پس از سالها

یاد نجوم 86  و منِ نجومی بخیر...

؟!

چرا همه سایت های نجومی فارسی خوابیدن؟

یکیش خودم...

نوروز مبارک

نوروزتون مبارک اوری وان...

امیدوارم سال جدید واستون شیرین تر از سال قدیم باشه...

از هر کسی که ازم دلگیر شده به هر شکل رسما عذر خواهی میکنم.

و اگر کسی هست که ازم دلخوره و تو این چند روزه بهش زنگ نزدم بهم یه زنگ بزنه تا رفع کدورت بشه...

شاد باشید...

المپیاد نجوم

درود...

بعد از فکر میکنم 8 ماه دوباره سلام. تار عنکبوت بسته اینجا :دی

سوالات المپیاد نجوم هشتم اگه امشب به دستم برسه بررسی میکنم و پایخ ها رو روی وبلاگ میذارم.

سوال دیگه ای هم داشتید توی نظرات بذارین.

فعلا...

همینجوری...

نمردم و یک بار برای اولین بار مطلبم درست چاپ شد.

با سپاس از حروف چین محترم و کلیه عزیزانی که هر هفته در کنترل نهایی لطفشان شامل حال مطلب بنده میشد و این هفته بنده رو مشعوف کردند...

25 خرداد ماه قرمز میشود

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام و درود بر منجمان ایران زمین

امیدوارم خوب و خوش سلامت و سر زنده و پیروز و خلاصه همه جوره چیزای خوب باشین.

بعد از دوماه و چند وقت، الحمدلله پسورد وبلاگم رو یادم نرفته بود و اومدم کمی خاک از سر و روش بروبم.

احتمالا خبر دارید که ۴ شنبه ۲۵ خردادماه بعد از دوسال در ایران شاهد پدیده خسوف کلی خواهیم بود.

شاید از اقبال بد ما ایرانی ها بود که طی این دو سال وقتی خسوف کلی میشد تو ایران وسط ظهر بود. و شایدم افتخار ما بوده که جلو نور خورشیدو گرفتیم تا اونور آبی ها خسوف داشته باشن. به هر حال!

برای دوستای عزیزم که هنوز خیلی نجومی نشدن کمی در مورد خسوف بگم.

ماه هر 27.3 روز یکبار به دور زمین میچرخه. اما چرا ماه های ما 30 روزه است؟ این به دلیل گردش زمین به دور خورشیده.

توی پرانتز عرض کنم که [توی نجوم دو نوع دوره تناوب داریم. 1- دوره تناوب نجومی و2- دوره تناوب هلالی. دوره تناوب نجومی مدت زمانیه که یه جرم نیاز داره تا در مسیر خودش دور زمین یا خورشید دوباره به یه نقطه ی خاص در مدارش برسه. مثلا زمین 36۵.26 روز دیگه دقیقا در همین نقطه ای قرار میگیره که الان هست. یا همینطور در مورد ماه. 27.3 روز دیگه ماه در فضا دقیقا همین موقعیت رو نسبت به زمین داره. اما دوره تناوب هلالی به موقعیت ناظر ( من و شما) بستگی داره.

 دوره تناوب هلالی اینطور تعریف میشه: مدت زمانی که یک جرم از دید ناظر در همان موقعیت قرار گیرد. یعنی چی؟ یعنی اگه مثلا زهره ساعت 6 بعد از ظهر امروز با خورشید 17 درجه فاصله داره، بعد از گذشت یه دوره تناوب هلالی (که عددش مخصوص خود زهره است) دوباره راس ساعت 6 در فاصله 17 درجه ایه خورشید باشه. مثال قابل فهم ترش بازم ماهه. زمانی میگیم ماه نو شده که هلال ماه به یه حد خاصی برسه و این یعنی ماه از نظر ما نسبت به خورشید در یه زاویه خاص قرار گرفته (زاویه صفر مثبت).]

خب هربار که ماه یک دور روی مدارش به دور زمین میچرخه، به دلیل اختلاف صفحه مدارش به دور زمین و صفحه مدار زمین به دور خورشید که حدودا 5 درجه است، مدار زمین رو در دو نقطه قطع میکنه که به این دو نقطه گره گفته میشه. معناش اینه که زمانی که ماه روی هرکدام از این دو گره قرار میگیره، زمین و ماه و خورشید هر سه روی یک صفحه واقع میشن. حالا اگر دقیقا در همین زمان، موقعیت ماه و زمین نسبت به خورشید به شکلی باشه که ماه و زمین و خورشید در یک راستا هم باشن، اونوقت گرفت اتفاق می افته. اگر ماه بین زمین و خورشید باشه، سایه ماه روی زمین می افته و خورشید گرفتگی رخ میده. و اگر زمین بین ماه و خورشید باشه، سایه زمین روی ماه می افته و ماه تاریک میشه لذا ماه گرفتگی اتفاق می افته.

در فیزیک 1 دبیرستان در فصل نور خوندین یا میخونین که اگر منبع نوریمون گسترده باشه ما نیم سایه هم داریم. خوب. خورشید با این عظمتش مسلما نیم سایه هم ایجاد میکنه. کسوف زمانی زمین وارد نیم سایه میشه گرفت جزئیه یعنی ماه قسمتی از خورشید رو میپوشونه. اما در ماه گرفتگی ورود ماه به نیمسایه به راحتی قابل مشاهده نیست. و مه گرفت جزئی زمانیه که بخشی از ماه وارد سایه شود.

جدول زیر اطلاعات ماه گرفتگی 25 خرداد به نقل از وب سایت انجمن نجوم مشهد هست:

تماس اول با نیمسایه:	۲۱:۵۲
تماس اول با سایه:	۲۲:۵۲
آغاز گرفت کامل (تماس دوم):	۲۳:۵۱
بیشینه گرفت:	۰۰:۴۲
پایان گرفت کامل (تماس سوم):	۱:۳۳
تماس آخر با سایه (تماس چهارم):	۲:۳۲
تماس آخر با نیمسایه:	۳:۳۲

 

با توجه به تضاد های نوری که در گرفت ها داریم عکاسی از اونا نیاز به نور سنجی دقیقتری داره. یعنی باید بدونین اون چیزی که نورسنج دوربینتون بهتون نشون میده صرفا درست نیست. و باید خودتون دست به کار شید. خواستم اندکی به خود متکی باشم و اطلاعات عکاسی رو محاسبه کنم و بذارم. اما دیدم استاد خوبم آقای مهندس مطیعی این زحمت رو کشیدن و در سایت انجمن قرار دادن:

مرحله گرفت	ASA 100-125	ASA 200	ASA 400
ماه کامل، آسمان صاف	۱/۲۵۰ f/11	1/250 f/22	1/250 f/22
ماه در نیمسایه، قبل از تماس اول و بعد از تماس چهارم	۱/۶۰ f/11	1/60 f/16	1/125 f/16
ماه در تماسهای دوم و سوم	۱ sec. f/2.8	1 sec. f/4	1/4 f/2.8
گرفت کامل	۲ sec. f/2	2 sec. f/2.8	1 sec. f/2.8

فقط در مورد جدول بالا برای کسایی که نمیدونن.

asa یا هموم ISO حساسیت صفحه حساس به نورتون رو نشون میده. که در دوربین های دیجیتال میتونید به دلخواه تنظیمش کنین و در دوربین های آنالوگ هم روی رول فریم نوشته و معمولا فریم های موجود در بازار ISO 100 هستن.

عددی که در بالا به صورت کسری نوشته شده سرعت شاتر هست. 60/1 یعنی 1 شصتم ثانیه

عدد پایین که با f/ مشخص شده دهانه ی دیافراگمتون رو مشخص کرده. هر چه این عدد بزرگتر باشه دهانه بسته تره.

یه نکته: توی جدول بالا دیدم که جناب مطیعی از دیافراگم های پایین استفاده کردن که ممکنه همه ی دوربین ها و لنز ها این دیافراگم رو به شما ندن. رابطه ای بین سرعت و دیا فراگم هست.

هر استپ که دیافراگم بسته تر میشه یه استپ سرعت شاتر رو کمتر کنید. یعنی :

ماه در تماسهای دوم و سوم	1.3 sec. f/3.5   4 sec. f/5.6	1 sec. f/4   2 ثانیه f/ 5.6	1/4 f/2.8   0.8 sec f/ 5.6
گرفت کامل	۲ sec. f/2   8 sec f/ 5.6	2 sec. f/2.8   7 sec f/5.6	1 sec. f/2.8   3.5 sec f/5.6

به همین نسبت خودتون تغییر بدین. اگر دوربینتون دیجیتاله که تجربه کنین با دیافراگم ها و سرعت های مختلف. اما اگه آنالوگه. اولا دقت کنین فوکوس روی ماه باشه. (روی بینهایت بذارین) و سرعت و دیاف رو هم از جدول بالا استفاده کنین. اگر دیافراگمتون بیشتر از 5.6 هست با همون جریان یه استپ دیاف بسته یه استپ شاتر باز تنظیمش کنین.

ترتیب سرعت شاتر: 1/320 – 1/250  -  1/200  -  1/160  -  1/125 -  1/100 – 1/80 – 1/60 – 1/30 – 1/15 – 1/10 – 1/8 – 1/6 – 1/5 – 1/4 – 3دهم – 4دهم – 5 دهم – 8 دهم – 1ثانیه – 1.3 – 1.6 – 2 – 2.5 – 3.2 – 4 و به بالا

ترتیب دیافراگم: 2  - 2.8 – 3.2 – 3.5 – 4 – 4.5 – 5 – 5.6 – 6.3 – 7.1 – 8 – 9 – 10 – 11 – 13 – 14- 16 – 18 – 20 – 22 – 25 – 29 – 32 – 36 و ...

پیروز باشید.

(همراهان صفحه کوله پشتی شهر آرا عکساتون رو به [e-mail]  بفرستین.... )

 

 

فوری

سلام

یه چند عدد کتاب نجومی میخوام به همراه راهنمایی واسه مرحله دوم المپیاد

لطفا اگر کسی میدونه از کجا میشه اون سنگی رو که اینا زیرشه پیدا کرد لطفااااااااااااااااا بگه چون موهام داره سفید میشه از استررررررررررررررس

 

ستاره شناسی اصول و عمل (ترجیحا ترجمش) [astronomy : principles and practice ]

ستاره شناسی اساسی (نمیدونم اسم فارسیش همینه یا نه) [ fundamental astronomy ]

طرح شوم نجوم (ترجمششششششششششش) [schaum's outline ]

 

پیشاپیش ممنون. آقا اگه گیر آوردین اس ام اس بدین. زود تر میخونمش :d

اس تی اس 133 سالمه

آقا چرا شایعه میکنید آخه؟؟؟

امروز شنیدم (از چندین نفر) که شاتل سقوط کرده.

البته منطقی بود که یه سری خرت و پرت رو از اون بالا بندازن توی آب ولی سقوط؟؟؟

اینم تکذیبش:

Shuttle, Station Crews Wrap Up Last Day Together

Sun, 06 Mar 2011 01:03:54 PM UTC+0430

The Planning Shift of flight controllers in Mission Control, Houston, awakened the crews of space shuttle Discovery and the International Space Station at 3:23 a.m. EST with “Spaceship Superstar” by Prism, played for the whole crew.

Today, the 12 crew members will spend their final hours together, transfer some payload science samples from a freezer aboard the station to one on Discovery, say their goodbyes and close the hatches between the spacecraft.

ثبت نام ششمين دوره مسابقه سراسرى نجوم آغاز گرديد

ششمین نسابقه سراسری نجوم برگزار میشود...

 

 ثبت نام

بودجه اختصاص یافته به علوم فضایی در جهان

Country	Agency	Budget (USD)
United States	NASA (National Aeronautics and Space Administration)	$19,000 million^[50]
ESA[show]  Austria  Belgium  Czech Republic  Denmark  Finland  France  Germany  Greece  Ireland  Italy  Luxembourg  Netherlands  Norway  Portugal  Spain  Sweden  Switzerland  United Kingdom	ESA (European Space Agency)	$5,350 million ^[51]
France	CNES (French Space Agency)	$2,590 million ^[52]
Russia	ROSCOSMOS (Russian Federal Space Agency)	$2,400 million
Japan	JAXA (Japan Aerospace Exploration Agency)	$2,100 million
Germany	DLR (German Aerospace Center)	$1,821 million
Italy	ASI (Italian Space Agency)	$1,550 million
China	CNSA (China National Space Administration)	$1,300 million^[53]
India	ISRO (Indian Space Research Organization)	$1,268 million^[54]
United Kingdom	UKSA (UK Space Agency)	$414 million
Iran	ISA (Iranian Space Agency)	$400 million
Canada	CSA (Canadian Space Agency)	$373.5 million
Brazil	AEB (Brazilian Space Agency)	$343 million
Ukraine	NSAU (National Space Agency of Ukraine)	$250 million
Belgium	BISA (Belgian Institute for Space Aeronomy)	$230 million
Spain	INTA (Instituto Nacional de Técnica Aeroespacial)	$175 million
Netherlands	SRON (Netherlands Institute for Space Research)	$160 million
South Korea	KARI (Korea Aerospace Research Institute)	$150 million
Switzerland	SSO (Swiss Space Office)	$110 million
Sweden	SNSB (Swedish National Space Board)	$100 million
Mexico	AEXA (Mexican Space Agency)	$0.77 million^[55]
World	All space agencies (Total of listed budgets)	$44,400 million ($44.4 Billion)

 

به نقل از ویکی پدیا

A Black Hole Is Born

 

Black holes are thought to form from stars or other massive objects if and when they collapse from their own gravity to form an object whose density is infinite: in other words, a singularity. During most of a star's lifetime, nuclear fusion in the core generates electromagnetic radiation, including photons, the particles of light. This radiation exerts an outward pressure that exactly balances the inward pull of gravity caused by the star's mass.

As the nuclear fuel is exhausted, the outward forces of radiation diminish, allowing the gravitation to compress the star inward. The contraction of the core causes its temperature to rise and allows remaining nuclear material to be used as fuel. The star is saved from further collapse -- but only for a while.

Eventually, all possible nuclear fuel is used up and the core collapses. How far it collapses, into what kind of object, and at what rate, is determined by the star's final mass and the remaining outward pressure that the burnt-up nuclear residue (largely iron) can muster. If the star is sufficiently massive or compressible, it may collapse to a black hole. If it is less massive or made of stiffer material, its fate is different: it may become a white dwarf or a neutron star.

White Dwarf

When small stars (up to 8 times the size of the Sun) exhaust their nuclear fuel, they typically shed large amounts of matter, leaving a core that eventually cools and contracts gravitationally to about the size of the Earth. The result is a white dwarf: the more massive it is, the greater its inward gravitational pull, and the smaller it becomes.

A teaspoonful of white dwarf material would weigh five-and-a-half tons or more in the Earth's gravity! Yet a white dwarf can contract no further; its electrons resist further compression by exerting an outward pressure that counteracts gravity.

There are many white dwarfs in our galaxy, but most are too dim to be seen. One of the first to be discovered was Sirius B, the dense companion star to Sirius.

Sirius and its white dwarf companion
Sirius B was the first star shown to exhibit a gravitational redshift.

As such, Sirius B's redshift provided supportive evidence of an important prediction of Einstein's General Theory of Relativity. Until then (1924), gravitational redshift had been difficult to detect in lower mass/density stars such as the Sun.
JPEG Image (30K); Credits and Copyright

Sirius B has another claim to fame. This white dwarf star fueled a debate in the 1920s between leading astrophysicists Subrahmanyan Chandrasekhar and Sir Authur Eddington. At issue was the following question: How far can a star possibly collapse? And for a given mass, what will it collapse into?

Chandrasekhar derived a relation ship between the star's mass and its radius which sets an upper limit to the mass a white dwarf can have, beyond which it will collapse to a neutron star or, if sufficiently massive, to a black hole. Calculations put the "Chandrasekhar Limit" at 1.4 solar masses. Decades later Chandrasekhar's fundamental contributions were recognized when he won the 1983 Nobel Prize in Physics.

Neutron Stars

Supernova SN1987a
More massive stars tend to burn hotter and faster. Once all the nuclear fuel has been exhausted, such stars quickly collapse, shedding much of their mass in dramatic explosions called supernovae. The most recent event of this kind was observed in 1987 when a star weighing the equivalent of 20 suns blew up in a neighboring galaxy 160,000 light years away.
JPEG (30K); Credits and Copyright

If after such an explosion, the remaining material is greater than 1.4 solar masses, it will contract into an unimaginably dense core made solely of neutrons. Neutron stars are so dense a teaspoonful would weigh 100 million tons! Eventually astronomers may discover the telltale signs of a neutron star exactly where the old star met its doom, though as yet none has been detected.

As heavy as neutron stars are, if they're less than 2 solar masses, they too can only contract so far and no further. That's because, as crushed as they are, the neutrons also resist the inward pull of gravity, just as a white dwarf's electrons do. However, if after a star collapses, the remaining core exceeds approximately 2 solar masses, the outcome is thought to be very different. The precise mass limit is uncertain and depends on the nuclear physics going on within the core, a topic of much debate within the physics community.

Ed Seidel, NCSA/Univ. of Illinois, on-camera

QuickTime Movie (783K); Sound File (515K); Text

If the star's final mass exceeds much beyond 2 solar masses, there is no outward force that can resist gravity. The core continues to collapse to a critical size or circumference beyond which there is only one fate: to form a black hole.

What is a black hole made of? Where does it begin? Where does it end?

 

ref.: http://archive.ncsa.illinois.edu/Cyberia/NumRel

University of Illinois Board of Trustees

آیا سالها پیش در سیاره مریخ حیات وجود داشته است!؟

محققان به تازگی با مطالعه برروی صخره های تیره رنگ مریخ به نام نیلی فوسا و مقایسه آن با صخره های معدنی مملو از فسیل های مدفون شده در استرالیا به نام پیلبارا ، متوجه شباهت های بسیاری میان این دو شدند

 

نشریه ی "نامه های علوم زمین و سیارات" به تازگی یافته های این گروه تحقیقاتی را منتشر کرده است.

این تیم تحقیقاتی تحت سرپرستی "ادریان براون" از موسسه ی جستجوی موجودات فرازمینی موسوم به "ستی" و جمعی از کارشناسان پروژه در کالیفرنیا، پس از بررسی های انجام شده و کنکاش در صخره ی "نیلی فوسا" در مریخ، بر این باور شدند که اين سیاره در گذشته ی خود دارای حیات بوده است، چراکه همان فرآیندهای "هیدروترمال" که باعث حفظ آثار حیات در زمین شده است، به دلیل شباهت های زیاد ممکن است در مریخ هم روی داده باشد.

سال 2008 میلادی برای نخستین بار دانشمندان موفق به کشف مقادیری از کربنات در صخره های مریخی شدند و همین امر موجب کنجکاوی بیش از پیش آنان شد.

 

صخره های نیلی فوسا در سیاره سرخ، جایی که احتمال حیات در گذشته مریخ را نشان می دهد

 

 

دانشمندان از دیر باز در پی اکتشاف کربنات ها و مواد معدنی در خاک سیاره سرخ رنگ مریخ بودند، چراکه خود این امر به تنهایی شاهدی اصلی دال بر وجود قطعی حیات در گذشته و قابل سکونت بودن این سیاره می باشد.

کربنات نام ماده ای معدنی است که موجودات زنده اعم از "گیاهی و یا جانوری" پس از مرگ و مدفون شدن در زیر خاک با گذشت صدها و بلکه هزاران سال به آن تبدیل می شوند. حتی بدن انسان نیز در حالت معمول چیزی حدود 5% وزن خود را به این ماده اختصاص داده است. حال این ماده ی معدنی که می تواند تنها شاهد قطعی وجود حیات در هر سرزمینی باشد در منطقه صخره ای نیلی فوسا سیاره ی سرخ همه را شگفت زده کرده است.

 

نمایی رویایی از کنکاش های کاوشگر کریسم بر فراز سیاره مریخ

 

ادریان براون از موسسه ی ستی و سرپرست این پروژه، توانست با استفاده از ابزار قدرتمند مدارگرد تحقیقاتی مریخ موسوم به کریسم (متعلق به سازمان فضایی آمریکا - ناسا)، در طیف فروسرخ به مطالعه ی دقیق این صخره ها بپردازد.

شگفت آنجا بود که دانشمندان دقیقا با استفاده از همین تکنیک برای مطالعه ی صخره های "پیلبارا" در شمال غربی استرالیا استفاده کردند و متوجه شباهت های بسیار زیادی از نظر ظاهری و همچنین مواد معدنی موجود میان صخره ی "نیلی فوسا" در مریخ و "پیلبارا" در زمین شدند.

دکتر براون و همکارانش معتقدند که این یافته ها نشان می دهد به احتمال قوی ممکن است بقایای آثار قدیمی حیات در سیاره ی سرخ در زیر همین صخره ها مدفون شده باشد.

 

نقل مستقیم از نجوم نیوز

http://nojumnews.com/index.php?option=com_content&task=view&id=582&Itemid=1

مسیه منطقه ای... ::::::::::شیراز::::::::

رقابت مسیه جنوب و جنوب غرب ایران به دلیل ابری بودن آسمان شهر پاسارگاد در روزهای 26 و 27 فروردین، به زمان دیگری موکول شد.

با توجه به وضعیت ماه در هفته‌ی اول اردیبهشت 1389 ( تربیع اول ) برگزاری رقابت مسیه امکان پذیر نیست. در این چند روز بسیاری از شرکت کنندگان درخواست تغییر زمان برگزاری رقابت را داشتند.

باید توجه داشته باشیم که  در رقابت 35 درصد دانش آموز، 40 درصد دانشجو شرکت دارند و به دلیل آغاز امتحانات این عزیزان تصمیم گرفته شد که رقابت مسیه به اواخر تیرماه و اوایل مردادماه انتقال یابد.

 

بر این اساس در نحوه‌ی برگزاری نیز تغییرات زیر داده شده :

 

1- مدت برنامه از دو روز به سه روزافزایش یافته

2- بازدید از مکانهای تاریخی مانند پاسارگاد و تخت جمشید نیز به برنامه اضافه شده است.

 

 

 

به امید برگزاری هرچه بهتر رقابت مسیه جنوب و جنوب غرب ایران

 

خسرو جعفری‌زاده - حامد زارع

 اردیبشهت 1389

اسامی پذیرفته شدگان مسیه شیراز

نسیم سبحانی
•    مهدی رضائی منفرد
•    امیررضا کامکار
•    احمد فتوحی
•    سعیده قوچ کانلو
•    بنیامین پیری
•    جواد دهقانی
•    نیلوفر گمشادزائی
•    بهنــود اشکانی
•    محمد صالح تیمار
•    رامناز رئیسی فرد
•    سعید کمال همدانی
•    محمد کریم سعید قلاتی
•    احمد سراستاد
•    مهران قربانی
•    سعید باخوش
•    ملیکا صالح آبادی
•    زهره صفر پور
•    سيده نرجس مئسوي جشني
•    سپيده هوشيار
•    ندا روشني
•    زهرا شريفي
•    بهمن كبيري
•    ليلازارع
•    فرشته معماريان
•    سيده فاطمه حسيني
•    سيده مليحه حسيني
•    فروغ شادكام
•    زهرا شادكام
•    سيده منصور موسوي
•    مهسا امير اضدي
•    خديجه خواجه اي نيا
•    مهدي مها جان
•    علي فرزانه
•    مینا سلیمانیان
•    یاسر سلیمانی
•    زهرا انصاری
•    ایمان خماریان
•    سيده صبا سيدحاتمي
•    سارا سيدحاتمي
•    دانيال قنبري برفه
•    پویا ابوطالبیان
•    غظمفر الاهی
•    مهیار جودکی
•    سمیرا  کردزنگنه
•    ماهان اسکندری
•    کاوه جمالی
•    بهنام قاسمی
•    نگین صادقی نژاد
•    سینا خسروانی
•    مهدي كاظمي
•    رامين ذوالفقاريان
•    بابک پورحسین
•    احمد سليماني
•    فاطمه حاجی زاده
•    مهدی نجفی زیازی
•    زهرا جليلي وند
•    سیده شهرزاد میرسلطانی
•    سحر السادات میرسلطانی
•    اسفندیار جهانگیری
•    مجيد ابراهيم نجف آبادي
•    علي  ايماني پور
•    مهدی جمشیدی پور
•    نسترن آهنین
•    میثم سمیعی
•    سعیده کیشانی
•    سمانه شمشیری
•    فرناز شریفی
•    پارسا  جولانی
•    معین پاکجو
•    منیژه شفیع
•    فاطمه نعمت الهی
•    علی خالواحمدی
•    علی جم
•    مهران قربانی
•    محمد علي
•    محمد حسین حمیدیان
•    سید محمد رضا میرباقری
•    علیرضا اشرفی
•    حسن باغبانی
•    محمد مفید
•    مریم نظری
•    محمدامین علم صاحب پور
•    مریم برزگر
•    فرزانه ظهرابی
•    اسماء باقری فرد
•    الهه روشن
•    زهرا روشن
•    زهرا آقابیگی
•    امین بشیری نهنجی
•    امین فرمانی
•    رضا تقوی مقدم
•    معصومه زنده دل
•    سجاد صابری
•    فاطمه سلیمانی
•    میلاد کشاورزمنش
•    محمد هادي
•    حمید کریمی
•    فاطمه جعفرزادگان
•    فرزاد اشکر

•    علی ثانی

•     محمد هادی زندعلی

•     طناز اسدي شاد

•    محمد مفید
•    پيمان مرادي
•    افشين مرداني
•    بنت الهدی مداحی
•    علی جانقربانی
•    فاطمه  امینی

•    نسترن حاجی‌آقایی

•    سعید نیکپور

•    شیوا خسروی

•    مژده مهدی رضایی خمسه
•    مهیا رستمخانی
•    محمود صفائی
•    رضا صفایی
•    کوروش دوست
•    بهزاد سبوکی
•    سيده فاطمه موسوي
•    راحله رحماني
•    زهره محمودي

 

قابل توجه افرادی که در ماراتن پذیرش شده‌اند :

•    طی امروز یا فردا یک پیامک SMS برای شما ارسال خواهد شد که حاوی شماره حساب و شماره کارت برای پرداخت هزینه است.

•    ش.ک  : به معنی شماره کارت، ش.ح : به معنی شماره حساب است. در زمان واریز وجه به نام گیرنده توجه نمایید که درست باشد.

•    هزینه‌ی رقابت را تا روز شنبه 21 فروردین‌ماه پرداخت نمایید.
•    پس از پرداخت نام و نام خانوادگی، شماره فیش و موارد زیر را به صورت زیر به شماره‌ی 30007650002018 ارسال نمایید.
مثال :  مهدی کریمی، 23781792، M

 

•    شماره حساب 0100272983004 و شماره کارت 6037991012238592 نزد بانک ملی به نام خسرو جعفری‌زاده جهت واریز 25000 تومان هزینه‌ی شرکت در رقابت است.

 

•     هرینه‌ی رقابت برای هر نفر است. به طور مثال اگر 3 نفر در یک گروه هستند، می بایست سه فیش 25000 تومانی را پرداخت نمایند.

 

درصورت بروز هرگونه مشکل با شماره 09169110029 تماس بگیرید. موارد ضروری در اطلاعیه بعدی به اطلاع شما خواهد رسید.

رقابت مسیه امسال منطقه ایست...!

به نقل از نجوم نیوز:

این رقابت منطقه‌ای پیشتر در استان‌های خراسان رضوی، اصفهان، یزد و کرمان برگزار شده بود و این بار در استان باستانی و فرهنگی فارس و شهر پاسارگاد برگزار میشود. میزبان این رقابت شرکت اکو توریستی و نجومی پاسارگاد و حامیان آن شهرداری و فرمانداری و شورای اسلامی شهر پاسارگاد، دانشگاه جامع علمی کاربردی پاسارگاد، شاخه‌ی آماتوری انجمن نجوم ایران، مجله‌ی نجوم، فروشگاه ایران اپتیک و تارگاه آسمان شب ایران هستند. این رقابت به مانند دیگر رقابت‌های مسیه خواهد بود و در دو بخش آموزشی و رقابتی انجام می‌شود

توجه : اولویت پیوستن به این رقابت با استانهای :

 فارس،

 خوزستان،

چهارمحال و بختیاری،

بوشهر،

کهگیلویه و بویراحمد،

 ایلام،

لرستان

و هرمزگان

 است و دیگر استانها پس از بررسی در این رقابت شرکت داده خواهند شد.

 

رقابت مسیه چیست

رقابت مسیه یا ماراتن مسیه، به رصد 110 جرم غیر ستاره‌ای می‌گویند که در فهرستی به نام مسیه جای دارد. این اجرام آسمانی کهکشان، خوشه‌ی ستاره‌ای و سحابی هستند که توسط رصدگران در یک شب رصدی دیده خواهد شد. در این رقابت افرادی به عنوان  داور، اجرام رصد شده را از نظر درستی مکان و شکل بررسی و برای رصدگر نشانه می‌گذارند. در ایران از سال 1380 رقابت مسیه تحت نظارت شاخه‌ی آماتوری انجمن نجوم ایران برگزار و تا امسال 9 دوره از آن با موفقیت برگزار شده.

 

برای شرکت در رقابت مسیه به چه ابزاری نیاز داریم  

همه‌ی دوستداران آسمان شب و رصد اعماق آسمان می‌توانند در این رقابت شرکت کنند. ابزارهای رصدی می‌تواند از انواع دوچشمی، تلسکوپ بازتابی و شکستی و تلسکوپهای دست ساز باشد و محدودیتی از نظر اندازه‌ی قطر دهانه وجود ندارد. نقشه آسمان تا حد اکثر قدر 8 را به همراه داشته باشد 
یکی از ابزارهای بسیار مهم در شب رقابت چراق قوه نور قرمز است که می توانید آن را به راحتی بسازید و یا از فروشگاه‌های ستاره‌شناسی تهیه کنید
توجه : داشتن ابزار رصدی برای رده‌های آموزشی و رقابتی اجباری است

 

چه اندازه باید بدانیم ؟

شرکت کنندگان در بخش رقابتی مسیه می‌بایست تمامی صورت‌های فلکی نیمکره‌ی شمالی و مکان اجرام آسمانی که در فهرست مسیه آمده است را به درستی بدانند. شما از هر نقشه‌ای که کارگشای پیدا کردن اجرام آسمانی باشد می‌توانید استفاده کنید.

+ حد اقل بین ۷۵ تا ۸۵ جرم مسیه را به راحتی شکار کنید و به رصد چند NGC هم مسلط باشید.

 

بخش‌های رقابت مسیه

بخش رقابت، به رصدگران با تجربه‌ای است که تا کنون بیش از تر نیمی از اجرام فهرست مسیه را رصد کرده اند و با این قصد در ماراتن شرکت می کنند که تمام یا حدود 70% اجرام فهرست مسیه را طی یک شب در کنار زبده ترین رصدگران ایران رصد کنند. داوران که همگی از رصدگران باتجربه کشور هستند، بر روند صحت کار رصد این دسته از شرکت کنندگان نظارت خواهند داشت و نتایج رصدها را همراه با خود رصدگران ثبت خواهند کرد

بخش آموزش، ویژه رصدگران علاقه مندی است که تجربه رصد کمتر از نیمی از اجرام فهرست مسیه را پیش از این کسب کرده اند. شرکت کنندگان در رده آموزش، دست کم باید با اصول رصد اجرام غیر ستاره ای آشنا باشند و پیش از این حداقل حدود 10 جرم مسیه را رصد کرده باشند. در این بخش داوران با تجربه ای که از مدرسان شناخته شده نجوم رصدی هستند، شرکت کنندگان در رده آموزش را برای رصد اجرام مسیه راهنمایی می کنند و همچون یک معلم دلسوز از ابتدا تا پایان رقابت در کار آن ها خواهند بود و بر روش کارشان نظارت کرده، ایرادهای احتمالی در شیوه رصد را به شرکت کنندگان گوشزد خواهند کرد

رقابت منطقه‌ای مسیه 1389 تحت نظارت و اجرایی کمیته‌ای مشتمل بر:

 حامد زارع،

پورنگ پورحسینی،

احمد کریمی،

خسرو جعفری‌زاده، 

 ساناز مصطفی‌زاده،

 امیر میری،

 مسعود استواری،

 اسماعیل محمدی،

مجتبی بهروزی

عباس کریمی است

 

«  آخرین زمان نام نویسی 20 فروردین 1389 است »

 

برای ثبت نام به سایت زیر مراجعه فرمایید

http://www.starparty.ir/

نوروز مبارک

یه بار دیگه خورشید برگشت سر جای اولش. توی حوت...

یه بار دیگه عید شد...

یه شروع دوباره.

شروعی زیبا تر از گذشته...

نوروز شد. نه!

روز، نو شد...

پس...

بلند شو.

زندگی رو از نو بساز...

هیچ وقت برای بازگشت دیر نیست....

راه خودت رو پیدا کن.

راه خدا...

راه آسمون.

راه شیری...

آره... راه شیری. اونم کم کم داره میاد توی آسمون.

نه! ما داریم میریم به دیدنش...

آخه عیده. پس رسم و رسومات چی میشه؟

اول کوچیکتر باید بره..

آآآآآآآآه...

کجاست رسم و رسومات...؟!

آخه کجای آیین ما ماهی قرمز داریم؟

ما ایرانی هستیم...

ایرانی ها سیب سرخ توی آب مینداختتن...

ولی حالا چقدر سرمایه داره از کشور خارج میشه به خاطر همین ماهی کوچولو های ناز...؟!

یه کم به خودمون بیایم...

تاریخ خودمون رو فراموش نکنیم.

یادمون نره آجیل مامان بزرگامون... پسته اعلا نبوده. نخود و کشمش بود!

یادمون نره وقتی عید میشد همه یه جا جمع بودن... قهر و کینه نبود... حداقل برای یه شب!

یادمون نره یه زمانی حاجی فیروز داشتیم... حالا کجاست اون مرد مهربون؟!

یه نگا به اونطرف زمین بنداز...!!!

تو رو خدا نگا کن...

اونا تاریخشون ۳۰۰ ، ۴۰۰ سال بیشتر نیست. ولی فرهنگشون از ما ایرانیا خیلی بالا تره...

ایرانی هایی که همیشه برتر بودن...

تو ایرانی هستی...

اگه میگن ۴شنبه سوری تعطیل...!!!

به خاطر گم شدن ما توی اهداف یه سری آدم یا بهتر دولتها میگن...

چون فراموش کردیم که این رسم جشن با آتش بازی بوده...

نه جنگ... (باور کنین امسال حس میکردم جنگ جهانی سومه... یاد غزه و فلسطین افتادم که توی خونشون نشستن و صدای بمب و تیر و تفنگ میاد)

یه خرده به خودمون بیایم.

اینجا ایرانه...

امروز نوروزه...

روزت رو نو کن...

دوباره شروع کن...

از شکست ها درس بگیر...

از کارهای بد و خوبی که کردی...

از آدم هایی که اونا بهت خوبی کردن و جوابشون رو با بدی دادی... درس بگیر.

از چمن از خاک از بارون...

دنیا آموزگار خوبیه...

تا زنده ای استفاده کن...

 

نوروزتان سپید... به رنگ شکوفه های سرما زده ی بهاری...

هفت آسمان و میلیارد ها چشم نا بینا...

آسمان ها ی هفت گانه و زمین و کسانی که در انها هستند همه تسبیح او میگویند و هر موجودی حمد او میگوید ولی شما نمی فهمید / اسرا 44

آسمان در بزغاله چه میکند؟

تاريخ	زمان	رخداد
شنبه 17 بهمن	3:18	تربيع دوم ماه
1شنبه 18 بهمن	06:06	آغاز اختفاي ستاره‌ي2 عقرب با ماه قدر ستاره 6/4 قابل مشاهده در مركز و غرب ايران
2شنبه 19 بهمن	2:51	مقارنه ماه و قلب‌العقرب با جدايي1/3 درجه
2شنبه 19 بهمن	18:00	مقارنه زهره و نپتون با جدايي1/ 1 درجه
جمعه 23 بهمن	6:33	مقارنه ماه و عطارد با جدايي 4/1 درجه
شنبه 24 بهمن	5:35	ماه در اوج مداري با فاصله 406544هزاركيلومتر زمين
شنبه 24 بهمن	6:18	مشاهده‌ي هلال صبحگاهي صفر 1431 با چشم برهنه فقط در جنوب‌شرقي ايران فابل مشاهده است
1شنبه 25 بهمن	6:21	ماه نو
2شنبه 26 بهمن	2:49	نپتون به مقارنه با خورشيد مي‌رسد
2شنبه 26 بهمن	17:41	مشاهده هلال شامگاهي ربيع‌الاول 1431 با چشم برهنه
3شنبه 27 بهمن	18:18	مقارنه‌ي زهره و مشتري با جدايي 44 دقيقه قوسي

به نقل از:آندرومدا

سوالات و پاسخنامه مرحله اول المپیاد نجوم 88

به نقل از نجوم نیوز nojumnews.com

پاسخنامه بر اساس دفترچه شماره ۲ تنظیم شده. پس اگع دفترچه سوال شما شماره ۲ بوده فایل سوالات رو هم دانلود کنین ( که اولش سکته ناقص نکنین مثل من)

با تشکر از:آقای مهرجو که این فایل ها رو توی سایت قرار دادن...

*لینک دانلود سوالات                                    *لینک دانلود پاسخنامه

غذای فضانوردان

سلام.

ترجمه این مطلب به دلیل کمبود وقت زحمت خودتون. توی مطالب فارسی هم یه مطلب اینقدر تکرار شده بود توی ریزالت ها که خجالت کشیدم بذارم. فقط توی گوگل سرچ کنین" فضانوردان چه میخورند؟"

نظر بذارین خوشحال میشم.

Imagine going camping for over a week with several of your close friends. You would make sure you have plenty of food and the gear to cook and eat it with. The food would have to be stored properly and nonperishable to avoid spoilage. After finishing your meal, or at the end of your camping trip, you would then stow all your gear and dispose of your trash properly just before the ride home.

Astronauts basically do the same thing when they go to space. Preparation varies with the food type. Some foods can be eaten in their natural form, such as brownies and fruit. Other foods require adding water, such as macaroni and cheese or spaghetti. Of course, an oven is provided in the space shuttle and the space station to heat foods to the proper temperature. There are no refrigerators in space, so space food must be stored and prepared properly to avoid spoilage, especially on longer missions.

Click an image for more space food descriptions.

Condiments are provided such as ketchup, mustard and mayonnaise. Salt and pepper are available but only in a liquid form. This is because astronauts can't sprinkle salt and pepper on their food in space. The salt and pepper would simply float away. There is a danger they could clog air vents, contaminate equipment or get stuck in an astronaut's eyes, mouth or nose.

Astronauts eat three meals a day - breakfast, lunch and dinner. Nutritionists ensure the food they eat provides them with a balanced supply of vitamins and minerals. Calorie requirements differ for astronauts. For instance, a small woman would require only about 1,900 calories a day, while a large man would require about 3,200 calories. There are also many types of foods an astronaut can choose from such as fruits, nuts, peanut butter, chicken, beef, seafood, candy, brownies, etc... Drinks range from coffee, tea, orange juice, fruit punches and lemonade.

Click an image for more space food descriptions.

As on Earth, space food comes in packages that must be disposed. Astronauts must throw their packages away in a trash compactor inside the space shuttle when they are done eating. Some packaging actually prevents food from flying away. The food packaging is designed to be flexible, easier to use, as well as maximize space when stowing or disposing food containers.

http://spaceflight.nasa.gov/living/spacefood/

NASA's Mars Rover has Uncertain Future as Sixth Anniversary Nears

PASADENA, Calif. -- NASA's Mars rover Spirit will mark six years of unprecedented science exploration and inspiration for the American public on Sunday. However, the upcoming Martian winter could end the roving career of the beloved, scrappy robot.

Spirit successfully landed on the Red Planet at 8:35 p.m. PST on Jan. 3, 2004, and its twin Opportunity arrived at 9:05 p.m. Jan. 24, 2004. The rovers began missions intended to last for three months but which have lasted six Earth years, or 3.2 Mars years. During this time, Spirit has found evidence of a steamy and violent environment on ancient Mars that was quite different from the wet and acidic past documented by Opportunity, which has been operating successfully as it explores halfway around the planet.

A sand trap and balky wheels are challenges to Spirit's mobility that could prevent NASA's rover team from using a key survival strategy for the rover. The team may not be able to position the robot's solar panels to tilt toward the sun to collect power for heat to survive the severe Martian winter.

Nine months ago, Spirit's wheels broke through a crusty surface layer into loose sand hidden underneath. Efforts to escape this sand trap barely have budged the rover. The rover's inability to use all six wheels for driving has worsened the predicament. Spirit's right-front wheel quit working in 2006, and its right-rear wheel stalled a month ago. Surprisingly, the right-front wheel resumed working, though intermittently. Drives with four or five operating wheels have produced little progress toward escaping the sand trap. The latest attempts resulted in the rover sinking deeper in the soil.

"The highest priority for this mission right now is to stay mobile, if that's possible," said Steve Squyres of Cornell University in Ithaca, N.Y. He is principal investigator for the rovers.

If mobility is not possible, the next priority is to improve the rover's tilt, while Spirit is able to generate enough electricity to turn its wheels. Spirit is in the southern hemisphere of Mars, where it is autumn, and the amount of daily sunshine available for the solar-powered rover is declining. This could result in ceasing extraction activities as early as January, depending on the amount of remaining power. Spirit's tilt, nearly five degrees toward the south, is unfavorable because the winter sun crosses low in the northern sky.

Unless the tilt can be improved or luck with winds affects the gradual buildup of dust on the solar panels, the amount of sunshine available will continue to decline until May 2010. During May, or perhaps earlier, Spirit may not have enough power to remain in operation.

"At the current rate of dust accumulation, solar arrays at zero tilt would provide barely enough energy to run the survival heaters through the Mars winter solstice," said Jennifer Herman, a rover power engineer at NASA's Jet Propulsion Laboratory in Pasadena, Calif.

The team is evaluating strategies for improving the tilt even if Spirit cannot escape the sand trap, such as trying to dig in deeper with the wheels on the north side. In February, NASA will assess Mars missions, including Spirit, for their potential science versus costs to determine how to distribute limited resources. Meanwhile, the team is planning additional research about what a stationary Spirit could accomplish as power wanes.

"Spirit could continue significant research right where it is," said Ray Arvidson of Washington University in St. Louis, deputy principal investigator for the rovers. "We can study the interior of Mars, monitor the weather and continue examining the interesting deposits uncovered by Spirit's wheels."

A study of the planet's interior would use radio transmissions to measure wobble of the planet's axis of rotation, which is not feasible with a mobile rover. That experiment and others might provide more and different findings from a mission that has already far exceeded expectations.

"Long-term change in the spin direction could tell us about the diameter and density of the planet's core," said William Folkner of JPL. He has been developing plans for conducting this experiment with a future, stationary Mars lander. "Short-period changes could tell us whether the core is liquid or solid," he said.

In 2004, Opportunity discovered the first mineralogical evidence that Mars had liquid water. The rover recently finished a two-year investigation of a half-mile wide crater called Victoria and now is headed toward Endeavor crater, which is approximately seven miles from Victoria and nearly 14 miles across. Since landing, Opportunity has driven more than 11 miles and returned more than 132,000 images.

For more information about the rovers, visit:
http://www.nasa.gov/rovers

10 کشف برتر سال 2009

نشریه نشنال جئوگرافی 10 کشف علمی مرتبط با علوم فضایی که بازتاب گسترده ای در جهان علم داشته است را به عنوان برترین کشفیات فضایی سال 2009 انتخاب کرد.

این نشریه با اشاره به کشفیات فضایی که نشان از وجود آب یا زندگی آبزیان در سیارات و اجرام کیهانی داشته اند 10 کشف برتر فضایی سال 2009 را که با استقبال مخاطبان این نشریه مواجه شده معرفی کرده است.

کشف پوسته ستاره ای 10 میلیارد بار سخت تر از فولاد:

این کشف که با کمک مدل رایانه ای انجام گرفته است نشان می دهد لایه خارجی ستاره نوترونی از قدرتمندترین مواد موجود در زمین نیز سخت تر است. آزمایش فشار بر روی این مدل رایانه ای نشان داد لایه خارجی این ستاره نوترونی نسبت به فولاد توانایی تحمل فشاری 10 میلیارد بار بیشتر را دارد.

کشف امکان وجود حیات آبزیان در قمر مشتری:

دانشمندان پس از بررسی های متعدد اعلام کردند در صورتی که در قمر اروپا حیات وجود نداشته باشد متعجب خواهند شد. تحقیقات دانشمندان در ماه نوامبر نشان داد دریاها در این قمر به اندازه ای از اکسیژن برخوردارند که آبزیانی مانند ماهی ها می توانند در آن زندگی کنند.

کشف 32 سیاره جدید در خارج از منظومه خورشیدی:

اخترشناسان اعلام کردند کشف این تعداد سیاره در خارج از منظومه خورشیدی تعداد سیاره های فراخورشیدی را به بیش از 400 سیاره افزایش داده که این تعداد می تواند شانس یافتن سیاره های شبه زمینی را افزایش دهد.

ارائه نقشه ای از سیاره های شناخته شده در منظومه خورشیدی و فراتر از آن:

در این نقشه تعاملی سیاره های فراخورشیدی که تا کنون کشف شده اند با توجه به ابعاد و فاصله آنها نسبت به زمین در کنار یکدیگر قرار داده شده اند. اکثر این سیاره ها از مشتری بزرگترند که این ویژگی شناسایی آنها را آسانتر کرده است.

کشف آب مایع در مریخ:

تصاویری که در تابستان 2008 توسط کاوشگر فونیکس به ثبت رسیده اند، حبابهای عجیبی را بر روی پایه های این کاوشگر نشان می دهد که رفتاری مانند قطرات آب دارند. نتیجه این در گزارشی در ماه فوریه منتشر شده است.

اکثر سیاره های کشف شده از اقیانوسهای غیر منجمد برخوردارند:

 

 

 اندازه گیریها و مطالعاتی که نتایج آنها در ماه آوریل ارائه شد نشان می دهند سیاره ای که به سیاره Gliese 581d شهرت یافته است شباهتهای زیادی نسبت به آنچه در گذشته تصور می رفت، با زمین داشته و می تواند از آب مایع برخوردار باشد. به گزارش مهر، این سیاره در عین حال سیاره خواهری دارد که سبک ترین سیاره در جهان است که تا کنون کشف شده است.

ذراتی بزرگتر از کهکشانها جهان را پر کرده اند:

احتمال می رود قدیمی ترین ذره ساب اتمیک به نام نوترینوها فضایی بزرگتر از هزاران کهکشان را در جهان اشغال کرده اند. این ایده و کشف طی یک شبیه سازی رایانه ای ارائه شده است.

اثبات وجود اولین سواحل باستانی در مریخ:

 تصاویر با کیفیت از دره های مریخی نشانه هایی از وجود خطوط ساحلی سه میلیارد ساله را در اختیار دانشمندان قرار داد که این خطوط نشاندهنده حضور دریاچه ای به بزرگی دریاچه Champlain در گذشته سیاره مریخ بوده است.

اثبات وجود آب در کره ماه توسط ناسا:

سازمان ناسا به صورت رسمی اعلام کرد موفق به یافتن مقادیر قابل توجهی آب در کره ماه شده است. این کشف در پی ماموریت برخورد کاوشگر LCROSS با حفره ای در کره ماه به دست آمد.

کشف ستاره دنباله داری با دو دنباله سبز رنگ:

 

 

زمانی که این ستاره دنباله دار در اواخر ماه فوریه از میان منظومه خورشیدی عبور کرد، دنباله دوم آن مشاهده شد و اخترشناسان دیدند که این ستاره یا ستاره دنباله دار لولین درخششی سبز رنگ دارد، پدیده ای که شاید هرگز فرصت حضور در منظومه خورشیدی زمین را به دست نیاورد.

خاموشی ناگهانی خورشید و نشانه های عصر یخبندانی دیگر:

در ماه می 2009 میزان فعالیتهای خورشیدی به میزان قابل توجهی کاهش پیدا کرد و به کندترین حالت خود طی چندی دهه گذشته رسید. این پدیده توجه اخترشناسان را نسبت به تاثیرات آن بر روی آب و هوای زمین جلب کرد زیرا کاهش این فعالیتها می تواند منجر به آغاز عصر یخبندانی دیگر در زمین شود.

 

به نقل از نجوم نیوز

انیمیشن نجومی

انیمیشن نجومی درباره شناخت آسمان(صورت فلکی ها،سيارات و...)، همراه با زیر نویس انگلیسی.

حجم: 3.11 مگا بایت
دریافت انیمیشن

 

به نقل از     http://astroexplorer.blogfa.com/

 نیمه تابستان امسال منتظر بارش پرساووشی بودیم که متاسفانه به دلیل گرد و غبار شدیدی که از کویرهای همسایه غربی (عراق) وارد آسمان ایران شده بود تماشای آسمان شب سخت و حتی گاه غیرممکن گشت...و دریغ از مشاهده حتی یک شهاب!!!

و منتظرماندیم تا شبهای پاییزی از راه برسد, شاید اوضاع آسمان بهتر شود و ما بتوانیم نیم نگاهی به سویش داشته باشیم تا بلکه شهابی درآسمان پدیدار گردد!

                             

همه ساله دراین شب ها آسمان محل مهمانی شهاب های رها شده ازصورت فلکی اسد است. منشا این بارش دنباله دار تمپل _ تاتل است که به علت گذر زمین از میان ذرات باقی مانده در مدار دنباله دار و برخورد این ذرات باجو زمین رخ می دهد.

از دید ناظر زمینی اینطور به نظرمی رسدکه شهاب های این بارش از سوی صورت فلکی اسد به سمت آسمان روانه می شوند و به همین دلیل این رویداد را بارش اسدی می نامند.

این بارش یکی ازمعروفترین بارشهای شهابی سال است که در اواخر آبان هر سال رخ می دهد

دوره فعالیت این بارش از٢٣ الی ٣٠ آبان است که در٢۶و ٢٧ آبان به اوج خود می رسد. به گفته پژوهشگران ناسا تعداد شهاب هایی که امسال می توان درآمریکا مشاهده کرد ٣٠_٢٠شهاب درساعت است که درآسیا این رقم به بیش از٣٠٠شهاب خواهدرسید.

خوشبختانه بامداد٢٧ آبان مطابق با آخرین روز ماه ذی القعده است و نور ماه ازتاریکی آسمان نخواهد کاست.

 پ.ن١: «میخائیل ماسلوف»(Mikhail Maslov)،از کشور روسیه، با کمک محاسبات مداری ذرات دنباله دار نشان داد که این اوج به وقت رسمی ایران در ساعت 1:05 بامداد  27 آبان اتفاق می افتد و ماکزیمم تعدادشهابی که میتوان مشاهده کرد به  ١٨٠شهاب درساعت می رسد.

 پ.ن٢: William Cooke و همکارانش از ناسا،  اوج بین 1:03 تا 1:14 بامداد 27 آبان پیشبینی کرده اند.

امیدوارم آسمان صاف وبدون ابرباشدتابتوانیم این رویدادفوق العاده هیجان انگیزرابه راحتی مشاهده کنیم.

 منابع:ناسا /نجوم/تابناک/ imo / stardate

آسمان شبهای پاییزی

به نیمه پاییز که می رسیم شادی های من آغاز می شود. باسرد شدن هوا و تاریک شدن زود هنگام آسمان ,می توانیم گنبد زیبای بالای سرمان را راحتتر از قبل رویت کنیم.

مثلث تابستانی ,آسمان شب را با میلی ترک گفته و چهارگوشه اسب بالدار بر فراز جنوب غربی آسمان جا خوش کرده است و آسمان شب های تابستان و صورت های آشنایش جای خود را به آسمان رنگارنگ پاییزی و صورت های فلکی باشکوه این فصل داده است.

ساعاتی بعدازغروب آفتاب و باتاریکتر شدن آسمان ,گردهمایی صورفلکی ذات الکرسی پرساووش و آندرومدا درپهنه گنبددوار آغازمی شود.نمی دانم درگوش هم چه نجوا می کنند!!

در اوایل شب و کمی پایینتر ازآن ها ,لکه ای مات دیده می شود که از تعدادی ستاره به نام خوشه پروین یا همان هفت خواهران(pleiades) تشکیل یافته است. این خوشه را با اندکی دقت و صبر,می توان با چشم غیرمسلح مشاهده کرد. البته در دوربین های دوچشمی به راحتی قابل تشخیص است.

هر چند صورت فلکی ذات الکرسی به آسمان تابستان تعلق بیشتری دارد ,اما درآسمان شفاف شبهای پاییزی بهتر و راحت تر میتوان آن را رویت کرد. این صورت فلکی شامل پنج ستاره است که در پهنه آسمان به شکل دبلیو درکنار هم قرار گرفته اند.

پرساووش , قهرمان ماندگارترین افسانه یونانی است. بعد از کشتن و جدا کردن سر مدوسا (هیولای خوفناک بالدار) دربازگشت آندرومدا را ازچنگال هیولای دریاها نجات داد و او را به عنوان عروس از آن خود نمود.

ستاره راس الغول (بتای پرساووش) ,مهمترین ستاره این صورت است. یک دوگانه گرفتی شامل دو ستاره بسیار نزدیک به هم است که با هیچ تلسکوپی قابل تفکیک نیستند و ستاره شناسان با تجزیه و تحلیل نورهای دریافتی آن پی به دوتایی بودنش بردند.این ستاره همان سر مدوسا است و این نام (ALGOL)واقعا برازنده آن است که همچون چشم یک شرور براق و درخشان است!!

تصویر مربوط به این سه صورت فلکی را اینجا ببینید!

آیا ماه به دور خود نیز میچرخد؟

حتما تا به حال به این موضوع فکر کرده اید که چرا همیشه یک سمت ماه رو به زمین است؟

واضح است. برای اینکه همواره یک سمت ماه از زمین دیده شود باید سرعت گردش ماه در مدار به دور زمین با سرعت گردش به دور خودش متناسب باشد. ماه در هر 2360448.78 ثانیه یعنی 27 روز و 7 ساعت و 44 دقیقه و 2 ثانیه و 78 صدم ثانیه یک دور کامل به دور زمین میچرخد. پس برای اینکه از دید ناظر زمینی ماه به همان حالت باقی بماند میبایست در هر 2360448 ثانیه یک دور نیز به دور خودش بچرخد. این چرخش برخلاف جهت چرخش عقربه های ساعت است.

اما این مسئله باعث بر انگیخته شدن کنجکاوی بسیاری از افراد بود که انسان را به فکر واداشت تا نمایندگانی به ماه فرستد فقط برای اینکه بداند آنسوی این همسایه دیرینه چه میگذرد...؟

پس از دهه 1950 عصر فضا آغاز شد.

در سال 1959 سفینه لونیک3 برای نخستین بار به سوی ماه نشانه رفت و توانست تنها 2 تصویر از سمت دیگر ماه به زمین ارسال کند. این سفینه افتخاری برای شوروی محسوب می­شد.

در سال 1964 آمریکا رینجر را به سوی یگانه قمر زمین پرتاب کرد. رینجر ها توانستند تا لحظه سقوط بر سطح ماه تصاویری با کیفیت و تلویزیونی برای زمین ارسال کنند.

در سال 1966 تا 1968 دنباله­ی سفینه های سرویور که آنها نیز آمریکایی بودند، بر سطح ماه فرود آمدند و علاوه بر تصویر برداری، خاک ماه را نیز مورد آزمایش قرار دادند.

این ماموریت ها به کشفیاتی منجر شد که انسان را به ماه برد.

1 . انسان دانست که ماه قادر است وزن سفینه را تحمل کند

2 . خاک ماه از دانه هایی با اندازه های مختلف تشکیل شده است.

3. ذرات مانند ماسه­ی تر به هم میچسبند.

4. چگالی خاک 1.5 گرم بر سانتی متر مکعب است.

5. اجسام متعددی بر سطح ماه وجود دارند. برخی به سختی سنگ و برخی مانند کلوخ با ضربه از هم میپاشند.

6. مواد سطح ماه مانند بازالت در زمین اند.

و این بود که در سال 1969 میلادی در 16 ژانویه آپولو11 در نزدیکی دریای آرامش بر ماه فرود آمد و آرم استرانگ اولین فضانوردی بود که بر ماه قدم نهاد. (البته سفر انسان به ماه امروزه توسط گروه های زیادی نقض میشود. برای کسب اطلاعات بیشتر میتوانید عبارات زیر را در گوگل جست و جو کنید: Apollo 11 fake – Apollo11 big lie - one big lie for apollo11)

 

بر اساس کتاب نجوم به زبان ساده نوشته­ی مایر دگانی

 

 

ایران بار دیگر طلا نشان شد...

تیمهای الف و ب جمهوری اسلامی ایران در سومین المپیاد جهانی نجوم و اخترفیزیک در مجموع موفق به کسب چهار مدال طلا، چهار مدال نقره و یک مدال برنز شدند که بر این اساس تیم اصلی ایران در این رقابت علمی با کسب سه مدال طلا و دو مدال نقره در رده اول قرار گرفت.

به گزارش خبرنگار مهر، پس از تیم الف ایران تیم هند توانست با کسب دو مدال طلا، دو مدال نقره و یک مدال برنز از نظر میزان مدالها در رده دوم قرار بگیرد.

تیم الف جمهوری اسلامی ایران

تیم الف ایران شامل مهرنوش شفیعی زاده آباده مدال طلا، حمیدرضا اکبری مدال طلا، شهاب الدین سرمشقی مدال طلا، شادی فرحزادی مدال نقره، رامیاد حدیدی مدال نقره را کسب کرده اند.

تیم ب جمهوری اسلامی

همچنین تیم ب ایران شامل نیما چرتاب سلطانی مدال طلا، نیلوفر نیلفروشان مدال نقره، علی علیاری مدال نقره و محسن رضایی زاده مدال برنز را کسب کرده اند.

میزبانی چهارمین دوره المپیاد جهانی نجوم و اخترفیزیک به کشور چین رسیده است و پرچم میزبانی المپیاد از سوی جمهوری اسلامی ایران به چین تحویل داده شد.

امانت داري و اخلاق مداري

استفاده از اين خبر فقط با ذکر منبع " خبرگزاري مهر " مجاز است.  

سایوز به همراه 20 خدمه در قزاقستان به زمین نشست

Image above: Expedition 20 Flight Engineer Michael Barratt is surrounded by support personnel shortly after landing in Kazakhstan. Credit: NASA TV

Expedition 20 Commander Gennady Padalka, Flight Engineer Michael Barratt and Canadian spaceflight participant Guy Laliberte have returned to Earth, landing on the steppe of Kazakhstan in their Soyuz TMA-14 spacecraft. Landing occurred at 12:32 a.m. EDT, 10:32 a.m. Kazakhstan time.

Padalka and Barratt stayed aboard the orbiting laboratory for 197 days. The duo arrived at the station in March to begin Expedition 19 then transitioned to the six-member Expedition 20 crew in May. Padalka commanded both Expedition crews. Laliberte launched Sept. 30 with the Expedition 21 crew and spent nine days on the station.

The three were scheduled to fly back to the Gagarin Cosmonaut Training Center in Star City, Russia outside Moscow early Sunday for reunions with their families, and for Padalka and Barratt, the start of their reorientation to a gravity environment after a half year off the planet.

اطلاعیه

باسلام خدمت دوستان خوب نجومی

با شروع سال تحصیلی جدید و یکسال نزدیکتر شدن به کابوس کنکور توانایی و  فرصت به روز رسانی این وبلاگ را با روش معمول (ترجمه یا برداشت) در خود نمیبینم. همچنین فرصت نگارش مطالب پایه و غیره را نیز ندارم.

لذا تقاضا دارم در صورتی که مایلید در این امر به بنده حقیر کمک کنید میتوانید مطالب خود را با درج "مطلب - عنوان مطلبتان" در ابتدای فیلد "your message" از طریق لینک تماس مستقیم  برای من ارسال کنید تا در اسرع وقت با نام خودتان در نجوم ۸۶ ثبت و به روز شود.

اگر مطلبتان شامل عکس بود در محل مورد نظر عبارت "٪عکس٪" را تایپ کرده و لینک تصاویر را به ترتیب درج بین مطالب در پایان متن قرار دهید.

با آرزوی توفیق برای جامعه نجوم ایران و جهان

التماس دعا

شاد و پیروز باشید.

سجاد صابری

از شعله‌های کروی تا بلور‌های غول‌پیکر

 درست است که ایستگاه فضایی بین‌المللی هنوز در دست ساخت است، ‌اما پژوهش روی بی‌وزنی دهه‌هاست که در حال انجام است. از شعله‌های کروی تا بلور‌های غول‌پیکر گرفته، همه چیز متفاوت با آن چیزی است در حالت عادی در زمین مشاهده می‌کنید. برخی از آزمایش‌های جذاب در این زمینه را در گزارشی تصویری با هم می‌بینیم.

در فقدان نیروی جاذبه،‌ کشش سطحی بر قوانین فیزیکی مایعات چیره می‌شود. در این تصویر که در ایستگاه فضایی بین‌المللی گرفته شده،‌ این نیرو باعث شده که آب در یک حلقه فلزی گسترده شود،‌ انگار که با یک قاشق نامرئی هم زده شده باشد.
این تاثیر با استفاده از نور برای گرم‌کردن غیریکنواخت آب ایجاد شده است، ‌به صورتی که تفاوت دمای حاصل، باعث عدم تعادل در کشش سطحی شده و مایع را به چرخش واداشته است.
چنین حرکت ناشی از کشش سطحی به ندرت روی زمین دیده می‌شود. اما در گودال‌های خنک‌کننده استیل گداخته می‌توان چنین حرکتی که به همرفت مارانگونی معروف است،‌ را دید.

بی‌وزنی باعث می‌شود شعله‌ها به نسبت حالتی که در وجود جاذبه طبیعی دارند، گرد‌تر و خنک‌تر باشند. می‌توانید تفاوت دو حالت شعله را در نیروی جاذبه طبیعی( عکس سمت چپ) و بی‌وزنی( عکس سمت راست) ببینید. بر خلاف زمین،‌ در حالت بی‌وزنی،‌ هوای داغ و کم‌چگال‌تر بالا نمی‌رود. در نتیجه، ‌فرایندهای دیگر مانند انتشار ذرات از منطقه داغ به منطقه‌ای با دمای کم‌تر،‌ تسلط می‌یابند.
مطالعه سوختن در فضا، اطلاعات پایه‌ای بیشتری را در مورد فیزیک این پدیده به دست داد که می‌تواند به فناوری فرونشانی آتش در برنامه‌های فضایی آینده کمک شایان توجهی کند.

در بی‌وزنی بلور‌ها بزرگ‌تر می‌شوند و مکعب‌های زئولیت معدنی شاهدی بر این جمله هستند (چنان که در تصویر سمت راست می‌بینید). دلیل این امر این است که بلور‌هایی که در مایع شکل می‌گیرند،‌ از مواد حل‌شده در آن تغذیه می‌شوند که مایعی با غلظت کم‌تر را بر جای می‌گذارد. روی زمین، این مایع رو به بالا حرکت می‌کند و جریان همرفتی در ظرف آزمایشی به وجود می‌آورد که باعث کاهش و محدود شدن اندازه بلور‌ها می‌گردد. این تاثیر در حالت بی‌وزنی از بین می‌رود.
ایجاد بلور‌های بزرگ‌تر و خالص‌تر می‌تواند در مورد ساختار و خاصیت‌های آن‌ها اطلاعات بیشتری را در اختیار ما قرار دهد. برای مثال،‌ زئولیت پر از خلل و فرج میکروسکوپی است که می‌توان از آن‌ها برای تصفیه و ذخیره موادی مثل هیدروژن برای سلول‌های سوخت آینده استفاده کرد.

ماهی مداکای ژاپنی( که تصویری از جنین آن را در این‌جا می‌بینید) جز اولین حیواناتی است که با فضاپیمای اندوور در سال 1994 / 1373 به فضا فرستاده شد و برای مطالعات تحول جنین در فضا مورد استفاده قرار گرفت.
اهمیت نیروی جاذبه در آغاز چرخه حیات جانوران هنوز به صورت یک معما باقی مانده است. ماهی مداکایی که در فضا متولد شد، تا شبیه شدن به برادرانش روی زمین،‌ رشد کرد، ‌اما پژوهش‌هایی که روی سایر حیوانات، ‌از موش گرفته تا قورباغه انجام شده‌اند،‌ نشان داده‌اند که بی‌وزنی تاثیر قابل‌توجهی روی رشد اولیه این جانوران دارد، به طوری که احتمال ناتوانایی‌های فیزیکی در آن‌ها بالا می‌رود.

اما فقدان نیروی جاذیه تنها عامل محیطی نیست که در فضا برای حیوانات تغییر می‌کند. آن‌ها همچنین باید اشعه‌های کیهانی و خورشیدی بیشتری را تحمل کنند. گلسنگ و باکتری توانسته‌اند مواجهه با ترکیبی از خلا بدون هوا و اشعه شدید موجود در فضا را تاب بیاورند.
اما تاکنون تنها یک جانور، یکی از بی‌مهرگان میکروسکوپی به نام خرس آبکی یا جانور تنبل، ‌توانسته است مانند گلسنگ و باکتری چنین شرایطی را تحمل کند. طی آزمایش یک راکت اروپایی در سال 2007/ 1386، تعدادی از این موجودات در معرض اشعه شدید فرابنفش خورشیدی و خلا قرار گرفتند و تعدادی دیگر،‌ تنها در خلا بودند. تنها بخشی از آن‌ها که در معرض اشعه شدید قرار گرفته بودند توانستند به زندگی برگردند اما اغلب آن‌هایی که تنها در معرض خلا قرار گرفته بودند جان سالم به در بردند.

بخش بزرگی از پژوهش‌های فضایی روی تاثیرات فیزیولوژیکی بی‌وزنی متمرکز شده‌اند. سقوط آزاد بر توانایی قضاوت در مورد اندازه و فاصله در فضانوردان موثر است و باعث کاهش گلبول‌های قرمز خون و بافت ماهیچه می‌گردد. اما بیشترین عارضه را روی استخوان‌ها دارد.
حتی با یک برنامه ورزشی سخت، اغلب افراد به ازای هر ماه که در فضا باشند،‌ به طور متوسط حدود 1.5 درصد از بافت استخوانی قسمت‌های مهم بدنشان را مانند بخش لگن از دست می‌دهند. این مقدار تقریبا برابر با همان میزانی است که زنان پس از یائسگی در طول یک سال از دست می‌دهند. پژوهشگران در تلاشند تا با استفاده از تردمیل‌های عمودی که شرایط بی‌وزنی را شبیه‌سازی می‌سازد این تاثیر را کاهش دهند.

بی‌وزنی برای رفع عفونت‌ها دوبرابر خطرناک‌تر است. به نظر می رسد که سفر در فضا سیستم ایمنی بدن را تضعیف می‌نماید و احتمالا طیفی از میکروب‌ها در چنین شرایطی،‌ به نسبت روی زمین، خطرناک‌تر می‌شوند. پرواز فضاپیمای آتلانتیس در سال 2006/ 1385 نشان داد که باکتری تیفیموریوم سالمونلا ( که در تصویر با رنگ قرمز نشان داده شده است)‌ در فضا با احتمال سه برابر بیشتر از روی زمین می‌تواند باعث مرگ موش‌ها گردد.
همچنین به نظر می‌رسد که بی‌وزنی توانایی باکتری استافیکوکوس اورئوس در مقاومت نسبت به آنتی‌بیوتیک متی‌سیلین را بالا ببرد. این باکتری مقاوم به آنتی‌بیوتیک، دلیل شایع عفونت‌های بیمارستانی است.
موسسه‌ای به نام آستروژنتیکس در حال حاضر در حال مطالعه این قابلیت افزایش‌یافته است تا عوامل موثر بر بالا رفتن آن را جدا کنند و از آن برای تولید واکسن‌ها بهره ببرند.

این آزمایش که در ابعاد یک چمدان بود، ‌ممکن است شبیه یک جعبه لوازم آرایشی به نظر برسد اما از آن برای سنجش تاثیر اشعه بر طیفی از مواد استفاده می‌شود، ‌از سرامیک گرفته تا هاگ‌ها. اولین جعبه آزمایش مواد ایستگاه فضایی بین‌المللی در سال 2001/ 1380 به این ایستگاه متصل شد.
فضانوردان فضاپیمای شاتل در روز اول ماه سپتامبر سال جاری/ 11 شهریورماه، ششمین مجموعه از این جعبه‌ها را از ایستگاه جدا کردند.
گزارشی که اخیرا ناسا بر اساس این آزمایش‌ها منتشر نموده است،‌ این سری آزمایش‌ها را تا به امروز کارآمدترین سری آزمایش‌ها دانسته است.

ایستگاه فضایی بین‌المللی میزبان مجموعه‌ای از ماهواره‌های کوچک،‌ در ابعاد توپ فوتبال آمریکایی بود که بخشی از پروژه‌ای به نام Synchronized Position Hold Engage Re-Orient Experimental Satellites (SPHERES) بودند. از این سه ماهواره برای سنجش برنامه‌های کنترلی استفاده می‌شد که به ماهواره‌ها امکان پرواز با کم‌ترین مداخله انسان را می‌داد. با هماهنگ شدن تک تک ماهواره‌های فضایی، می‌توان تلسکوپ‌های قدرتمندی در اختیار داشت.
همچنین شیوه‌های بهتر کنترل به فضاپیماها و ماهواره‌ها قابلیت متوقف شدن خودمختار را می‌دهد که برای قرار دادن اجرام در مدار قابل استفاده خواهد بود.

اغلب نمایش‌های بی‌وزنی به این دلیل انجام می‌شوند که هیجان حضور در فضا با مردم به اشتراک گذاشته شود و تصوری از ویژگی‌های اشیا در سقوط آزاد شکل بگیرد. در سال 2008/ 1387 تاکائو دویی، ‌فضانورد، بومرنگی را پرتاب کرد تا ببیند به پرتاب‌کننده‌اش برمی‌گردد یا نه. بومرنگ برگشت، چون که مسیرهای حلقه‌ای بومرنگ‌ها ناشی از نیروهای متغیر هوایی که در آن حرکت می‌کنند، بر ابزارهای خمیده‌ است و ربطی به نیروی جاذبه ندارد.
در اوائل سال 2009/ اواخر 1387، فضانورد دیگری به نام کوئیچی واکاتا یک سری فعالیت که توسط عموم پیشنهاد شده بود،‌ شامل راندن یک قالیچه پرنده،‌ تا کردن لباس‌ها و استفاده از قطره چشمی را انجام داد.

نیوساینتیست- ترجمه: بهنوش خرم‌روز