت است.

اما این مسئله باعث بر انگیخته شدن کنجکاوی بسیاری از افراد بود که انسان را به فکر واداشت تا نمایندگانی به ماه فرستد فقط برای اینکه بداند آنسوی این همسایه دیرینه چه میگذرد...؟

پس از دهه 1950 عصر فضا آغاز شد.

در سال 1959 سفینه لونیک3 برای نخستین بار به سوی ماه نشانه رفت و توانست تنها 2 تصویر از سمت دیگر ماه به زمین ارسال کند. این سفینه افتخاری برای شوروی محسوب میشد.

در سال 1964 آمریکا رینجر را به سوی یگانه قمر زمین پرتاب کرد. رینجر ها توانستند تا لحظه سقوط بر سطح ماه تصاویری با کیفیت و تلویزیونی برای زمین ارسال کنند.

در سال 1966 تا 1968 دنبالهی سفینه های سرویور که آنها نیز آمریکایی بودند، بر سطح ماه فرود آمدند و علاوه بر تصویر برداری، خاک ماه را نیز مورد آزمایش قرار دادند.

این ماموریت ها به کشفیاتی منجر شد که انسان را به ماه برد.

1 . انسان دانست که ماه قادر است وزن سفینه را تحمل کند

2 . خاک ماه از دانه هایی با اندازه های مختلف تشکیل شده است.

3. ذرات مانند ماسهی تر به هم میچسبند.

4. چگالی خاک 1.5 گرم بر سانتی متر مکعب است.

5. اجسام متعددی بر سطح ماه وجود دارند. برخی به سختی سنگ و برخی مانند کلوخ با ضربه از هم میپاشند.

6. مواد سطح ماه مانند بازالت در زمین اند.

و این بود که در سال 1969 میلادی در 16 ژانویه آپولو11 در نزدیکی دریای آرامش بر ماه فرود آمد و آرم استرانگ اولین فضانوردی بود که بر ماه قدم نهاد. (البته سفر انسان به ماه امروزه توسط گروه های زیادی نقض میشود. برای کسب اطلاعات بیشتر میتوانید عبارات زیر را در گوگل جست و جو کنید: Apollo 11 fake – Apollo11 big lie - one big lie for apollo11)

بر اساس کتاب نجوم به زبان ساده نوشتهی مایر دگانی

ایران بار دیگر طلا نشان شد...

nojum86 — Tue, 27 Oct 2009 13:42:18 GMT

تیمهای الف و ب جمهوری اسلامی ایران در سومین المپیاد جهانی نجوم و اخترفیزیک در مجموع موفق به کسب چهار مدال طلا، چهار مدال نقره و یک مدال برنز شدند که بر این اساس تیم اصلی ایران در این رقابت علمی با کسب سه مدال طلا و دو مدال نقره در رده اول قرار گرفت.

به گزارش خبرنگار مهر، پس از تیم الف ایران تیم هند توانست با کسب دو مدال طلا، دو مدال نقره و یک مدال برنز از نظر میزان مدالها در رده دوم قرار بگیرد.

تیم الف جمهوری اسلامی ایران

تیم الف ایران شامل مهرنوش شفیعی زاده آباده مدال طلا، حمیدرضا اکبری مدال طلا، شهاب الدین سرمشقی مدال طلا، شادی فرحزادی مدال نقره، رامیاد حدیدی مدال نقره را کسب کرده اند.

تیم ب جمهوری اسلامی

همچنین تیم ب ایران شامل نیما چرتاب سلطانی مدال طلا، نیلوفر نیلفروشان مدال نقره، علی علیاری مدال نقره و محسن رضایی زاده مدال برنز را کسب کرده اند.

میزبانی چهارمین دوره المپیاد جهانی نجوم و اخترفیزیک به کشور چین رسیده است و پرچم میزبانی المپیاد از سوی جمهوری اسلامی ایران به چین تحویل داده شد.

امانت داري و اخلاق مداري

استفاده از اين خبر فقط با ذکر منبع " خبرگزاري مهر " مجاز است.

سایوز به همراه 20 خدمه در قزاقستان به زمین نشست

nojum86 — Sun, 11 Oct 2009 08:27:18 GMT

Image above: Expedition 20 Flight Engineer Michael Barratt is surrounded by support personnel shortly after landing in Kazakhstan. Credit: NASA TV

Expedition 20 Commander Gennady Padalka, Flight Engineer Michael Barratt and Canadian spaceflight participant Guy Laliberte have returned to Earth, landing on the steppe of Kazakhstan in their Soyuz TMA-14 spacecraft. Landing occurred at 12:32 a.m. EDT, 10:32 a.m. Kazakhstan time.

Padalka and Barratt stayed aboard the orbiting laboratory for 197 days. The duo arrived at the station in March to begin Expedition 19 then transitioned to the six-member Expedition 20 crew in May. Padalka commanded both Expedition crews. Laliberte launched Sept. 30 with the Expedition 21 crew and spent nine days on the station.

The three were scheduled to fly back to the Gagarin Cosmonaut Training Center in Star City, Russia outside Moscow early Sunday for reunions with their families, and for Padalka and Barratt, the start of their reorientation to a gravity environment after a half year off the planet.

اطلاعیه

nojum86 — Fri, 02 Oct 2009 21:42:18 GMT

باسلام خدمت دوستان خوب نجومی

با شروع سال تحصیلی جدید و یکسال نزدیکتر شدن به کابوس کنکور توانایی و فرصت به روز رسانی این وبلاگ را با روش معمول (ترجمه یا برداشت) در خود نمیبینم. همچنین فرصت نگارش مطالب پایه و غیره را نیز ندارم.

لذا تقاضا دارم در صورتی که مایلید در این امر به بنده حقیر کمک کنید میتوانید مطالب خود را با درج "مطلب - عنوان مطلبتان" در ابتدای فیلد "your message" از طریق لینک تماس مستقیم برای من ارسال کنید تا در اسرع وقت با نام خودتان در نجوم ۸۶ ثبت و به روز شود.

اگر مطلبتان شامل عکس بود در محل مورد نظر عبارت "٪عکس٪" را تایپ کرده و لینک تصاویر را به ترتیب درج بین مطالب در پایان متن قرار دهید.

با آرزوی توفیق برای جامعه نجوم ایران و جهان

التماس دعا

شاد و پیروز باشید.

سجاد صابری

از شعله‌های کروی تا بلور‌های غول‌پیکر

nojum86 — Mon, 14 Sep 2009 13:14:43 GMT

درست است که ایستگاه فضایی بین‌المللی هنوز در دست ساخت است، ‌اما پژوهش روی بی‌وزنی دهه‌هاست که در حال انجام است. از شعله‌های کروی تا بلور‌های غول‌پیکر گرفته، همه چیز متفاوت با آن چیزی است در حالت عادی در زمین مشاهده می‌کنید. برخی از آزمایش‌های جذاب در این زمینه را در گزارشی تصویری با هم می‌بینیم.

در فقدان نیروی جاذبه،‌ کشش سطحی بر قوانین فیزیکی مایعات چیره می‌شود. در این تصویر که در ایستگاه فضایی بین‌المللی گرفته شده،‌ این نیرو باعث شده که آب در یک حلقه فلزی گسترده شود،‌ انگار که با یک قاشق نامرئی هم زده شده باشد.
این تاثیر با استفاده از نور برای گرم‌کردن غیریکنواخت آب ایجاد شده است، ‌به صورتی که تفاوت دمای حاصل، باعث عدم تعادل در کشش سطحی شده و مایع را به چرخش واداشته است.
چنین حرکت ناشی از کشش سطحی به ندرت روی زمین دیده می‌شود. اما در گودال‌های خنک‌کننده استیل گداخته می‌توان چنین حرکتی که به همرفت مارانگونی معروف است،‌ را دید.

بی‌وزنی باعث می‌شود شعله‌ها به نسبت حالتی که در وجود جاذبه طبیعی دارند، گرد‌تر و خنک‌تر باشند. می‌توانید تفاوت دو حالت شعله را در نیروی جاذبه طبیعی( عکس سمت چپ) و بی‌وزنی( عکس سمت راست) ببینید. بر خلاف زمین،‌ در حالت بی‌وزنی،‌ هوای داغ و کم‌چگال‌تر بالا نمی‌رود. در نتیجه، ‌فرایندهای دیگر مانند انتشار ذرات از منطقه داغ به منطقه‌ای با دمای کم‌تر،‌ تسلط می‌یابند.
مطالعه سوختن در فضا، اطلاعات پایه‌ای بیشتری را در مورد فیزیک این پدیده به دست داد که می‌تواند به فناوری فرونشانی آتش در برنامه‌های فضایی آینده کمک شایان توجهی کند.

در بی‌وزنی بلور‌ها بزرگ‌تر می‌شوند و مکعب‌های زئولیت معدنی شاهدی بر این جمله هستند (چنان که در تصویر سمت راست می‌بینید). دلیل این امر این است که بلور‌هایی که در مایع شکل می‌گیرند،‌ از مواد حل‌شده در آن تغذیه می‌شوند که مایعی با غلظت کم‌تر را بر جای می‌گذارد. روی زمین، این مایع رو به بالا حرکت می‌کند و جریان همرفتی در ظرف آزمایشی به وجود می‌آورد که باعث کاهش و محدود شدن اندازه بلور‌ها می‌گردد. این تاثیر در حالت بی‌وزنی از بین می‌رود.
ایجاد بلور‌های بزرگ‌تر و خالص‌تر می‌تواند در مورد ساختار و خاصیت‌های آن‌ها اطلاعات بیشتری را در اختیار ما قرار دهد. برای مثال،‌ زئولیت پر از خلل و فرج میکروسکوپی است که می‌توان از آن‌ها برای تصفیه و ذخیره موادی مثل هیدروژن برای سلول‌های سوخت آینده استفاده کرد.

ماهی مداکای ژاپنی( که تصویری از جنین آن را در این‌جا می‌بینید) جز اولین حیواناتی است که با فضاپیمای اندوور در سال 1994 / 1373 به فضا فرستاده شد و برای مطالعات تحول جنین در فضا مورد استفاده قرار گرفت.
اهمیت نیروی جاذبه در آغاز چرخه حیات جانوران هنوز به صورت یک معما باقی مانده است. ماهی مداکایی که در فضا متولد شد، تا شبیه شدن به برادرانش روی زمین،‌ رشد کرد، ‌اما پژوهش‌هایی که روی سایر حیوانات، ‌از موش گرفته تا قورباغه انجام شده‌اند،‌ نشان داده‌اند که بی‌وزنی تاثیر قابل‌توجهی روی رشد اولیه این جانوران دارد، به طوری که احتمال ناتوانایی‌های فیزیکی در آن‌ها بالا می‌رود.

اما فقدان نیروی جاذیه تنها عامل محیطی نیست که در فضا برای حیوانات تغییر می‌کند. آن‌ها همچنین باید اشعه‌های کیهانی و خورشیدی بیشتری را تحمل کنند. گلسنگ و باکتری توانسته‌اند مواجهه با ترکیبی از خلا بدون هوا و اشعه شدید موجود در فضا را تاب بیاورند.
اما تاکنون تنها یک جانور، یکی از بی‌مهرگان میکروسکوپی به نام خرس آبکی یا جانور تنبل، ‌توانسته است مانند گلسنگ و باکتری چنین شرایطی را تحمل کند. طی آزمایش یک راکت اروپایی در سال 2007/ 1386، تعدادی از این موجودات در معرض اشعه شدید فرابنفش خورشیدی و خلا قرار گرفتند و تعدادی دیگر،‌ تنها در خلا بودند. تنها بخشی از آن‌ها که در معرض اشعه شدید قرار گرفته بودند توانستند به زندگی برگردند اما اغلب آن‌هایی که تنها در معرض خلا قرار گرفته بودند جان سالم به در بردند.

بخش بزرگی از پژوهش‌های فضایی روی تاثیرات فیزیولوژیکی بی‌وزنی متمرکز شده‌اند. سقوط آزاد بر توانایی قضاوت در مورد اندازه و فاصله در فضانوردان موثر است و باعث کاهش گلبول‌های قرمز خون و بافت ماهیچه می‌گردد. اما بیشترین عارضه را روی استخوان‌ها دارد.
حتی با یک برنامه ورزشی سخت، اغلب افراد به ازای هر ماه که در فضا باشند،‌ به طور متوسط حدود 1.5 درصد از بافت استخوانی قسمت‌های مهم بدنشان را مانند بخش لگن از دست می‌دهند. این مقدار تقریبا برابر با همان میزانی است که زنان پس از یائسگی در طول یک سال از دست می‌دهند. پژوهشگران در تلاشند تا با استفاده از تردمیل‌های عمودی که شرایط بی‌وزنی را شبیه‌سازی می‌سازد این تاثیر را کاهش دهند.

بی‌وزنی برای رفع عفونت‌ها دوبرابر خطرناک‌تر است. به نظر می رسد که سفر در فضا سیستم ایمنی بدن را تضعیف می‌نماید و احتمالا طیفی از میکروب‌ها در چنین شرایطی،‌ به نسبت روی زمین، خطرناک‌تر می‌شوند. پرواز فضاپیمای آتلانتیس در سال 2006/ 1385 نشان داد که باکتری تیفیموریوم سالمونلا ( که در تصویر با رنگ قرمز نشان داده شده است)‌ در فضا با احتمال سه برابر بیشتر از روی زمین می‌تواند باعث مرگ موش‌ها گردد.
همچنین به نظر می‌رسد که بی‌وزنی توانایی باکتری استافیکوکوس اورئوس در مقاومت نسبت به آنتی‌بیوتیک متی‌سیلین را بالا ببرد. این باکتری مقاوم به آنتی‌بیوتیک، دلیل شایع عفونت‌های بیمارستانی است.
موسسه‌ای به نام آستروژنتیکس در حال حاضر در حال مطالعه این قابلیت افزایش‌یافته است تا عوامل موثر بر بالا رفتن آن را جدا کنند و از آن برای تولید واکسن‌ها بهره ببرند.

این آزمایش که در ابعاد یک چمدان بود، ‌ممکن است شبیه یک جعبه لوازم آرایشی به نظر برسد اما از آن برای سنجش تاثیر اشعه بر طیفی از مواد استفاده می‌شود، ‌از سرامیک گرفته تا هاگ‌ها. اولین جعبه آزمایش مواد ایستگاه فضایی بین‌المللی در سال 2001/ 1380 به این ایستگاه متصل شد.
فضانوردان فضاپیمای شاتل در روز اول ماه سپتامبر سال جاری/ 11 شهریورماه، ششمین مجموعه از این جعبه‌ها را از ایستگاه جدا کردند.
گزارشی که اخیرا ناسا بر اساس این آزمایش‌ها منتشر نموده است،‌ این سری آزمایش‌ها را تا به امروز کارآمدترین سری آزمایش‌ها دانسته است.

ایستگاه فضایی بین‌المللی میزبان مجموعه‌ای از ماهواره‌های کوچک،‌ در ابعاد توپ فوتبال آمریکایی بود که بخشی از پروژه‌ای به نام Synchronized Position Hold Engage Re-Orient Experimental Satellites (SPHERES) بودند. از این سه ماهواره برای سنجش برنامه‌های کنترلی استفاده می‌شد که به ماهواره‌ها امکان پرواز با کم‌ترین مداخله انسان را می‌داد. با هماهنگ شدن تک تک ماهواره‌های فضایی، می‌توان تلسکوپ‌های قدرتمندی در اختیار داشت.
همچنین شیوه‌های بهتر کنترل به فضاپیماها و ماهواره‌ها قابلیت متوقف شدن خودمختار را می‌دهد که برای قرار دادن اجرام در مدار قابل استفاده خواهد بود.

اغلب نمایش‌های بی‌وزنی به این دلیل انجام می‌شوند که هیجان حضور در فضا با مردم به اشتراک گذاشته شود و تصوری از ویژگی‌های اشیا در سقوط آزاد شکل بگیرد. در سال 2008/ 1387 تاکائو دویی، ‌فضانورد، بومرنگی را پرتاب کرد تا ببیند به پرتاب‌کننده‌اش برمی‌گردد یا نه. بومرنگ برگشت، چون که مسیرهای حلقه‌ای بومرنگ‌ها ناشی از نیروهای متغیر هوایی که در آن حرکت می‌کنند، بر ابزارهای خمیده‌ است و ربطی به نیروی جاذبه ندارد.
در اوائل سال 2009/ اواخر 1387، فضانورد دیگری به نام کوئیچی واکاتا یک سری فعالیت که توسط عموم پیشنهاد شده بود،‌ شامل راندن یک قالیچه پرنده،‌ تا کردن لباس‌ها و استفاده از قطره چشمی را انجام داد.

نیوساینتیست- ترجمه: بهنوش خرم‌روز

آخرین خبر از روح و فرصت

nojum86 — Thu, 10 Sep 2009 10:52:18 GMT

روح و فرصت که به دوقلو های مریخی هم معروف شدند چند وقتی است که به سکوت پیوسته اند.

آخرین خبر از روح گرفتار شدن آن در شن های مریخ است. وب سایت ناسا اخبار و گزارشی مفصل در این رابطه منتشر کرده است که (از اونجایی که تنبل شدم، متن انگلیسی رو) در ادامه مطلب میتونید بخونین و همچنین از لینک http://www.nasa.gov/mission_pages/mer/freespirit.html میتونین به صورت مستقیم این خبر رو توی سایت ناسا بخونین.

شاد باشید. (براش دعا کنین از این معرکه در بیاد)

Thousands of New Images Show Mars in High Resolution

nojum86 — Sat, 05 Sep 2009 21:19:18 GMT

هزاران تصویر تازه از بیش از 1500 مشاهدات تلسکوپی توسط مدار گرد مریخ ناسا نمایش دهنده طیف وسیعی از دره کوچک ، تپه ، دهانه ، لایه بندی زمین شناسی و ویژگی های دیگری بر روی سیاره سرخ است.

دوربین عکسبرداری با وضوح بالای آزمایشگاه علوم (HiRISE) در این مدارگرد کار تصویر برداری را از ماه آوریل تا اوایل آگوست سال جاری ، انجام میدهد.

تصاویر جدید در: http://hirise.lpl.arizona.edu/releases/sept_09.php .

هر تصویر از HiRISE نواری 6 کیلومتری (3.7 مایل) وسیع از سطح مریخ را کاملا پوشش می دهد ، که حدود دو تا چهار بار طول دارد و برای نشان دادن جزئیات کوچک تا 1 متر یا یک یارد در سراسر سطح بکار گرفته شده است.

مدار گرد مریخ در حال مطالعه این سیاره با مجموعه ای از ابزار های پیشرفته از سال 2006 میباشد. این بازگشت داده ها نسبت به تمام ماموریت های گذشته بیشتر است. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد ماموریت ، این صفحه را مشاهده کنید : http://www.nasa.gov/mro

مدار گرد مریخ توسط آزمایشگاه پیشرانه، پاسادنا در کالیفرنیا ، مدیریت می شود. همچنین بخش JPL موسسه فناوریِ کالیفرنیا در پاسادنا است. سیستم های فضایی لاکید مارتین، دنور ، اولین پیمانکار برای این پروژه و ساخت سفینه فضایی است. دوربین عکسبرداری با وضوح بالای آزمایشگاه علوم، توسط دانشگاه آریزونا ، توسان مدیریت میشود. و ابزار دقیق توسط Ball Aerospace و تکنولوژی های Corp. ، بولدر و Colo. ساخته شده است.

منبع خبر: ناسا

(خواهشا اگه بر میدارین منبع بدین.)

رقابت بین المللی دانشمند یک روزه کاسینی در ایران آغاز شد

nojum86 — Sat, 05 Sep 2009 20:48:18 GMT

«دانشمند یک روزه کاسینی»، رقابتی است که دانش‌آموزان 10 تا 18 سال با مقالات 500 کلمه‌ای خود درباره زحل و قمرهایش به رقابت با یکدیگر می‌پردازند. پس از گزینش بهترین مقالات از مجموع مقالات رسیده در سراسر جهان، فضاپیمای کاسینی در روز یکشنبه 19 مهر 1388 (9 اکتبر 2009) به عکاسی از سوژه‌های مورد بحث خواهد پرداخت. این رقابت را مرکز پیشران موشک ناسا (جی پی ال) ترتیب داده است و ناسا قصد دارد با برگزاری این رقابت، دانش‌آموزان را با بخشی از وظایف دانشمندانی که با مقالات و استدالالهای علمی خود سبب می شوند، فضاپیماهایی همچون کاسینی به سوی خاصی از جهان پیرامون ما بنگرد، آشنا کند.

این رقابت علاوه بر ایالات متحده در 34 کشور دیگر جهان از جمله ایران هم برگزار می‌شود. دانش آموزان ایرانی می‌توانند با توجه به مقررات زیر در این رقابت جهانی شرکت کنند:

شرایط شرکت در رقابت بین‌المللی دانشمند یک روزه کاسینی در ایران

1- شرکت کنندگان باید دانش‌آموز سالهای آخر دبستان یا راهنمایی یا دبیرستان یا پیش دانشگاهی باشند و سن آنها نباید از 18 سال بیشتر باشد. (شرط سنی 10 تا 18 سال)

2- دانش‌آموزان ایرانی باید مقالات خود را به صورت نوشته شده و تایپ شده به ایمیل persiancsfad@gmail.com حداکثر پیش از اتمام مهلت ارسال مقالات در ایران (14 مهر)، ارسال کنند.

3- مقالات باید در حد 500 کلمه و به زبان فارسی یا انگلیسی باشند (زبان مقاله تاثیری در داوری ندارد). مقالات بیشتر از 500 کلمه به هیچ وجه بررسی نخواهند شد.

4- کل متن مقالات باید متعلق به فرد یا گروه شرکت کننده در رقابت باشد و ارسال بسته‌های اطلاعاتی یا مقالات اشخاص دیگر به هر صورتی حتی ضمیمه، غیرقابل قبول است.

5- مقالات می‌تواند به صورت فردی یا گروهی (گروهی حداکثر تا 4 نفر) نوشته شود.

6- هر دانش‌آموز، چه به صورت فردی و چه به صورت گروهی، فقط یکبار حق ارسال مقاله دارد.

7- در انتهای مقالات باید نام و نام خانوادگی نویسنده یا نویسندگان مقاله به همراه شماره تماس و آدرس پست الکترونیکی نویسنده یا نویسندگان مقاله لحاظ گردد (شماره تماس و ایمیل والدین نیز پذیرفته می‌شود.). نام و نام خانوادگی، شماره تماس و آدرس پست الکترونیکی (ایمیل)، جزئی از 500 کلمه مقاله محسوب نمی‌گردد.

8- الحاق هرگونه عکس و نمودار به هر شکلی به متن پذیرفته نیست و دانش‌آموزان فقط می‌توانند متنی 500 کلمه‌ای را ارسال کنند.

9- مهارت در نوشتن نیز در داوری مقالات تاثیرگذار خواهد بود و علاوه بر ایده و نظر مطرح شده از لحاظ دستور زبان و املایی (هم برای مقالات فارسی و هم برای مقالات انگلیسی) نیز مقالات بررسی می‌شوند.

10- رقابت دانشمند یک روزه کاسینی در ایران در دو سطح راهنمایی و دبیرستان-پیش دانشگاهی برگزار خواهد شد و در دو سطح، داوری مقالات انجام خواهد شد:

سطح سالهای آخر دبستان و راهنمایی: 10 تا 14 سال
سطح دبیرستان و پیش دانشگاهی: 15 تا 18 سال

11- شرکت کنندگان در رقابت کاسینی فقط می‌توانند یک سوژه از مجموع سه سوژه را انتخاب و درباره آن مقاله 500 کلمه‌ای بنویسند، سوژه‌های قابل عماسی فضاپیمای کاسینی در روز 19 مهر 1388:

زحل و حلقه‌هایش
تتیس و حلقه های زحل
تیتان
(تتیس و تیتان، دو قمر از اقمار سیاره زحل هستند)

12- مقالات باید به گونه‌ای نوشته شوند که علت عکاسی فضاپیمای کاسینی از سوژه مورد نظر را نسبت به باقی سوژه‌ها توجیه کند و در مقالات باید مشخص شود که با عکاسی از سوژه مورد نظر نتیجه علمی بهتری به دست خواهد آمد. نوشتن مقاله درباره سوژه باید با لحاظ کردن منافع علمی عکاسی از آن سوژه باشد.

13- رقابت دانشمند یک روزه کاسینی در ایران رسماً از 14 شهریور آغاز شده است و تا 14 مهر 1388 ادامه دارد. آخرین مهلت ارسال مقالات، ساعت 24 (به وقت رسمی ایران) چهاردهم ماه مهر 1388 است و مقالات ارسالی پس از این تاریخ به هیچ وجه بررسی نخواهند شد.

14- در ایران منبع رسمی و معتبر در اعلام آخرین اخبار، اطلاعات و شرایط شرکت در رقابت دانشمند یک روزه کاسینی، وبلاگ www.persiancsfad.blogspot.com است.

15- اگر پرسشی درباره نحوه شرکت در رقابت دارید، با پست الکترونیکی persiancsfad@gmail.com با ما می‌توانید در ارتباط باشید. برگزارکنندگان این رقابت در ایران، خانم مهسا طاهران و آقایان رضا حبیبی و محمدجواد ترابی هستند.

لازم به ذکر است، علاوه بر عکاسی فضاپیمای کاسینی از سوژه مورد نظر مقالات برگزیده، نویسندگان مقالات برگزیده جهانی فرصت خواهند یافت تا با دانشمندان کنترل کننده فضاپیمای کاسینی به صورت ویدیوکنفرانس اینترنتی گفتگو کنند.

با آرزوی موفقیت

به نقل از : گروه برگزارکننده رقابت بین‌المللی دانشمند یک روزه کاسینی در ایران