مفهوم سیاه چاله
تا به حال در مورد سرعت گریز چیزهای زیادی شنیده وگفته شده است. از این جمله می توان به اینکه اگر جسمی از این سرعت عبور کند از میدان جاذبه ای که در آن حضور دارد می تواند فرار کند یا اینکه سرعت گریز برخی اجرام مثل سیاه چاله ها نزدیک سرعت نور است وتمام چیزهایی که نیروی گرانشی را حس می کنند در دام آن می افتند ومواردی از این دست.
سیستم های مختصات
کاربرد این سیستم ها در کار با تلسکوپ ، یافتن جرمی در آسمان با توجه به نشانی های داده شده و دادن نشانی جرمی به شخص دیگر و... است.
سیستم مختصات افقی:
۱- زاویه سمت:زاویه ای که سمت شمال ناظر با نقطه فرضی برخورد نیم دایره عمودی ستاره با صفحه افقی می سازد. +درجهت عقربه های ساعت
۲- ارتفاع: قوسی (زاویه قوسی ای)است که از نیم دایره عمودی ستاره محدود بین ستاره و صفحه افق بوجود می آید.
سیستم مختصات استوائی:
۱- میل:قوسی از نیم دایره ساعتی ستاره ،محدود بین ستاره و صفحه استوایی سماوی.
۲- بٌعد : قوسی است از استوای عالم که از نقطه اعتدال بهاری شروع و به محل برخورد و نیم دایره ساعتی ستاره با استوای عالم ختم میشود. جهت حرکت خلاف جهت حرکت عقربه های ساعت است.
**درک این مطالب با مشاهده تصویر بهتر خواهد بود.**
**در صورت تمایل به دریافت تصاویر از طریق ایمیل مرا مطلع سازید.**
رقیبی جدید برای درخشانترین ستاره راه شیری
بقیه در ادامه مطلب
کهکشان Baby Boomer کشف شد
تصویر1:کهکشان Zw II 96 ( در فاصله حدود 500 میلیون سال نوری ) به کهکشان Baby Boomشبیه است که در فاصله 12.3 میلیارد سال نوری قرار دارد و در تصاویر تنها به صورت یک لکه ظاهر می شود. به تازگی گروهی از تلسکوپ ها برای بررسی آشفتگی موجود در یک کهکشان بسیار دور دست در کیهان گردهم آمدند. تلسکوپ های فضایی هابل و اسپیتزر ، سوبارو ( ژاپن ) ، جیمز کلارک ماکسول و کک در موناکی در هاوایی، همچنین VLA در نیومکزیکو، اپتیک های خود را به میان آوردند تا با کمک مشاهده در طول موج های رادیویی و فروسرخ علت سرعت خارق العاده تولید ستاره در یک کهکشان دور دست را بیابند.تلسکوپ های فضایی هابل و اسپیتزر، سوبارو( ژاپن )، جیمز کلارک ماکسول و کک در موناکی در هاوایی، همچنین VLA در نیومکزیکو، اپتیک های خود را به میان آوردند تا با کمک مشاهده در طول موج های رادیویی و فروسرخ علت سرعت خارق العاده تولید ستاره در یک کهکشان دور دست را بیابند. این کهکشان که اکنون ملقب به Baby Boom است ، سالانه حدود 4000 ستاره تولید می کند.این در حالی است که کهکشان راه شیری سالانه تنها 10 ستاره تولید می کند. اقدامات اخترشناسان تنها به مشاهده از درون تلسکوپ ها محدود نمی شود، آنها قصد دارند در مورد این کهکشان با ارزش اطلاعات بیشتری کسب کنند.
پیتر کپک از مرکز علمی اسپیتزر ناسا در موسسه تکنولوژی کالیفرنیا می گوید : " این کهکشان در حال گذراندن دوران حاملگی است! و بیشتر ستاره های آن به یک باره متولد می شوند. اگر انسان ها نیز به همین صورت متولد می شدند آنگاه سن تمامی مردم کره زمین یکسان می بود." این کشف مخالف اکثر نظریه های مشهود در مورد شکل گیری کهکشان ها است. مثلا یکی از عمومی ترین نظریات در این باره بیان می کند که، کهکشان ها ستارگان خود را در طول زمان و به تدریج تولید می کنند و نه در یک انفجار مهیب مانند آنچه در Baby Boom در حال وقوع است. Baby Boom که متعلق به گروهی از کهکشان ها با نام کهکشان های انفجاری است، رکورد تازه ای برای درخشان ترین کهکشان انفجاری در فاصله بسیاری دور می باشد. تلسکوپ های هابل، سوبارو ( ژاپن ) و موناکی در ابتدا کهکشان را در طول موج مریی نشان دادند که به دلیل فاصله زیاد آن به صورت لکه ظاهر شد. همچنین تلسکوپ های جیمز کلارک ماکسول و اسپیتزر نیز کهکشان را در طول موج های فروسرخ نشان دادند. Baby Boom در طول موج فروسرخ به طور برجسته ای درخشان شد، زیرا کهکشان شمار عظیمی ستاره نوزاد دارد. هنگامیکه ستارگان متولد می شوند، از خود نور فرابنفش گسیل می کنند و مقادیر بسیار زیادی گرد و غبار تولید می شود. گرد و غبار نور فرابنفش را جذب می کند اما مانند موتوری که در خورشید قرار گرفته است گرم شده و در طول موج فروسرخ نور منتشر می کند و موجب درخشندگی غیرعادی می شود. برای دستیابی به اطلاعات بیشتر از تابش جوان و بی نظیر این کهکشان، کپک و تیم وی این طرح را با شماری از تلسکوپ دنبال کردند. آنها از اندازه گیری های اپتیکی تلسکوپ کک برای تعیین فاصله دقیق کهکشان، بهره گرفتند. 12.3 میلیارد سال نوری، این فاصله ما را به زمانی بازمی گرداند که جهان تنها 1.3 میلیارد سال سن داشته است (سن کنونی جهان تقریبا 13.7 میلیارد سال است). اختر شناسان در طول موج های رادیویی و با استفاده از تلسکوپ VLA در نیومکزیکو اندازه گیری هایی انجام دادند. هم چنین داده های اسپیتزر و جیمز کلارک ماکسول به اختر شناسان در تخمین تعداد ستارگان تولید شده در این کهکشان در هرسال (1000-4000 ستاره در هر سال) کمک کردند. با این وجود، کهکشان طی 50 میلیون سال نه بیشتر هم ارز پرجرم ترین کهکشانی که امروز می بینیم خواهد شد. کپک می گوید : " پیش از این ما کهکشان هایی را که اینچنین ستاره تولید کنند تنها در عالم جوان دیده بودیم، اما این کهکشان زمانی شکل گرفته که عالم نوزادی بیش نبوده است. اکنون موضوع این است که آیا بخش اعظم کهکشان های بسیار پرجرم در در دوران آغازین عالم، شکل یافته اند مانند کهکشان Baby Boomیا اینکه این کهکشان یک استثنا بوده است. پاسخ این سوال به ما برای تعیین اینکه مدل های قبلی از شکل گیری کهکشان ها چقدر صحت دارند، کمک خواهد کرد". نیک اسکوویل گفت :" شکل گیری باورنکردنی ستارگان در این کهکشان به ما این وعده را می دهد که ممکن است شاهد شکل گیری یکی از پرجرم ترین کهکشان های بیضوی عالم باشیم." |
به نقل از آسمان شب ایران
بد نیست بدانید...-2- (مناسب برای شروع کار با تلسکوپ و آموختن انواع مختصات)
نیم دایره ساعتی: قوسی از کره سماوی که قطبین سماوی و ستاره (هر جرم آسمانی) را قطع میکند.
نیم دایره قائم : قوسی است که از سمت الراس ، ستاره و سمت القدم میگذرد.
نصف النهار ناظر : قوسی است که از چهار نقطه ی قطبین سماوی و دو نقطه تقاطع محور عمود میگذرد.
دایره البروج: مسیر حرکت ظاهری در آسمان در طول یکسال را دایره البروج می نامند.
مرا از نظرات خود مطلع سازید.
My E-Mail: sajjad.s2007@gmail.com
سحابی روزت:
سحابی روزت به طور کلی:
• فاصله از ما:4500 سال نوری
• عرض و پهنا:13^10*6/4 کیلومتر
• جرم:10000 برابر جرم خورشید
• Dec :04d 55m +
• Ra :06h 32m
درون این سحابی یک خوشه ی باز ستاره ای وجود دارد که عمدتا از ستارگان گروه O وB تشکیل شده است و نام آن NGC2244 می باشد.سن این خوشه هم 4 میلیون سال است.این خوشه را اولین بار جان فلامستید(John Flamstid )در سال 1960 کشف کرد. ستارگان درون این خوشه بسیار داغ و پرجرم اند و خیلی زود از بین خواهند رفت(5تا 10 میلیون سال).
فروسرخ:
در لبه ها ی این سحابی ستاره ای جوان وجود دارد که نور فروسرخ ساطع می کند و نام آن AFGL961 است و در آخرین مراحل تشکیل ستاره ای به سر می برد.
منجمان ستارگان بسیار داغ را علامت زده اند تا مشخص کنند که در چه مناطقی سیارات ستارگان سردتر در خطر انفجار توسط این ستارگان بسیار داغ را دارند.
فرابنفش:
نور فرابنفش منتشر شده از ستاره های داغ باعث درخشش پیرامون سحابی می شود.این نور پر انرژی که در ستاره های داغ وجود دارد،الکترونهای اتمهای هیدروژن را به بیرون رانده و به این ترتیب باعث یونیزاسیون ابرهای عظیم گازی هیدروژن موجود در اطراف خوشه شوند.اگر الکترونها یک فوتون با انرژی بالاتر از eV 6/13 جذب کنند که این انرژی برابر است با 18^10*179/2 ژول و در طول موج UV قرار دارد،باعث ساطع کردن نور قرمز می شود و ما آن را به شکل گل قرمز می بینیم.
بادهای داغ ستاره ای که از ستاره های داغ پرتاب می شوند،باعث تهی شدن مرکز سحابی شده و ایجاد حفره ای می نماید که توسط یک لایه از گاز و غبار از بقیه ی قسمتها جدا می گردند.Flux فوتونهای UV با فاصله ی آن از ستاره طبق فرمول(1/d^2 ) کاهش میابد.بنابراین پروتونهای دور از ستاره می توانند الکترونها را دوباره به دست آورند تا اتمهای هیدروژن را بسازند.
eV=electron Volt
نور فروسرخ(دو عکس بالا ) --

اجزا تشکیل دهنده جهان
این پست نیز برای شروع منجمی بسیار مناسب است.
ستاره:
گوی های بزرگی از گاز بسیار گرم اند که به واسطه نور حاصل از ترکیب گاز های غلیظ سازنده شان می درخشند.
سحابی:
ابر وسیعی متشکل از غبار و گازهای رقیق است و دمای بسیار اندکی دارند. سحابی ها از خود نور نمی تابند اما بر اثر نور ستارگان مجاور قابل رویت اند. در صورتی که اینگونه مرئی شده باشند به ستاره ای محو می مانند.
سیارات:
اجرام تقریبا کروی جامد و بزرگ اند که به دور خورشید (مرکز منظومه) می چرخند. همه سیارات نسبتا سرد اند و بازتاب نور خورشید آنها را مرئی میکند.
راه های تشخیص سیاره در آسمان:
1- سیارات با نوری پایدار میدرخشند در حالی که ستارگان به سرعت تغییر نور و رنگ میدهند.
2- سیارات آسمان را سیر می کنند. گاهی نزدیک یک ستاره و گاهی نزدیک دیگری میشوند. از طرفی دیگر ستاره ها ظاهرا مواضع ثابتی نسبت به یکدیگر دارند.
3- سیارات در تلسکوپ به صورت قرص های نورانی دیده می شوند اما ستارگان هر چقدر هم بزرگنمایی بیشتر باشد باز هم نقاطی نورانی دیده میشوند.
4- سیارات آسمان را فقط روی نواری به نام دایره البروج که در حقیقت محدوده حرکت ظاهری خورشید در آسمان است , طی میکنند
سیارک ها:
اجرام جامدی هستند که به سیارات شباهت دارند اما اندازه آنها با سیارات تفاوت دارد. بزرگترین سیارک (سرس) با قطری حدود 800 کیلومتر و بیشتر آنها با قطری معادل 3 کیلومتر به دور خورشید میگردند. سیارک ها با نور آفتاب میدرخشند اما چون سطحشان کوچک است آنها را بدون تلسکوپ نمیتوان دید.
اقمار:
اجرامی کروی اما کوچک تر از سیارات که بر روی مداری معین به دورهر یک در گردش اند. مشتری بیش از 60 قمر و زمین تنها یک قمر (ماه) دارد.
دنباله دار ها:
اجرامی منحصر به فرد که گه گاه در آسمان ظاهر می شوند. یک دنباله دار از یک کره نورانی که به استوانه ای رقیق و دراز به نام دنباله متصل است , تشکیل شده است . اکثر دنباله دار قدری کم نورند که با چشم غیر مسلح دیده نمیشوند. دنباله دار های عظیم نادر اند و هر 60 ,70 سال یک بار پدیدار می شوند.از هزاران دنباله دار کشف شده 260 تا در مدار بسته (کشیده) حرکت میکنند و یک مسیر را بار ها دور میزنند. اما صدها دنباله8 دار دیگر مداری سهمی یا هذلولی دارند . این ها از فضای خارج می آیند و فقط یکبار یک مسیر را می پیمایند.
شهابوار ها:
معمولا اجسامی جامد ریزی اند که در فضا حرکت می کنند. گاها گروهی از آنها جذب زمین شده و به دام جو آن می افتند. از شدت گرمای ایجاد شده در اثر اصطکاک با جو آنها می سوزند و نوری ایجاد میشود که مانند خطی نمایان میشود که به آن تیر شهاب نیز گقته می شود. در مواردی که این اجرام بسیار بزرگ باشند پیش از آن که کاملا بسوزند به سطح زمین برخورد میکنند.
منتظر نظرات ارزنده شما هستم.
تصاویر جدید مارس اکسپرس از دره Echus Chasma ، یکی از منابع مهم آب گذشته ی مریخ
اینگونه دره ها در سطح مریخ چگونه بوجود آمده اند ؟ ممکن است بارش باران هایی در گذشته ی مریخ آن ها را بوجود آورده باشد یا جوشیدن چشمه ی آبهای زیر زمینی و یا شاید جاری شدن ماگما بر روی سطح این سیاره .
بقیه در ادامه مطلب
بد نیست بدانید...
این پست مناسب برای کسانی است که میخواهند قدم در عرصه نجوم بگذارند. با ارائه نظر مارا یاری کنید.
واحد نجومی (AU ): برابر با فاصله زمین تا خورشید است.(حدود ۱۵۰۰۰۰۰۰ کیلومتر)
مطابق قانون بد منظومه شمسی با نظم خاصی بنا شده :
|
... |
۴۸ |
۲۴ |
۱۲ |
۶ |
۳ |
۰ |
+ـ+ـ+ـ+ |
|
... |
۵۲ |
۲۸ |
۱۶ |
۱۰ |
۷ |
۴ |
+ ۴ مایل |
|
... |
۵/۲ |
۲/۸ |
۱/۶ |
۱ |
۰/۷ |
۰/۴ |
: ۱۰ (فاصله سیاره به واحد نجومی) |
|
... |
مشتری |
سیارک ها |
مریخ |
زمین |
ناهید |
تیر |
سیاره |
سال نوری: فاصله ای است که نور در مدت یک سال آن را می پیماید. = ۱۰۱۳ کیلومتر
پارسک : واحد مسافت ، فاصله ای که اگر ناظر آنجا قرار داشته باشد فاصله زمین و خورشید را یک ثانیه قوسی مببیند = ۲۶/۳ سال نوری
تابندگی:L = 4∏R۲&T۴
قدر ظاهری: میزان نور دهی ظاهری ستاره یا هر جرم آسمانی
قدر مطلق: میزان نور دهی ستاره در فاصله ۱۰ پارسک از ناظر
=) حد قدر چشم انسان +۶ ، قدر ظاهری خورشید ۲۶.۵- ، قدر ظاهری ماه ۱۳.۵- است
=)) اگر جرم آ قدر ۱ داشته باشد ، نسبت به جرم ب که قدر ۲ دارد ،۲.۵ برابر پرنور تر است.
کره سماوی: کره ای است به مرکز ناظر و شعاع بینهایت
محور عالم: اگر محور زمین را تا کره سماوی ادامه دهیم محور عالم بوجود می آید
استوای سماوی: اگر صفحه استوای زمین را تا کره سماوی ادامه دهیم استوای سماوی بوجود می آید
افق سماوی : وقتی صفحه افق هر ناظر را ادامه میدهیم تا کره سماوی را قطع نماید یک افق سماوی داریم.
محور قائم: راستای بدن ناظر ممتد تا کره سماوی را محور قائم گویند
قطبین سماوی : محل برخورد محور عالم با کره سماوی
سمت الراس یا سرسو: محل تلاقی محور قائم در بالای سر ناظر
سمت القدم یا پایین پا: محل تلاقی محور قائم در زیر پای ناظر
** عرض جغرافیایی : فاصله هر نقطه روی زمین تا استوا به واحد درجه
** طول جغرافیایی : فاصله هر نقطه روی زمین تا نصف النهار گرینویچ به واحد درجه
هیچکس عیب خود را به خوبی دیگران نمیداند.
نظر دهید
رقابت صوفی در سیستان و بلوچستان برگزار می شود
شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران، دومین دوره رقابت رصدی صوفی را که با هدف تکریم و بزرگداشت مقام علمی عبدالرحمن صوفی رازی طراحی شده است، در روزهای 7 و 8 شهریور ماه سال جاری در استان سیستان و بلوچستان و با همکاری استانداری این استان و گروههای نجومی محلی برگزار خواهد کرد.

این رقابت 2 سال پیش، اولین دوره خود را در شمال استان سمنان پشت سر گذاشت و امسال نیز با هدف ارتقای سطح توانایی رصدگران ایرانی برگزار می شود.
به نقل از asiac.ir
یافته های جدید در باره تیر
بقیه در ادامه مطلب
همخواری نادری بین کهکشانها آشکار شد
رادیو تلسکوپها تصویری را آشکار کردند که در آن فرآیند رهاسازی ماده نمایان است و سیاهچاله ای هسته کهکشانی را می بلعد.
اخترشناسان مدتها بر این گمان بودند که هسته های بسیار درخشان کهکشانهای مارپیچی سایفرت(Seyfert) ، انرژی خود را از راه مصرف کردن ماده سیاهچاله های خود تامین می کنند، اما هرگز نتوانستند کشف کنند که آنها درآغاز دقیقاً چه مقدار ماده داشتند.
یکی از نظریه های پیشرو می گوید ماده کهکشانهای سایفرت طی برخوردی با کهکشان همسایه توزیع شده است، در نتیجه گازهای آن پرتحرک می شوند و اگر در جنگ گرانش پیروز شود مقدار بیشتری از ماده برای هسته خود می آورد.
وقتی اخترشناسان این کهکشانها را در نور مرئی می نگرند مقدار کمی از جرم مشاهده شده را می توانند به عنوان مدرکی در تائید این نظریه ارائه دهند. اما در حال حاضر عکس جدیدی که با آرایه بسیار بزرگ تلسکوپهای رادیویی گرفته شده نشان می دهد که بیشتر جرمی که دیده می شود طی برخورد مداوم با کهکشان همسایه توزیع شده است.
«چنگ یوکو»، دانشجوی دکترای دانشگاه ویریجینیا می گوید: آرایه بسیار بزرگ از آنچه واقعاً در این کهکشانها اتفاق می افتد پرده برداشته است. شکل و نحوه جایگیری گاز این کهکشانها آشکارا نشان می دهد که کهکشان همسایه مقداری از گاز را به سرعت به سمت خود می کشاند. این یکی از موارد بسیار جالب در تضاد بین تصاویر مرئی و تصاویر رادیویی است.

از دیگر اثرات برخورد کهکشانی فرستاده شدن گاز و غبار به سمت سیاهچاله مرکز کهکشان است که باعث تولید انرژی می شود. تجمع ماده در سیاهچالهها به قدری زیاد است که حتی نورهم نمی تواند از دام گرانش آن فرار کند. سیاهچالهها در مرکز کهکشانها مستقر هستند و بسته به سرعت بلعیدن ماده، آنها را در طیف وسیعی از میزان فعالیت طبقه بندی می کنند.
سایفرتها در میانه این دسته جای دارند، در حالیکه اختروشها و بلازارها صدها بار پرتوانترند. اخترشناسان تعدادی از سایفرتها را قبلاً در نور مرئی رصد کرده بودند، انتخاب کردند، اما این بار آنها را در طول موج رادیویی که از اتمهای هیدروژن ساطع می شد بررسی کردند.
این بررسی نشان داد که ماده اکثر آنها طی برخورد با کهکشان همسایه توزیع شده است. «یاون تانگ» دانشجوی دکترای دانشگاه ملی تایوان میگوید: با مقایسه این تصاویر با نمونه آنها از کهکشانهای غیر فعال در طول موج رادیویی رابطه تنگاتنگ بین برخوردهای نزدیک و توان سیاهچالهها در هسته نمایان شده است. درحال حاضر این بهترین سوخت برای کهکشانهای سایفرت است.
«جرمی لیم» از آکادمی اخترفیزیک و اخترشناسی می گوید: نتایج ما نشان می دهد که گازهای هیدروژن ابزار قدرتمندی برای آزاد کردن نوع دیگری از برهمکنش گرانشی دیده نشدنی در بین کهکشانهاست و این خود پیشرفتی بزرگ در درک این اجرام است.
به نقل از نجوم نیوز
خاک مریخ می تواند مزرعه شلغم شود
بعضی از نواحی خاک مریخ از لحاظ شیمیایی به مانند خاک باغچه های زمین است. تحلیل جدید مریخ نشین فونیکس این موضوع را تایید کرد. یافت مناطقی بزرگتر و وسیعتر از این ساختارها می تواند شرایط حیات در مریخ را محیا کند.
گرچه این تحقیقات هنوز کامل نشده است ولی فونیکس پیش ازاین ماده ای دارای ارزش غذایی یافته بود که ساختار آن شبیه منیزیوم، سدیم، پتاسیم و کلر بود. با اینکه عناصر ذکر شده در خاک مریخ موجود است ولی دانشمندان هنوز مطمئن نیستند که این عناصر تمایلی به انحلال در آب و مهیا کردن حیات داشته باشند.
نتیجه دلپذیر از آزمایش خاک مریخ در منطقه ای به نام "سرزمین عجایب"(wonderland) بدست آمد که حاکی از آن بود، این ماده غنی قابلیت انحلال در آب را دارد. این منطقه که در شمال مریخ نشین قرار گرفته، چند سانتی متری از آن حفر شده است. این نمونه برداری چهارشنبه هفته پیش به آزمایشگاه رطوب سنج و الکتروشیمی و تحلیل گر ضریب هدایت (MECA) فونیکس فرستاده داده شد.

آزمایشگاه مکای فونیکس، در نمونه های خود ماده ای قلیایی با pH بین 8 و 9 یافت. این ماده قلیایی در خیلی از موارد با خاک زمین اشتراک دارد. ازجمله این تشابهات می توان به خاکی که شلغم و مارچوبه سمی در آن رشد می کند اشاره کرد. دانشمندان همگی از این داده های دریافتی شگفت زده بودند!
دانشمندان گمان می کنند که اگر خاک شرایطی مناسب و مساعد داشته باشد به این معناست که محدوده ای عریضتر و بزرگتر از سازواره ها وجود دارد که توانایی رشد گیاه در خاک را داراست؛ چیزی درباره از بین بردن حیات وجود ندارد و در حقیقت این گونه به نظر می رسد که طبیعت خیلی دوستانه رفتار کند.
کاوش و حفاری عمیق تر می تواند پرده از خاک نمک آلود یا خاکی با pH متمایز بردارد.
به نقل از نجوم نیوز
ماه
ماه تنها قمر سیارۀ زمین است. میانگین فاصله ماه تا زمین ۳۸۴٬۴۰۳ کیلومتر و قطر ماه ۳٬۴۷۶ کیلومتر است. کره ماه در حقیقت نزدیکترین جرم آسمانی به زمین محسوب می شود. نور میتواند تقریباً در مدت ۱٫۳ ثانیه فاصله بین زمین تا ماه را طی نماید. در سال ۱۹۶۹ نخستین فضانوردان به نامهای نیل آرمسترانگ و باز آلدرین در قالب پروژه آپولو بر سطح ماه فرود آمدند.
نیمکرهای از ماه به طور دائمی رو به زمین قرار دارد که سمت نزدیک ماه نامیده میشود. نیمه پنهان ماه را سمت دور ماه مینامند. سنگین بودن نیمهٔ آشکار ماه و اثر گرانش زمین بر روی آن باعث این تقسیم شدهاست.
چکیده برنامه آسمان شب مورخ 17/4/87
در ابتدا فقط سه چیز وجود داشت: نوترون پروتون و الکترون و ترکیب آنها از سه دقیقه بعد از بیگ بنگ شروع شد
آینده جهان بسته به رقابت ماده تاریک و انرژی تاریک است
انرژی تاریک باعث سرعت انبساط میشود
ماده تاریک انقباض جهان را افزایش میدهد.
۳۵میلیار سال پس از پیدایش جهان ، جهان منقرض خواهد شد
عمر جهان حدود ۱۴ میلیارد سال است
۵میلیارد سال پیش سرعت انبساط جهان اوج گرفت.
تا ۸ سال آینده میتوان نقطه بیگبنگ را دید.
به نقل از برنامه ۱۷/۴/۸۷ آسمان شب با حضور دکتر بهرام مباشر
دو پيادهروي فضايي در برنامه هفته آتي فضانوردان ناسا
|
سازمان فضايي ايالات متحده جزئيات دو برنامه پيادهروي فضايي فضانوردان ايستگاه فضايي بينالمللي در طي هفته آتي را تشريح كرد. بنا به گفته مسوولان سازمان ملّي هوانوردي و فضاي امريكا (ناسا)، فضانورد روسي اكسپديشن17 به نام سرگئي ولكوف و اولگ كونوننكو نخستين پيادهروي فضايي را در تاريخ 10 ژوئيه (20 تير) از بخش ايرلاك پيرس انجام خوهند داد. مطابق اظهارات كنترلكنندگان مأموريت در هيوستون، بهمنظور تحقيق و بررسي در مورد دو فرود باليستيك اخير فضاپيماي برگشتي سويوز، ولكوف و كونوننكو فضاپيماي سويوز خود را بازرسي كرده و يكي از پيچهاي پيروتكنيكي كه موجب اتصال دو بخش فضاپيما به هم ميشود را جدا خواهند نمود. همچنين يك جايگاه الحاق براي مدول جديد روس كه براي پرتاب در اواخر تابستان آينده برنامهريزي شده را نصب ميكنند. در طي دومين پيادهروي فضايي در 15 ژوئيه، ولكوف و كونوننكو تجهيزات الحاق بيشتري را نصب كرده و آزمايشهاي بيشتري را روي بدنه مدول خدماتي زوزدا انجام خواهند داد. هردو پيادهروي فضايي را شبكه ناسا-تيوي پخش زنده ميكند.
منبع: سازمان فضایی ایران |
|
دستاوردی دیگر
وبلاگ انگلیسی نجوم ۸۶ راه اندازی شد به آدرس:
ویجر2 ، مرز های منظومه خورشیدی را می پیماید
منظومهی شمسی به وسیلهی حبابی از ذرات حاصل از بادهای خورشیدی احاطه شده است که اصطلاحا خورشیدکره (heliosphere) نامیده میشود. هر فضاپیمایی که بخواهد از منظومهی شمسی خارج شود باید از مرز بین خورشیدکره با فضای بینستارهای عبور کند. به این مرز اصطلاحا «شوک پایانی» گفته میشود

پژوهشگران مسئول ویجر 2 مشاهده کردند که این کاوشگر در فاصلهای نزدیکتر از فاصلهی مورد انتظار از ناحیهی شوک پایانی عبور کرده است. این رخداد میتواند به این معنی باشد که خورشیدکره نامتقارن است و در محلی که ویجر 2 از آن عبور کرده است، به وسیلهی یک میدان مغناطیسی میانستارهای به طرف خورشید فشرده شده است. این یافتهها به محققان کمک میکند تا درک بهتری از نحوهی برهم کنش خورشید با محیط بینستارهای داشته باشند.
دو کاوشگر ویجر 1 و 2 در سال 1977 به هدف بررسی مشتری و زحل به فضا پرتاب شدند. مسیر پرواز ویجر 1 به هنگام عبور از زحل به سمت بیرون از صفحهی مداری منظومهی شمسی تغییر کرد. اما ویجر 2 در این صفحه به مسیر خود ادامه داد تا علاوه بر مشتری و زحل، با اورانوس و نپتون نیز ملاقات کند. این دو فضاپیما دورترین ساختههای بشر در کیهان هستند. ماموریت کنونی ویجرهای 1 و 2 رسیدن به مرز فضای بینستارهای است.
به نقل از نجوم نیوز
فونيكس موفق به خراش دادن يخ مريخ و تهيه نمونههاي يخي شد
روز شنبه 8 تيرماه 1387 و در 34مين روز پس از فرود، مريخنشين فونيكس ناسا موفق شد با بزرگتر كردن گودالي موسوم به "سفيدبرفي"، تكهاي از يخ نمايان شده در اين گودال را خراش دهد و به اين ترتيب نمونه مناسبي از خاك آميخته به ذرات يخ را آماده انتقال به تجهيزات آزمايشگاهي خود كند.
به اين منظور، سوهان متحرك كوچكي كه در انتهاي بازوي رباتيك فونيكس قرار دارد، تا عمق 2 ميليمتري، 50 بار يخ زير سطح مريخ كه گفته ميشود به سختي سيمان است را خراش داد. سپس، بيلچه بازوي رباتيك فونيكس با نمونهبرداري از خاك آميخته به اين تكههاي يخي، آماده انتقال آنها به يكي ديگر از مجموعه 8 اجاق سامانه تحليلگر حرارتي فونيكس موسوم به تگا (Thermal and Evolved Gas Analyzer – TEGA) شد تا با حرارت دادن اين نمونه، نقطه ذوب يخ را تعيين كند.
گودال "سفيدبرفي" كه در واقع نتيجه چندين حفاري است و از 5 گودال تشكيل شده، در منطقهاي با نام "سرزمين عجايب" و نزديك به مركز يكي از عوارض زمينساختي كه به صورت ساختارهاي چندضلعي در قطب شمال مريخ ديده ميشود، حفر شده است. گودال كم عمقي كه به منظور نمونهبرداري از يخ خراش داده شده، "سفيدبرفي 5" نام گرفته و درون گودال "سفيدبرفي" قرار دارد. "سفيدبرفي 5" 4 تا 5 سانتيمتر عمق، 24 سانتيمتر عرض، و 33 سانتيمتر طول دارد.

تصویر1:کهکشان Zw II 96 ( در فاصله حدود 500 میلیون سال نوری ) به کهکشان Baby Boomشبیه است که در فاصله 12.3 میلیارد سال نوری قرار دارد و در تصاویر تنها به صورت یک لکه ظاهر می شود. به تازگی گروهی از تلسکوپ ها برای بررسی آشفتگی موجود در یک کهکشان بسیار دور دست در کیهان گردهم آمدند. تلسکوپ های
